🏙️ BÖLÜM 11 – KARANLIĞIN İÇİNDEKİ FISILTI
🏙️ BÖLÜM 11 – KARANLIĞIN İÇİNDEKİ FISILTI
Deniz ve Leoniss dar geçitten koşarak ilerliyordu.
Arkalarındaki ayak sesleri hâlâ duyuluyordu.
Deniz bir kez daha arkasına baktı.
— Hâlâ geliyorlar.
— Biliyorum.
— Peki nereye gidiyoruz?
— Şimdilik buradan uzaklaşmaya çalışıyoruz.
Deniz nefes nefese kaldı.
— Çok açıklayıcı oldu.
Leoniss cevap vermedi.
Geçidin sonunda eski bir demir kapı gördüler.
Deniz hemen kapının koluna uzandı.
Kapı açılmadı.
— Kilitli.
Leoniss kapıya yaklaştı.
Duygu Mührü'nün olduğu eli ısınmaya başlamıştı.
— Bir dakika.
Deniz yüzüğe baktı.
— Yine mi?
— Evet.
Leoniss elini kapının üzerine koydu.
Birkaç saniye hiçbir şey olmadı.
Ardından içeriden hafif bir ses geldi.
Tık.
Deniz başını kaldırdı.
— Sen de duydun mu?
— Evet.
Aynı ses tekrar duyuldu.
Tık.
Deniz kapıdan biraz uzaklaştı.
— İçeride biri olabilir.
Leoniss cevap vermedi.
Arkalarındaki ayak sesleri giderek yaklaşıyordu.
Daha fazla bekleyemezlerdi.
Leoniss elini kapıda biraz daha tuttu.
Kilit açıldı.
Kapı yavaşça aralandı.
Deniz telefonunun ışığını açtı.
İçerisi eski bir depo gibiydi.
Raflarda paslanmış parçalar, yerde kırılmış kutular ve ne işe yaradığı belli olmayan eski cihazlar vardı.
Deniz içeri baktı.
— Buraya gireceğiz, yani?
Leoniss arkasına baktı.
— Başka seçeneğimiz var mı?
Deniz başını salladı.
— Yok.
İçeri girdiler.
Deniz kapıyı yavaşça kapattı.
Dışarıdaki ayak sesleri biraz uzaklaşmıştı.
Deniz telefonunun ışığını etrafta gezdirdi.
— Burası yıllardır kullanılmıyor gibi.
— Öyle.
— Daha önce burayı gördün mü?
— Hayır.
Deniz ona baktı.
— Bazen gerçekten hiçbir şey bilmiyormuşsun gibi davranıyorsun.
Leoniss kısa bir an sustu.
— Çünkü bazı şeyleri gerçekten bilmiyorum.
Deniz cevap vermedi.
Rafların arkasından metal bir şeyin yere düştüğünü duydular.
İkisi de aynı anda o tarafa döndü.
Deniz ışığı çevirdi.
Hiçbir şey görünmüyordu.
— Fare olabilir.
Leoniss başını salladı.
— Sanmıyorum.
— Neden?
— Ses çok yakındı.
Deniz tekrar etrafa baktı.
Rafların arasından hafif bir hareket geçti.
Leoniss bunu fark etti.
— Deniz...
— Gördüm.
Deniz telefonu o tarafa çevirdi.
Yine hiçbir şey yoktu.
— Biri varsa çıkabilir, dedi Deniz.
Cevap gelmedi.
Leoniss birkaç adım attı.
Duygu Mührü yeniden ısındı.
Bu kez sıcaklığı daha belirgindi.
Arkasından küçük bir ses geldi.
Leoniss hemen döndü.
Kimse yoktu.
— Ne oldu? diye sordu Deniz.
— Bir şey yok.
Dışarıdan bir ses duyuldu.
— Depoyu kontrol edin.
İkisi de sustu.
Deniz fısıldadı:
— Bizi buldular.
Leoniss hızla etrafa baktı.
Rafların arkasında küçük bir metal kapak gördü.
— Oraya girebiliriz.
Deniz kapağın yanına çömeldi ve kaldırmayı denedi.
Açılmadı.
— Sıkışmış.
Leoniss yanına geldi.
Birlikte bastırdılar.
Kapak biraz hareket etti.
Tam açılacakken depodaki eski cihazlardan biri çalıştı.
Mavi bir ışık yandı.
Deniz olduğu yerde kaldı.
— Bu cihaz az önce çalışmıyordu.
Leoniss cihaza baktı.
— Dokunma.
Cihazdan hafif bir uğultu yükseldi.
Duvardaki metal yüzeyde bir görüntü belirdi.
Önce birkaç çizgi oluştu.
Ardından Aethelgard'ın görüntüsü ortaya çıktı.
Deniz gözlerini ekrandan ayırmadı.
— Bu... senin geldiğin yer mi?
Leoniss cevap vermedi.
Görüntü değişti.
Bu kez bir kadın yüzü göründü.
Leoniss'in gerçek yüzü.
Deniz yavaşça ona döndü.
— Bu sensin.
Leoniss ne diyeceğini bilemedi.
Dışarıdan kapının açılma sesi geldi.
— İçerideler!
Deniz kapağa döndü.
— Açılıyor mu?
Leoniss başını salladı.
— Deneyelim.
Deniz kapağı tekrar kaldırdı.
Bu kez açıldı.
— Hadi!
İkisi hızla kapağın arkasındaki dar bölmeye girdi.
Deniz kapağı kapattı.
Dışarıdan ayak sesleri gelmeye başladı.
Bir muhafız depoya girmişti.
— Her yere bakın.
Leoniss nefesini tuttu.
Deniz hemen yanında sessizce bekliyordu.
Ayak sesleri yavaş yavaş yaklaştı.
Sonunda tam saklandıkları yerin önünde durdu.
Leoniss'in eli istemsizce yüzüğüne gitti.
Yüzük yine ısındı.
Muhafız birkaç saniye bekledi.
Sonra ayak sesleri uzaklaştı.
Leoniss biraz rahatladı.
O sırada yanında çok hafif bir ses duydu.
Bir fısıltı.
— Leoniss...
Leoniss'in yüzü değişti.
Deniz ona baktı.
— Ne oldu?
Leoniss cevap vermedi.
Çünkü duyduğu sesi tanıyordu.
Ve o sesi burada duymayı hiç beklemiyordu.
Yorumlar
- Kırık Cümleler: Depo kontrol ediliyor hemen bulaz diyorsun değil mi
- Ayşe Pekmez: Bu cihaz biraz can sıkar dikkatli olmalı
- Eda Özdemir: eğer dışarıda biri varsa deli gibi saklanıyordunuz
- Ahmet Gürsoy: Kapıdan umudunu kesme deniz belki açılacak
- Meloş: içeriye girmeye adam ben seni heyecanla bekliyorum
- Aylin Gür: biri varsa hemen çıkmalı bekleme
- Kadir karasu: Eski depo tam bir gizem yeri
- Sevgi Korkmaz: şimdi müthiş bir şey olacağı kesin gibi sanki
- Funda Vuralcan: deniz bu kadar koşarken aklında başka bir şey yok mu?