36. BÖLÜM — GEÇMİŞTEN GELEN SES
36. BÖLÜM — GEÇMİŞTEN GELEN SES
Ekran karardıktan sonra odada birkaç saniye kimse konuşmadı.
Deniz hâlâ ekrana bakıyordu. Az önce duyduğu cümle aklından çıkmıyordu.
Onunla, sen daha doğmadan önce karşılaşmıştım.
Sonunda Leoniss'e döndü.
— Bir şey söylesene. Baban beni nereden tanıyor?
Leoniss gözlerini ekrandan ayırdı.
— Bilmiyorum.
— Gerçekten bilmiyor musun?
— Deniz, bilsem sana söylerdim.
Deniz bir şey diyecek gibi oldu ama vazgeçti. Leoniss'in de en az kendisi kadar şaşkın olduğu belliydi.
Gizemli kişi kapının yanına gidip koridoru kontrol etti.
— Burada daha fazla kalamayız.
Deniz ona döndü.
— Bir dakika. Sen de hiçbir şey bilmiyor musun, yoksa bildiklerini mi anlatmıyorsun?
Gizemli kişi bakışlarını ona çevirdi.
— Şu anda bildiğim tek şey, buradan çıkmamız gerektiği.
— Güzel. Yine cevapsız kaldık.
Leoniss, Deniz'e kısa bir bakış attı.
— Şu an tartışmanın bize bir faydası yok.
— Tartışmıyorum. Sadece birinin düzgün bir açıklama yapmasını bekliyorum.
Gizemli kişi ekrana yaklaştı.
— Mesajı yeniden açmayı deneyebilirim. Belki kayıt tamamen silinmemiştir.
Panelin üzerinde birkaç işlem yaptı. Ekran titredi ve babasının görüntüsü yeniden belirdi. Ancak bu kez görüntünün altında küçük bir dosya numarası vardı.
KAYIT: 02-B / ERİŞİM SINIRLI
Leoniss ekrana yaklaştı.
— Bu ne demek?
— Mesajın tamamı burada değil, dedi gizemli kişi. Kalan kısmı başka bir yerde saklanıyor olabilir.
— Kim saklamış?
— Onu bulursak öğreniriz.
Deniz kollarını göğsünde birleştirdi.
— Burada herkes bir şeyleri saklıyor. En azından bu konuda tutarlısınız.
Leoniss ona baktı. Gülümseyecek gibi oldu ama ekrandaki dosya listesi açılınca yüzü yeniden ciddileşti.
Onlarca kayıt sıralanmıştı. Bazılarının isimleri silinmiş, bazılarının erişimi engellenmişti.
Leoniss kendi adını buldu.
BİRİNCİ ÖZNE — DURUM: AKTİF
Hemen altındaki satırda Deniz'in adı vardı.
İKİNCİ ÖZNE — DURUM: İZLENİYOR
Deniz ekrana yaklaştı.
— Birinci özne, ikinci özne… Bunlar ne demek?
Leoniss'in aklına 34. bölümde gördüğü kayıtlar geldi.
— Daha önce iki çocuktan söz eden bir dosya bulmuştum. Birinin Aethelgard'da kaldığı, diğerininse aşağı dünyaya gönderildiği yazıyordu.
Deniz ona döndü.
— Ve şimdi ikimizin adı burada.
— Evet.
— Sence bu bir tesadüf mü?
Leoniss cevap vermeden önce ekrana bir kez daha baktı.
— Sanmıyorum. Ama ne anlama geldiğini de bilmiyorum.
Deniz'in yüzündeki ifade değişti.
— Yani ben buraya gelmeden önce de bu sistemde kayıtlıydım.
— Görünüşe göre.
— Peki, baban bunu biliyor muydu?
Leoniss dudaklarını birbirine bastırdı.
— Bilmiyorum, Deniz. Gerçekten bilmiyorum.
Bu kez Deniz üstelemedi. Çünkü aynı soruların Leoniss'in de kafasını karıştırdığını anlayabiliyordu.
Gizemli kişi listedeki başka bir dosyayı açtı.
Ekranda iki satır belirdi.
BAĞLANTI TESTİ TAMAMLANAMADI.
Altında ise şu yazıyordu:
İKİNCİ ÖZNE, BİRİNCİ ÖZNE'NİN FREKANSINI TANIMIYOR.
Deniz kaşlarını çattı.
— Frekans derken neyi kastediyorlar? Benim burada ne işim var?
— Aethelgard'da sistem herkesi bir frekansla tanımlar, dedi Leoniss. Ama senin neden bu kayıtlarda olduğunu bilmiyorum.
Deniz bir süre ekrana baktı.
— Belki de asıl soru bu değil.
Leoniss ona döndü.
— Ne demek istiyorsun?
— Beni neden kaydettiklerini bulmalıyız. Yoksa bütün gün burada isimlerimize bakıp tahmin yürütürüz.
Gizemli kişi ona kısa bir bakış attı ama bir şey söylemedi.
Tam paneli kapatacakken ekran aniden titredi.
Dosyalar kayboldu.
Yerlerine yeni bir mesaj geldi.
YETKİSİZ ERİŞİM TESPİT EDİLDİ.
Gizemli kişi elini panelden çekti.
— Bizi fark ettiler.
Koridorun uzak tarafından ayak sesleri duyuldu.
Ardından tavandaki ışıklar sırayla yanmaya başladı.
Deniz kapıya baktı.
— Buraya geldiklerini anlayabilirler mi?
— Sanırım anlamışlardır, dedi gizemli kişi.
— Şahane.
Leoniss kapıya yöneldi ama gizemli kişi önüne geçti.
— O taraftan çıkamayız.
— Başka yol var mı?
Gizemli kişi salonun arka duvarını gösterdi.
— Eski bakım tüneli. Ama kapısı yıllardır açılmadı.
Deniz duvara yaklaştı. Paslanmış panelin üzerindeki küçük ışığı fark etti.
— Bir dakika. Bu hâlâ çalışıyor.
Leoniss yanına geldi.
— Emin misin?
— Işığı görüyorum. Tamamen kapanmış olsaydı yanmaması gerekirdi.
Deniz panelin kapağını açtı ve içerideki bağlantıları incelemeye başladı.
— Açabilir misin? diye sordu Leoniss.
— Deneyeceğim. Ama başımda bekleyince daha hızlı çalışmıyor.
Leoniss hemen geri çekildi.
— Tamam, bir şey demedim.
Deniz'in dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. Fakat koridordan gelen sesler yaklaşınca yeniden paneline döndü.
Birkaç bağlantıyı kontrol etti. Ardından küçük bir anahtarı çevirdi.
İçeriden bir tıkırtı geldi.
Kapı aralandı.
Deniz rahat bir nefes verdi.
— Oldu galiba.
Tam içeri girecekken panelin içindeki ekran yandı.
DENİZ — KİMLİK DOĞRULAMASI BEKLENİYOR.
Deniz olduğu yerde kaldı.
— Ben hiçbir şey yapmadım.
Leoniss ekrana baktı.
— Biliyorum.
Altında ikinci bir satır belirdi.
DOĞRULAMA İÇİN ÇOCUKLUK KAYDI GEREKLİ.
Deniz'in yüzündeki ifade değişti.
— Çocukluk kaydı mı?
Ekranda bir tarih belirdi.
Deniz tarihi birkaç saniye boyunca inceledi. Sonra yavaşça başını kaldırdı.
— Bu tarih…
Leoniss yanına geldi.
— Ne olmuş bu tarihe?
— Hatırlamıyorum. Ama ailemle konuştuğumda bazı yıllarla ilgili sorularıma hiç cevap alamazdım.
— Daha önce bu tarihle karşılaştın mı?
Deniz başını salladı.
— Hayır. Ama nedense içime kötü bir his düştü.
Koridordaki ayak sesleri artık çok yakındı.
Gizemli kişi kapının önüne geçti.
— Hemen karar vermelisiniz.
Deniz paneldeki ışığa baktı.
— Bu kapıyı açarsak neyle karşılaşacağımızı bilmiyoruz.
Leoniss karanlık tünele göz attı.
— Burada kalırsak da ne olacağını bilmiyoruz.
Deniz ona baktı.
— Güzel. İki kötü seçenek.
— Şimdilik başka seçeneğimiz yok.
Deniz derin bir nefes aldı ve kapıyı biraz daha itti.
Tam o sırada tünelin içinden bir ses duyuldu.
— Deniz… Beni duyabiliyor musun?
Deniz'in eli kapıda kaldı.
Ses çok uzaktan geliyordu. İnce, kesik kesik ve parazitliydi.
Bir kayıt olmalıydı.
Ama Deniz'in kalbi neden birden hızlanmıştı?
Bir adım attı.
— Bunu duydunuz mu?
Leoniss başını salladı.
— Evet.
Deniz yeniden tünele baktı. Ses ona tanıdık geliyordu ama nereden tanıdığını çıkaramıyordu.
— Sanki daha önce duymuşum gibi…
Cümlesini tamamlayamadı.
Ses bir kez daha duyuldu.
— Deniz… Lütfen cevap ver.
Deniz'in yüzü soldu.
Leoniss koluna hafifçe dokundu.
— İyi misin?
Deniz gözlerini karanlıktan ayırmadan cevap verdi.
— Bilmiyorum.
Ardından tünelin içindeki küçük bir ekran yandı.
Ekranda tek bir kelime belirdi.
HATIRLA.