35. BÖLÜM — KAPI AÇILDIĞINDA
35. BÖLÜM — KAPI AÇILDIĞINDA
Kapının kilidinden gelen ses odadaki sessizliği bozdu.
Metal Efendisi silahını kaldırdı. Gizemli kişi kapının yanına çekildi. Deniz ise Leoniss'in yanında duruyordu.
— Bizi almaya geldiler, değil mi? diye fısıldadı.
Leoniss gözlerini kapıdan ayırmadı.
— Öyle görünüyor.
— Harika. Tam da ihtiyacımız olan şeydi.
Leoniss ona baktı.
— Şimdi sırası mı?
— Korkunca biraz fazla konuşuyorum.
Kapı açıldı.
İçeri üç muhafız girdi. Öndekinin üniformasında kraliyet amblemi vardı. Elindeki cihazı odadakilere doğrultarak tek tek taradı.
Cihaz Leoniss'in önünde durduğunda kırmızı bir ışık yandı.
Muhafızın yüzü ciddileşti.
— Leoniss. Bizimle geliyorsun.
Leoniss çenesini kaldırdı.
— Nereye?
— Üst merkeze.
— Hangi emirle?
Muhafız cevap vermeden cihazını Deniz'e çevirdi. Ekranda yine kırmızı ışık belirdi.
— Bu kişi de bizimle gelecek.
Metal Efendisi öne çıktı.
— Hayır. Deniz hiçbir yere gitmiyor.
Muhafız ona döndü.
— Efendim, emir açık.
— Ben de açık konuşuyorum. Onu götürmeyeceksiniz.
— Bu karar artık sizin yetkinizde değil.
Metal Efendisi'nin eli silahının kabzasında sıkılaştı.
— Bunu kimin söylediğini öğrenmek isterim.
Muhafız cevap vermedi. Yanındaki iki kişiye işaret etti.
Biri Leoniss'e, diğeri Deniz'e yöneldi.
Leoniss araya girdi.
— Ona dokunma.
Muhafız durdu.
— Geri çekil, Leoniss.
— Önce neden Deniz'i istediğinizi söyleyin.
— Bu bilgi sana verilemez.
— O zaman hiçbir yere gitmiyoruz.
Metal Efendisi kızına döndü.
— Leoniss, geri çekil.
Leoniss babasına baktı.
— Deniz'in adı bu kayıtlarda neden var? Bunu bile açıklamıyorsun!
Babası sessiz kaldı.
Deniz'e yaklaşan muhafız yeniden hareket etti. Deniz geri çekilirken masaya çarptı. Muhafız kolunu tutmak üzereyken Metal Efendisi önüne geçti.
— Geri çekil!
Muhafız silahına davrandı.
Odadaki herkes olduğu yerde kaldı.
Tam o sırada duvardaki ekran açıldı.
GÖZLEM YETKİSİ İPTAL EDİLDİ.
Muhafızların elindeki cihazlar aynı anda kapandı.
Öndeki muhafız cihazını yeniden başlatmaya çalıştı.
— Bu nasıl mümkün olabilir?
Gizemli kişi ekrana baktı.
— Birisi sisteme dışarıdan müdahale ediyor.
Metal Efendisi başını çevirdi.
— Kim?
— Henüz bilmiyorum.
Ekranda yeni bir mesaj belirdi.
ÇIKIŞ YOLU AÇIK.
Odanın arka tarafındaki duvardan mekanik bir ses geldi. Dar bir geçit açılmaya başladı.
Deniz o tarafa baktı.
— Bence bu fırsatı kaçırmayalım.
Muhafızlardan biri kapıya doğru ilerleyip çıkışlarını kapattı.
— Hiçbir yere gitmiyorsunuz!
Metal Efendisi silahını kaldırdı.
— Yolu aç.
Muhafız geri çekilmedi.
Leoniss babasına döndü.
— Sen de bizimle geliyorsun.
— Hayır. Onları burada tutmam gerekiyor.
— Baba, seni burada bırakamam.
Metal Efendisi kızına yaklaştı.
— Beni dinle. Bu geçitten çıkmanız gerekiyor. Şimdi benimle tartışmanın zamanı değil.
Leoniss başını iki yana salladı.
— Beni buraya kadar sen getirdin. Kayıtları görmeme izin verdin. Şimdi de hiçbir şey açıklamadan gitmemi istiyorsun.
Babası bir an sustu.
— Seni korumaya çalışıyorum.
— Bunu söylemekten başka bir şey yaptığını görmedim!
Leoniss'in sesi odada yankılandı.
Metal Efendisi kızının yüzüne baktı. Söyleyecek bir şey bulamamış gibi gözlerini kaçırdı. Ardından muhafızların yeniden harekete geçtiğini gördü.
Gizemli kişi geçidin başından seslendi.
— Daha fazla bekleyemeyiz!
Metal Efendisi kızının omuzlarını tuttu.
— Leoniss, beni iyi dinle. Deniz'i buradan çıkar. Ben onları oyalayacağım.
— Ya sen?
— Ben kendi yolumu bulurum.
— Sana nasıl güveneceğim?
Metal Efendisi'nin yüzü gerildi.
— Şu an güvenmeni istemiyorum. Sadece gitmeni istiyorum.
Leoniss bir an babasına baktı. Ardından arkasındaki muhafızlardan biri silahını kaldırınca karar vermek zorunda kaldı.
Deniz'in elini tuttu.
— Gel!
İkisi geçide doğru koştu. Gizemli kişi de peşlerinden geldi.
Arkalarındaki duvar kapanırken Metal Efendisi'nin sesi duyuldu.
— Leoniss, ne olursa olsun Deniz'i merkezden uzak tut!
Leoniss dönmek istedi ama geçit kapanmıştı.
Bir süre yalnızca ayak sesleri duyuldu.
Deniz nefes nefese kalmıştı.
— Baban gerçekten arkamızdan gelecek mi?
Leoniss cevap vermedi.
Babası onlara yalan söylemiş olabilirdi. Onları korumak için geride kalmış da olabilirdi. Hangisinin doğru olduğunu bilmiyordu.
Geçit daralarak aşağı inen merdivenlere dönüştü. Gizemli kişi önden ilerledi. Birkaç dakika sonra paslı bir kapının önünde durdu.
— Buradan çıkarsak eski aktarım merkezine ulaşırız.
Deniz duvara yaslandı.
— Sonunda güzel bir haber.
Leoniss elini bıraktığını fark edince Deniz'e döndü.
— İyi misin?
— Pek sayılmaz. Sen?
— Ben de değilim.
Kısa bir sessizlik oldu.
Leoniss bir süre düşündükten sonra sordu:
— Çocukluğuna dair hatırlamadığın şeyler olduğunu söylemiştin, değil mi?
Deniz başını salladı.
— Evet. Ama bunun Aethelgard'la ilgili olabileceğini hiç düşünmemiştim.
— Şimdi düşünüyor musun?
Deniz kapıya baktı.
— Şimdi birilerinin geçmişim hakkında benden daha fazla şey bildiğinden eminim.
Gizemli kişi kapıyı açtı.
Önlerinde eski aktarım merkezinin karanlık salonu uzanıyordu. Uzakta, kullanılmayan bir ekranın üzerinde küçük bir ışık yanıp sönüyordu.
Leoniss içeri girdi.
Ekran kendiliğinden açıldı.
YENİ MESAJ — LEONİSS'E
Deniz onun yanında durdu.
— Bu kez ne olacak?
Leoniss ekrana dokundu.
Babası görünüyordu. Görüntü bozuktu. Metal Efendisi aceleyle kayıt yapmış gibiydi.
— Leoniss, eğer bu mesajı izliyorsan merkezden çıkmışsın demektir. Sana söylemem gereken bir şey var.
Görüntü birkaç saniyeliğine dondu.
Sonra babasının sesi yeniden duyuldu.
— Deniz'i ilk kez burada görmedim.
Leoniss'in eli ekranda kaldı.
Deniz yavaşça ona döndü.
Kayıt devam etti.
— Onunla, sen daha doğmadan önce karşılaşmıştım.
Ekran karardı.
Leoniss bir süre kıpırdayamadı.
Deniz'in yüzündeki şaşkınlık yavaş yavaş öfkeye dönüştü.
— Senin baban beni nereden tanıyor?
Leoniss başını kaldırdı.
Bu kez verebileceği hiçbir cevap yoktu.