🏙️ BÖLÜM 20 – KAPININ ARDINDA
🏙️ BÖLÜM 20 – KAPININ ARDINDA
Leoniss birkaç saniye boyunca kapıya baktı.
Deniz yanında sessizce bekliyordu.
Kapının arkasından gelen ses tekrar duyuldu.
— Leoniss...
Bu kez daha yakındı.
Deniz fısıldadı:
— Kim bu?
Leoniss cevap vermedi.
Yüzüğü hâlâ sıcaktı.
Deniz onun eline baktı.
— Yüzüğün yine ısınıyor.
— Biliyorum.
— O zaman içeri girmeyelim.
Leoniss gözlerini kapıdan ayırmadı.
— Girmeyeceğiz.
Tam geri çekilecekleri sırada kapının arkasından metal bir ses geldi.
Tak.
Deniz irkildi.
— Kapı kendi kendine mi açılıyor?
Leoniss bir adım geri çekildi.
— Sanırım.
Kapı biraz daha açıldı.
İçeriden soğuk hava geldi.
Geçidin ışığı kapının içini biraz aydınlatıyordu ama içeride kimse görünmüyordu.
Deniz telefonunun ışığını içeri tuttu.
Boş bir koridor vardı.
Eski kablolar duvarlardan sarkıyordu.
Yerde birkaç metal parça duruyordu.
— Kimse yok, dedi Deniz.
Leoniss dikkatlice içeri baktı.
— Emin misin?
— Şimdilik.
Tam o sırada içeriden bir ses geldi.
Bu kez Leoniss'in kardeşinin sesiydi.
— Leoniss, beni duyuyorsan cevap verme.
Leoniss'in yüzü değişti.
Deniz hemen ona döndü.
— Bu kardeşinin sesi mi?
Leoniss birkaç saniye sustu.
Sonra başını salladı.
— Evet.
— Ama az önce sana gelmeni söyledi.
— Biliyorum.
Deniz kapıya baktı.
— İkisi de aynı ses.
Leoniss'in yüzüğü yeniden ısındı.
— Çünkü biri onun sesini kullanıyor olabilir.
Deniz kaşlarını çattı.
— Bunu nereden biliyorsun?
— Bilmiyorum.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra içeriden yine aynı ses geldi.
— Leoniss, Deniz'e güven.
Deniz'in yüzündeki şaşkınlık hemen belli oldu.
— Benim adımı da biliyor.
Leoniss cevap vermedi.
Cihazın ekranına baktı.
Harita hâlâ karanlıktı.
Ama ekranın ortasında küçük bir ışık belirmişti.
Leoniss cihazı kaldırdı.
— Bir şey değişti.
— Ne?
— Nokta geri geldi.
Deniz ekrana yaklaştı.
— Nereye gidiyor?
Leoniss ekrana baktı.
Nokta artık ilerlemiyordu.
Kapının içindeki koridoru gösteriyordu.
Deniz başını kaldırdı.
— Yani bizi buraya mı getirdi?
Leoniss yavaşça başını salladı.
— Evet.
Tam o sırada arkalarından bir ses duyuldu.
— Leoniss!
Bu kez ses geçitten geliyordu.
Muhafızlar.
Deniz hemen kapıya baktı.
— Geliyorlar.
Leoniss birkaç saniye düşündü.
Sonra kapının içine baktı.
— İçeri girmemiz gerekiyor.
— Az önce girmeyeceğimizi söylemiştin.
— Biliyorum.
— Fikrini ne değiştirdi?
Leoniss cihazı gösterdi.
— Başka yolumuz yok.
Deniz kısa bir süre ona baktı.
Sonra iç çekti.
— Yine aynı şeyi söylüyorsun.
Leoniss hafifçe gülümsedi.
— Çünkü yine aynı durumdayız.
Arkadan muhafızların ayak sesleri yaklaşmaya başladı.
Deniz elini uzattı.
— Hazır mısın?
Leoniss eline baktı.
Sonra tuttu.
— Hayır.
Deniz şaşırdı.
— Ben de değilim.
Birlikte kapının içinden geçtiler.
Kapı arkalarından yavaşça kapandı.
Tam kapanmadan önce Leoniss son kez dışarı baktı.
Muhafızlardan biri köşede göründü.
— Oradalar!
Kapı kapandı.
İçerisi tamamen karanlık oldu.
Leoniss elindeki yüzüğe baktı.
Yüzük artık soğuktu.
Bu kez ne anlama geldiğini anlayamadı.
Tam o sırada cihazın ekranı bir anda aydınlandı.
Leoniss ekrana baktı.
Tek bir cümle vardı:
HOŞ GELDİN, LEONİSS.
Yorumlar
- Belgin Peker: yüzüğün ısındığını hiç unutmamalısın bu işte bir tuhaflık var
- Erdem Sönmez: cihazın ekranındaki mesaj nedir böyle yaklaşımınızı değiştirmelisin @otukenkalem00
- Vural: kapının arkasındaki sesi duymak çok tedirgin edici dikkatli olun
- Aslı Kılıç: Bu ses gerçekten kardeşinin mi dikkat et bunun üzerine düşünmelisin
- Mardin güzeli: girmeyeceğiz demekle iş bitmiyor her an dikkatli olun