🏙️ BÖLÜM 15 – YAKALANMA
🏙️ BÖLÜM 15 – YAKALANMA
Kilidin sesi odanın içinde yankılandı.
Leoniss olduğu yerde kaldı.
Deniz kapıya baktı.
— Açılıyor.
— Evet.
Kapının kolu yavaşça aşağı indi.
Deniz etrafa göz gezdirdi.
— Başka çıkış var mı?
— Bilmiyorum.
— Harika.
Deniz'in sesi biraz fazla çıkmıştı.
Leoniss hemen parmağını dudaklarına götürdü.
— Sessiz ol.
Kapı birkaç santim aralandı.
Dışarıdaki karanlık koridor görünüyordu.
Kimse yoktu.
Deniz kapıya doğru bir adım attı.
— Kimse yok.
Leoniss kolundan tuttu.
— Bekle.
— Neyi?
Leoniss cevap vermedi.
Duygu Mührü yeniden ısınmıştı.
Tam o sırada koridorun diğer ucunda bir ışık belirdi.
Bir muhafız, elindeki cihazla yavaşça ilerliyordu.
Arkasında iki kişi daha vardı.
Deniz hemen geri çekildi.
— Üç kişiler.
— Bizi arıyorlar.
Muhafızlardan biri cihazına baktı.
— Sinyal burada.
Leoniss'in elindeki cihaz titredi.
Ekranda tek kelime belirdi.
GİZLEN.
Leoniss hiç düşünmeden rafların arasına geçti.
Deniz de onu takip etti.
İkisi eski metal kutuların arkasına çömeldi.
Kapı tamamen açıldı.
Muhafızlardan biri içeri girdi.
Elindeki cihazı kaldırdı.
— Sinyal kesildi.
Diğeri kapının yanında kaldı.
— Burada olmalı.
Deniz nefesini tuttu.
Leoniss ona bakıp sessiz olması için işaret etti.
Muhafız birkaç adım daha attı.
Tam saklandıkları rafa yaklaşırken yerdeki küçük metal parçalardan biri yuvarlandı.
Tık.
Muhafız durdu.
Deniz gözlerini kapattı.
Muhafız yavaşça başını çevirdi.
— Orada biri var.
Leoniss Deniz'in kolunu tuttu.
Muhafız rafa doğru ilerlemeye başladı.
Bir adım.
Sonra bir adım daha.
Leoniss etrafına baktı.
Kaçacak yer yoktu.
Muhafız tam rafın önüne geldiğinde elindeki cihaz öttü.
— Sinyal tekrar geldi.
Diğer muhafız seslendi:
— Nerede?
— İçeride.
Leoniss gözlerini kapattı.
Tam o anda cihazın ışığı söndü.
Muhafız şaşkınlıkla cihaza baktı.
— Ne oldu?
O sırada odanın diğer tarafında bir metal kutu yere düştü.
Güm.
Muhafızlar hemen o tarafa döndü.
Leoniss fırsatı kaçırmadı.
Deniz'in kolunu çekti.
— Şimdi.
İkisi rafların arasından çıktı.
Kapıya doğru koşmaya başladılar.
— Durun!
Deniz kapıya ulaştı.
Leoniss hemen arkasındaydı.
Koridora çıktıkları anda karşılarında başka bir muhafız belirdi.
Deniz olduğu yerde durdu.
— Buradan da mı?
Leoniss arkasına baktı.
Diğer muhafızlar da koridora çıkmıştı.
Önleri ve arkaları kapanmıştı.
Muhafız elindeki cihazı kaldırdı.
— Kaçacak yeriniz yok.
Deniz Leoniss'e döndü.
— Bir fikrin var mı?
Leoniss elindeki cihaza baktı.
Ekran yeniden yandı.
Bu kez tek bir kelime vardı.
ATLAMAYIN.
Leoniss kaşlarını çattı.
— Ne?
Deniz ekrana baktı.
— Ne yazıyor?
Leoniss cevap vermek yerine koridorun yanındaki eski pencereye baktı.
Pencerenin dışında aşağı doğru uzanan dar bir metal platform vardı.
Deniz de pencereye yaklaştı.
— Sakın bana orayı düşündüğünü söyleme.
Leoniss birkaç saniye düşündü.
— Başka yolumuz yok.
Arkalarından ayak sesleri yaklaşmaya başladı.
Deniz derin bir nefes aldı.
— Bunu hiç sevmiyorum.
Leoniss pencereye yöneldi.
— Ben de.
Pencereyi açtı.
Soğuk hava içeri doldu.
Deniz dışarı baktı.
— Çok yüksek değil.
Leoniss ona baktı.
— Emin misin?
Deniz aşağıya göz attı.
— Hayır.
Leoniss istemeden gülümsedi.
— Güzel.
İkisi metal platforma çıktı.
Tam o sırada içeriden bir muhafızın sesi duyuldu.
— Yakalandılar!
Deniz arkasına döndü.
— Koş!
İkisi platform boyunca ilerlemeye başladı.
Metal zemin ayaklarının altında hafifçe sallanıyordu.
Arkalarından muhafızlar pencereye ulaştı.
Leoniss ileride başka bir kapı gördü.
— Şurada!
Deniz hızlandı.
Kapıya ulaştıklarında Leoniss kolu çevirdi.
Kapı açılmadı.
— Yine mi kilitli?
Deniz nefes nefese kalmıştı.
Leoniss Duygu Mührü'ne baktı.
Yüzük hafifçe ısınıyordu.
— Bir dakika.
Elini kapının üzerine koydu.
Klik.
Kapı açıldı.
İkisi hızla içeri girdi.
Deniz kapıyı kapattı.
Bir süre ikisi de konuşmadı.
Sonra dışarıdan metal platforma basan ayak sesleri duyuldu.
Deniz duvara yaslandı.
— Bence artık gerçekten başımız belada.
Leoniss elindeki cihaza baktı.
Ekran tamamen kararmıştı.
— Daha yeni başlıyor.
Deniz ona baktı.
— Bu hiç rahatlatıcı değildi.
Leoniss cevap vermedi.
Çünkü kapının diğer tarafından bir ses geldi.
— Leoniss.
İkisi de dondu.
Bu kez ses kapının arkasından değil...
İçeriden gelmişti.
Yorumlar
- Süleyman Kılıç: güzel daha yeni başlıyor demek çok umutsuzlaştırıcı
- çağrı sarıhan: Ya neden beklemek zorundayız ki?
- Ebru Uysal: tanıdığım o sesin biraz fazla çıkması tehlikeli
- Enes: Yakalandıklarını duymak benim için tüyler ürpertici
- Selin Pınar: kapıya ulaşırken başka bir muhafız belirdi korkuyla durdum
- Turan Kızılaya: ışığın belirmesi her şeyin değişeceği anlamına geliyor
- Fulya Büyük: Gerçekten bu kadar yakınlaşmak aptallık
- İsmail Keskin: O kilidin sesi içimi ürpertti
- Aslı Okur: sinyalin geri gelmesi kötü bir işaret