🏙️ BÖLÜM 26 – SAKLANAN GERÇEK

— Ailenin sana hiç anlatmadığı şeyi.

Leoniss karşısındaki kişiye baktı.

— Ne saklıyorlar?

— Önce şuna bak.

Kişi odanın köşesindeki metal dolaba gitti. Elini panelin üzerine koydu. Birkaç ışık yanıp söndükten sonra dolabın kapağı açıldı.

İçeride eski dosyalar ve küçük metal kutular vardı.

Deniz yanlarına yaklaştı.

— Bunların hepsi kayıt mı?

— Evet. Aethelgard'ın eski kayıtları. Çoğu silindi ama bazılarını kurtarabildim.

Leoniss, üzerinde ailesinin mührü bulunan dosyayı fark etti. Dosyayı alıp kapağını açtı.

İlk sayfada birkaç isim ve tarih vardı. Sayfanın alt kısmına geldiğinde kendi adını gördü.

LEONISS — GÖZLEM KAYDI

Bir süre yazıya baktı.

— Bu ne?

Deniz de sayfaya eğildi.

— Bir şey yazıyor mu devamında?

Leoniss sayfaları çevirdi. Bazı bölümlerin üzeri karartılmıştı. Okuyabildiği birkaç satırdan biri dikkatini çekti.

Denek, sistem tarafından tespit edilemeyen frekans özellikleri göstermektedir.

Leoniss kaşlarını çattı.

— Denek dedikleri ben miyim?

— Evet.

— Neden benden böyle bahsediyorlar?

Karşısındaki kişi cevap vermedi.

Leoniss dosyayı yeniden açıp satırı okudu. Ardından sayfaları biraz daha hızlı çevirmeye başladı. Belki başka bir açıklama bulurdu ama karşısına çıkan kayıtların çoğu ya silinmişti ya da okunmuyordu.

— Bu kayıtlar ne zamandan beri tutuluyor?

— Sen daha çocukken başlamışlar.

Leoniss'in eli dosyanın üzerinde durdu.

— Ailem benim hakkımda gizlice kayıt mı tutuyordu?

— Yalnızca ailen değil.

Deniz başını kaldırdı.

— Bir dakika. Kimler tutuyordu bu kayıtları?

Kişi dolaptan başka bir dosya çıkardı. Bunun üzerinde Aethelgard'ın yönetim mührü vardı.

— Yönetim de seni izliyordu.

Leoniss başını kaldırdı.

— Neden?

— Çünkü senin gibi birine daha önce rastlamamışlardı.

Leoniss bir şey söylemedi.

Çocukken eğitim odasında yaşadıklarını hatırladı. Diğer çocuklar element güçlerini gösterirken kendisi defalarca denemiş ama hiçbir şey başaramamıştı.

Babası da o gün ona başarısız olduğunu söylemişti.

Oysa belki de mesele bundan ibaret değildi.

Leoniss yeniden dosyaya baktı.

— Babam bunları biliyor muydu?

— Evet.

— Annem?

Kişi sustu.

Leoniss başını kaldırdı.

— Sana bir şey sordum.

— Annen bazı şeyleri biliyordu. Ama her şeyi bildiğini söyleyemem.

Leoniss dosyayı kapattı.

— Peki neden bana anlatmadılar?

Bu kez de cevap alamadı.

Tam yeniden konuşacakken odadaki ekranlardan biri cızırtılı bir ses çıkardı.

Deniz ekrana döndü.

— Bu da ne?

Kişinin yüzündeki ifade değişti.

— Kayıt sistemine biri erişmeye çalışıyor.

Ekranda kırmızı bir uyarı belirdi.

YETKİSİZ ERİŞİM TESPİT EDİLDİ.

Deniz cihazını kontrol etti.

— Bizi buldular mı?

— Henüz bilmiyorum. Ama burada kalmamız iyi olmaz.

Kişi dosyaları dolaba geri koymaya başladı.

Leoniss elindeki dosyayı çantasına yerleştirdi.

— Dur. Bize anlattıkların yeterli değil.

— Biliyorum.

— O zaman anlatmaya devam et.

— Şimdi değil. Muhafızlar buraya gelirse hiçbir şey öğrenemeden yakalanacağız.

Koridordan ayak sesleri gelmeye başladı.

Deniz, Leoniss'e döndü.

— Gitmemiz gerekiyor.

Leoniss dosyanın çantasında olduğundan emin olmak için elini çantasına götürdü. Ardından gizemli kişiye baktı.

— Bizimle geleceksin.

Kişi kaşlarını kaldırdı.

— Bu bir rica mı?

— Hayır. Cevaplarını almadan seni bırakmaya niyetim yok.

Deniz araya girdi.

— Bunu dışarıda konuşsanız olur mu? Çünkü muhafızlar gerçekten geliyor.

Koridordan bir ses yükseldi:

— Kayıt odasını kontrol edin!

Deniz kapıya baktı.

— Bak, bu sefer şaka yapmıyorum.

Leoniss ona döndü.

— Tamam, duydum.

— Güzel. O zaman gidelim.

Leoniss'in yüzünde kısa bir gülümseme belirdi. Ardından yeniden ciddileşti.

Kişi odanın arka tarafındaki dar kapıyı açtı.

— Bu geçit bizi başka bir bölüme çıkaracak. Ama oraya vardığımızda bana güvenip güvenmeyeceğinize siz karar vereceksiniz.

Leoniss kapıya yöneldi.

— Şu an sana güvenmiyorum.

— Fark ettim.

— Ama anlattıklarının devamını dinleyeceğim.

Kişi kenara çekildi.

Deniz, Leoniss'in yanına geldi. Birlikte geçide girdiler. Kişi de arkalarından içeri girip kapıyı kapattı.

Geçit oldukça dardı. Duvarlardaki eski ışıklar aralıklarla yanıyor, bazılarıysa hiç çalışmıyordu.

Leoniss yürürken çantasındaki dosyayı düşündü.

Kendi adı yıllardır tutulan kayıtlarda yer alıyordu. Hem ailesi hem de yönetim onun hakkında bir şeyler biliyordu.

Ama kendisine hiçbir şey anlatmamışlardı.

Deniz yanına yaklaştı.

— İyi misin?

Leoniss hemen cevap vermedi.

— Bilmiyorum.

Deniz başka bir şey sormadı. Bir süre yan yana yürüdüler.

Geçidin sonuna yaklaştıklarında duvardaki ekranlardan biri aniden yandı.

Leoniss durdu.

Ekranda yeni bir kayıt açılmıştı.

KAYIT 001 — İLK ARIZA TESPİT EDİLDİ.

Altında bir tarih yazıyordu.

Leoniss ekrana yaklaştı. Tarihi okuyunca olduğu yerde kaldı.

Deniz de yanına geldi.

— Ne yazıyor?

Leoniss gözlerini ekrandan ayırmadı.

— Bu tarih...

Cümlesini tamamlayamadı.

Kayıt, onun doğumundan önce tutulmuştu.

Deniz ekrana bir kez daha baktı.

— Leoniss, bu nasıl mümkün olabilir?

Leoniss'in verecek bir cevabı yoktu.

Çantasındaki dosyayı çıkardı ve ilk sayfasını yeniden açtı. Sonra ekrandaki tarihle karşılaştırdı.

İkisi de aynı tarihi gösteriyordu.

Bir süre sonra arkasındaki kişiye döndü.

— Bana her şeyi anlatacaksın.

Bu kez sesi daha kararlıydı.

— Çünkü bu kayıtların neden benim doğumumdan önce başladığını öğrenmek istiyorum.

Kişi ekrana baktı.

— O zaman geçmişinle ilgili bildiğin her şeyi sorgulamaya hazır olmalısın.

Leoniss dosyayı kapattı.

— Zaten başka seçeneğim kalmadı.