🏙️ BÖLÜM 21 – İÇERİDEKİ ŞEY
🏙️ BÖLÜM 21 – İÇERİDEKİ ŞEY
Cihazın ekranındaki yazı birkaç saniye boyunca değişmedi.
HOŞ GELDİN, LEONİSS.
Deniz ekrana baktı.
— Bunu kim yazdı?
Leoniss başını iki yana salladı.
— Bilmiyorum.
— Peki bizi kim bekliyordu?
Leoniss cevap vermedi.
Telefonunun ışığını etrafa tuttu.
Koridor ilk gördüklerinden daha uzun görünüyordu.
Duvarlarda eski metal paneller vardı.
Bazılarının üzerindeki ışıklar hâlâ yanıyordu.
Deniz birkaç adım attı.
— Burada daha önce biri yaşamış olabilir mi?
— Bilmiyorum.
— Senin dünyandan mı?
Leoniss durdu.
— Aethelgard'a ait olabilir.
Tam o sırada arkalarındaki kapıdan bir ses geldi.
Tak.
Deniz hemen döndü.
Kapı kapanmıştı.
— Geri açılabilir mi?
Leoniss kapıya yaklaştı.
Elini üzerine koydu.
Yüzüğü hiç tepki vermedi.
— Açılmıyor.
Deniz kapıyı itti.
Hiç hareket etmedi.
— Harika.
Leoniss ona baktı.
— Korkuyorsun.
— Biraz.
— Ben de.
Deniz kısa bir süre sustu.
— Bunu söylemen garip şekilde rahatlatıcı.
Leoniss hafifçe gülümsedi.
O anda koridorun ilerilerinden bir ses geldi.
Tak... tak... tak...
İkisi de sustu.
Deniz telefonunun ışığını ileri çevirdi.
Kimse görünmüyordu.
Ses tekrar geldi.
Bu kez daha uzaktan.
Tak... tak... tak...
Deniz fısıldadı:
— Biri yürüyor.
— Evet.
— Bizi duyuyor mu?
— Büyük ihtimalle.
Bir anda cihazın ekranı yeniden yandı.
Tek bir kelime vardı:
BEKLE.
Deniz ekrana baktı.
— Bekleyelim mi?
Leoniss tereddüt etti.
— Bence hayır.
Tam ilerleyeceklerdi ki koridorun sonundaki ışık söndü.
Ardından bir tane daha.
Sonra bir tane daha.
Karanlık yavaş yavaş onlara doğru ilerliyordu.
Deniz Leoniss'in elini tuttu.
— Koşalım mı?
Leoniss cevap vermeden önce karanlığın içinden bir ses duyuldu.
— Koşmayın.
İkisi de durdu.
Ses çok yakındı.
Deniz yavaşça Leoniss'e baktı.
— Bu ses...
Leoniss fısıldadı:
— Biliyorum.
Ses tekrar duyuldu.
— Buradan çıkamazsınız.
Leoniss'in yüzüğü bir anda buz gibi oldu.
Cihazın ekranında yeni bir yazı belirdi:
SAKIN DÖNME.
Deniz arkasına bakmak üzereydi.
Leoniss kolunu tuttu.
— Sakın.
— Neden?
Leoniss gözlerini karanlıktan ayırmadı.
— Çünkü ne olduğunu bilmiyoruz.
Arkalarında bir şey hareket etti.
Bu kez ses çok yakındı.
Deniz olduğu yerde kaldı.
Leoniss'in elini daha sıkı tuttu.
Koridorun sonunda tek bir ışık yeniden yandı.
Işığın altında bir insan silueti belirdi.
İkisi de konuşmadı.
Siluet yavaşça başını kaldırdı.
Sonra Leoniss'in sesiyle konuştu:
— Beni neden bıraktın?
Yorumlar
- Ramazan Zengin: Bu soruyla karşılaşmak istemezdim anlamıyorum