31. BÖLÜM — HATIRLAMADIĞIM BİR ANI

Leoniss birkaç saniye boyunca konuşamadı.

Gözlerinin önündeki görüntü kaybolmuştu ama küçük el hâlâ aklındaydı. Kapanan kapıyı da hatırlıyordu. Sanki daha önce yaşadığı bir şeyi yeniden görmüş gibiydi.

Deniz koluna hafifçe dokundu.

— Leoniss?

— Bir şey yok.

Deniz kaşlarını kaldırdı.

— Bunu söylerken bile inandırıcı değilsin.

Leoniss derin bir nefes aldı.

— Bir oda gördüm. Karanlıktı. Bir kapı kapanıyordu. Bir de küçük bir el…

Babası aniden ona döndü.

— Başka ne gördün?

Leoniss şaşkınlıkla baktı.

— Neden bu kadar merak ettin?

Metal Efendisi cevap vermedi.

— Baba, gördüğüm şeyi biliyor musun?

— Hayır.

Leoniss bir süre yüzüne baktı. Üstelemek istedi ama koridorun başından gelen ses ikisinin de dikkatini dağıttı.

Gizemli kişi kapının önünde durmuş, yerdeki metal parçayı inceliyordu.

— Buraya gelin, dedi.

Deniz iç çekti.

— Bir kere de başımıza iş açmadan bir yere gidelim.

— Şikâyet etmeyi bırakıp gelsen iyi olacak, dedi Leoniss.

— İkisini aynı anda yapabiliyorum.

Leoniss hafifçe gülümsedi. Ardından babasıyla birlikte kapıya yaklaştılar.

Metal parça yerde hareketsiz duruyordu. Üzerindeki işaret, Leoniss'in bileğindeki mühre benziyordu.

Gizemli kişi parçaya dokunmadan eğilip inceledi.

— Sakın ellemeyin.

Leoniss ellerini iki yana açtı.

— Dokunmuyorum zaten. Sadece ne olduğunu soracağım.

— Bilmiyorum.

Deniz ona baktı.

— Şaşırdım doğrusu.

Gizemli kişi cevap vermedi.

Leoniss'in bileğindeki mühür ısındı. Bu kez acıtmıyordu; yalnızca hafifçe titreşiyordu.

Leoniss elini çevirdi.

— Yine başladı.

Metal Efendisi onun bileğine baktı. Bir şey söyleyecek gibi oldu ama vazgeçti.

Leoniss bunu fark etti.

— Bildiğin bir şey varsa söyle.

Babası kısa bir süre sustu.

— Bu işaretin nereden geldiğini bilmiyorum. Ama benzerini daha önce gördüm.

Leoniss'in gözleri büyüdü.

— Nerede?

Metal Efendisi yerdeki parçayı gösterdi.

— Eski kayıtlarda. Çok eski bir gözlem raporunda.

— Benimle ilgili miydi?

Babası hemen cevap vermedi.

— Tam olarak hatırlamıyorum.

Leoniss başını eğdi. Bu cevap onu tatmin etmemişti ama en azından babası ilk kez bir şey anlatmıştı.

Kontrol odasına girdiklerinde masanın üzerindeki cihaz hâlâ çalışıyordu. Ekranda birkaç satır belirdi.

KAYIT 003 — İLK GÖZLEM

Altında şu yazıyordu:

ÖZNE: LEONISS

Leoniss ekrana yaklaştı.

— Bu kayıt neden hâlâ açık?

Gizemli kişi cevap vermedi.

Deniz masanın kenarına yaslandı.

— Kapatmayı deneyelim mi?

— Ya bir daha açılmazsa? dedi Leoniss.

— O zaman açamadığımız bir şeyi açmaya çalışırken başımıza bir şey gelmemiş olur.

Leoniss ona baktı.

— Bazen gerçekten çok rahat konuşuyorsun.

— Panikleyince daha iyi çalışmıyorum.

Leoniss gülümsemesini gizleyemedi. Sonra ekrandaki yazıya döndü.

Tam cihazı inceleyecekken yeni bir satır belirdi.

İKİNCİ ÖZNE: KAYIT DIŞI

Deniz'in yüzündeki gülümseme kayboldu.

— Kayıt dışı ne demek?

— Sistemin kimliğini belirleyemediği biri olabilir, dedi Leoniss.

— Yani senin gibi mi?

Leoniss cevap vermedi. Bu ihtimal aklına gelmişti ama henüz bir şey söylemek istemiyordu.

Metal Efendisi masaya yaklaştı.

— Bu kaydı kapatmalıyız.

Leoniss babasına döndü.

— Neden?

— Çünkü neyle karşılaşacağımızı bilmiyoruz.

— Buraya kadar geldik. Hiçbir şey öğrenmeden çıkıp gitmek istemiyorum.

Babası gözlerini ekrandan ayırmadı.

— Ben de istemiyorum. Ama her şeyi bir anda öğrenmek zorunda değilsin.

Leoniss bu cevaba şaşırdı. Babası ilk kez onu yalnızca susturmaya çalışmıyordu. Gerçekten endişeli görünüyordu.

Yine de geri adım atmadı.

— Sadece kaydı izleyelim. Bir şey ters giderse dururuz.

Deniz başını salladı.

— Ben de buradayım.

Leoniss onun elini kısa bir an tuttu, sonra ekrana dokundu.

Görüntü açıldı.

Küçük bir kız çocuğu, kapalı bir kapının önünde duruyordu. Yüzü net değildi. Odanın ışıkları aralıklarla yanıp sönüyordu.

Leoniss ekrana biraz daha yaklaştı.

— Bu…

Görüntüdeki çocuk arkasına döndü.

Bileğinde Leoniss'inkine benzeyen bir mühür vardı.

Leoniss istemsizce kendi bileğine baktı.

Aynı işaret.

Ekrandaki kız kapıya elini koydu.

— Beni burada bırakma.

Leoniss'in nefesi kesildi.

Az önce gördüğü küçük el buydu.

Görüntü bir anda bozuldu. Çocuk kayboldu, geriye yalnızca kapı kaldı.

Ardından hoparlörden bir ses duyuldu.

— Beni neden unuttun?

Leoniss geri çekildi.

Deniz hemen yanına geldi.

— Ne oldu?

— Bu sesi daha önce duydum.

— Nerede?

Leoniss başını iki yana salladı.

— Bilmiyorum. Hatırlayamıyorum.

Metal Efendisi'nin elindeki silah yavaşça aşağı indi.

Leoniss babasına baktı.

— Sen biliyorsun, değil mi?

Babası uzun süre cevap vermedi.

Sonunda konuştu.

— Bu görüntüdeki çocukla ilgili bir şey hatırlıyorum. Ama emin olmadan sana yanlış bir şey söylemek istemiyorum.

Leoniss'in öfkesi biraz yatıştı. Belki de babası her şeyi bilmiyordu. Belki de bildiklerinin bir kısmından bile emin değildi.

Ekranda yeni bir yazı belirdi.

KAYIT 004 — ERİŞİM BEKLENİYOR

Altında bir satır daha vardı:

ERİŞİM SAHİBİ: LEONISS

Gizemli kişi başını kaldırdı.

— Bunu açma.

Leoniss ona döndü.

— Neden?

— Önceki kaydın sonunda ne olduğunu gördün. Daha fazlasını öğrenmeden önce biraz düşün.

— Biraz önce hiçbir şey söylemiyordun. Şimdi neden fikrini değiştirdin?

Gizemli kişi sustu.

Leoniss ekrana baktı. Kayıt numarasının altında küçük bir simge yanıp sönüyordu.

Deniz yanına geldi.

— Emin değilsen açmak zorunda değilsin.

— Emin değilim zaten.

— O zaman biraz bekleyelim.

Leoniss elini ekrandan çekti.

Tam o sırada cihaz kendiliğinden çalıştı.

Ekran karardı. Ardından odanın hoparlöründen bir ses yükseldi.

— Hoş geldin, ikinci özne.

Deniz irkildi.

— Bunu biz mi başlattık?

Kimse cevap veremedi.

Ekranda yeni bir satır belirdi:

İKİNCİ ÖZNE, KAYIT ODASINDA.

Leoniss yavaşça odadakilere baktı.

Deniz yanındaydı. Babası masanın diğer tarafında, gizemli kişi ise kapının önündeydi.

Dört kişiydiler.

Leoniss yeniden ekrana döndü.

— O zaman ikinci özne kim?

Hoparlörden cevap gelmedi.

Bir süre sonra Leoniss'in bileğindeki mühür soğudu.

Deniz eline baktı.

— Leoniss… Mührün.

Leoniss bileğini çevirdi. İşaretin ortasında ince, yeni bir çizgi belirmişti.

Gizemli kişi bunu görünce kapıya yöneldi.

— Gitmemiz gerekiyor.

— Daha yeni geldik, dedi Deniz.

— Artık bizi buldular.

Koridorun dışından ağır ayak sesleri duyuldu.

Metal Efendisi silahını kaldırdı.

Leoniss ekrana son bir kez baktı.

KAYIT 004 — AÇILMAK ÜZERE

Sonra ekran tamamen söndü.

Karanlıkta, Leoniss'in hemen arkasından kendi sesi duyuldu.

— Bu sefer beni unutma.

Leoniss hızla arkasını döndü.

Kimse yoktu.

Ama bu kez gördüğü görüntüden emindi.

Küçük kızın yüzünü hâlâ seçemiyordu. Yalnızca bileğindeki işareti hatırlıyordu.

Ve o işaret artık kendi bileğindeydi.