# 40. BÖLÜM — AİLENİN SAKLADIĞI
# 40. BÖLÜM — AİLENİN SAKLADIĞI
Leoniss, koridorun sonuna geldiklerinde durdu.
— Önce arşive gitmemiz gerekiyor.
Deniz ona baktı.
— Çıkışa gitmeden önce mi?
— Evet. Bulduğumuz parçadaki mührün ne anlama geldiğini öğrenmeliyim.
Deniz kısa bir süre düşündü. Sonra başını salladı.
— Peki. Ama bir şey bulamazsak daha fazla oyalanmayalım.
Leoniss cevap vermeden yürümeye başladı.
Arşive giden koridor diğerlerinden daha sessizdi. Duvarlardaki ışıklar arada bir titriyor, eski panellerden belli belirsiz sesler geliyordu.
Leoniss cebindeki metal parçayı çıkardı. Ailesinin mührü avucunda duruyordu.
Deniz yanına yaklaştı.
— Bu mührü daha önce hiç görmedin mi?
— Gördüm. Ailemin kayıtlarında kullanılırdı. Ama bu parçanın üzerinde neden bulunduğunu bilmiyorum.
— Belki burada öğreniriz.
Leoniss cevap vermedi.
Deniz onun yüzüne baktı.
— İstersen sormam.
— Sorun değil. Sadece ailemle ilgili bildiğim şeylerin ne kadarının doğru olduğundan emin değilim.
Deniz bu kez şaka yapmadı.
— O zaman önce ne olduğunu öğrenelim. Sonra karar verirsin.
Leoniss ona baktı. Başını hafifçe sallayıp yoluna devam etti.
Arşivin kapısına ulaştıklarında erişim panelinin kırmızı yandığını gördüler.
Leoniss mührü panelin önüne tuttu.
Kısa bir ses duyuldu. Panel sarıya döndü, ardından kapı açıldı.
Deniz şaşkınlıkla içeri baktı.
— Demek ki mührün hâlâ geçerli.
— En azından burada.
İçeri girdiler. Arşivde sıralanmış metal dolaplar ve eski kayıt ekranları vardı. Bazı ekranlar tamamen kapanmıştı. Çalışan birkaç tanesinde ise eski belgeler görünüyordu.
Leoniss aile kayıtlarının bulunduğu bölüme yöneldi. Deniz de yanındaki ekranları kontrol etmeye başladı.
Bir süre sonra Leoniss'in sesi duyuldu.
— Burada bir şey buldum.
Deniz yanına geldi.
Ekranda ailesinin mührü vardı. Altında birkaç satır yazı görünüyordu.
**KAYIT: AYRILMA İŞLEMİ**
**SORUMLU BİRİM: MERKEZ KONSEYİ**
**ONAY: METAL EFENDİSİ**
Leoniss'in yüzü değişti.
Deniz ekrana, ardından ona baktı.
— Metal Efendisi… Baban mı?
Leoniss başını salladı.
Bir süre konuşmadı. Ekrandaki yazıları yeniden okudu; sanki kelimeler değişirse gördüğü şey de değişecekmiş gibi.
— Belki başka bir işlemden söz ediyordur, dedi Deniz.
— Olabilir.
Leoniss'in sesi isteksiz çıkmıştı.
Kaydın devamını açmayı denedi. Ekran birkaç kez titredi, ardından bir uyarı belirdi.
**ERİŞİM REDDEDİLDİ.**
Leoniss yeniden denedi ama sonuç değişmedi.
— Devamını göremiyoruz.
Deniz ekranın altındaki tarih bölümünü fark etti.
— Şuna bak. Kayıt eski ama son erişim tarihi yakın.
Leoniss eğilip tarihi kontrol etti.
Deniz haklıydı. Bu dosya yakın zamanda açılmıştı.
— Birisi buraya bizden önce gelmiş, dedi Leoniss.
Tam o sırada arşivin dışından ayak sesleri duyuldu.
Ardından bir ses yükseldi.
— Bu bölüme kimin erişim sağladığını kontrol edin.
Deniz kapıya baktı.
— Gitmemiz gerekiyor.
Leoniss kayıt ekranını kapatıp arşivin arka tarafına yöneldi. Orada dar bir servis geçidi vardı. Kapının yanındaki panel çalışmıyordu.
Leoniss mührü denedi ama hiçbir şey olmadı.
— Açılmıyor.
Deniz panelin altındaki küçük kapağı fark etti.
— Bir bakayım.
Kapağı açıp içindeki bağlantıları inceledi. Bir kablonun yerinden çıktığını görünce onu dikkatlice yerine oturttu.
— Şimdi dene.
Leoniss mührü yeniden panele yaklaştırdı.
Kapı açıldı.
İkisi geçide girip hızla ilerledi. Arkalarındaki sesler bir süre daha duyuldu, sonra uzaklaştı.
Koridorun daha sakin bir bölümüne ulaştıklarında Deniz durdu.
— Bizi gördüler mi sence?
— Bilmiyorum. Ama kaydı bulduğumuzu fark etmiş olabilirler.
Deniz duvara yaslandı.
— En azından elimizde bir şey var.
Leoniss cebindeki metal parçayı çıkardı.
— Evet. Ama babamın adının o kayıtta bulunması beklediğim bir şey değildi.
Deniz bir süre sessiz kaldı.
— Ona güveniyor musun?
Leoniss hemen cevap vermedi.
— Güvenmek istiyorum, dedi sonunda. Ama artık ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Deniz başını salladı.
— Anlıyorum.
Leoniss ona baktı.
— Gerçekten mi?
— Hayır, tam olarak değil. Senin aileni tanımıyorum. Ama bir şey öğrendiğinde bütün geçmişini yeniden sorgulamak zorunda kalmanın nasıl hissettirdiğini tahmin edebiliyorum.
Leoniss'in yüzündeki gerginlik biraz azaldı.
— Sağ ol.
Deniz hafifçe gülümsedi.
— Bir şey yapmadım ki.
— Yaptın.
Deniz bu kez üstelemedi. Yanında yürümeye başladı.
Bir süre sonra Leoniss konuştu.
— İyi ki geldin.
Deniz ona döndü.
— Nereye?
— Benimle.
Deniz'in yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.
— Rica ederim.
Leoniss başka bir şey söylemedi. Deniz de onu zorlamadı.
Arşivden uzaklaştıklarında, geride bıraktıkları kayıt ekranı kendiliğinden yeniden açıldı.
Erişim reddedilen dosyanın altında yeni bir satır belirdi.
**İKİNCİ ÖZNE: DENİZ**
Bir süre sonra satırın yanındaki işaret değişti.
**KİMLİK EŞLEŞMESİ: KISMEN TAMAMLANDI.**
Ekran kapandı.
Fakat kayıt silinmedi.
.**