🏙️ BÖLÜM 7 – YAKINLAŞAN GÖLGELER
🏙️ BÖLÜM 7 – YAKINLAŞAN GÖLGELER
İnsan Dünyası – Deniz'in Dükkânı / Arka Sokaklar
Leoniss ertesi gün tekrar Deniz'in dükkânına gitti.
Boynundaki Yansıma Kolyesi hâlâ yerindeydi. Dışarıdan bakıldığında artık Lora'ydı.
Ama parmağındaki Duygu Mührü, tenine soğuk bir halka gibi oturuyordu.
Kapıyı açtığında küçük zil çaldı.
Deniz başını kaldırdı.
Elinde eski bir harita vardı.
“Yine geldin.”
Leoniss hafifçe gülümsedi.
“Rahatsız etmiyorum umarım.”
“Yok. Zaten burada bütün gün eski eşyalarla uğraşıyorum.”
Deniz haritayı masanın üzerine bıraktı.
Leoniss raflara baktı.
“Dünkü parçayı bulabildin mi?”
“Hayır.”
“Tamir edebileceğini söylemiştin.”
“Parçayı bulursam.”
“Yani hâlâ bulamadın.”
Deniz başını salladı.
“Henüz.”
Leoniss birkaç saniye sessiz kaldı.
Dükkânda eski saatlerin sesi duyuluyordu.
Tik.
Tak.
Tik.
Tak.
Deniz yeniden haritaya döndü.
Leoniss merakla baktı.
“Ne arıyorsun?”
“Eski bir yer.”
“Burada mı?”
“Muhtemelen.”
Deniz haritanın bir köşesini gösterdi.
“Bazı eşyaların nereden geldiğini bulmak zor oluyor. Ben de izlerini takip etmeye çalışıyorum.”
Leoniss'in ilgisi arttı.
“İzlerini mi?”
“Evet.”
Deniz haritayı katladı.
“Geçen gün pazarda birini gördüm.”
Leoniss'in eli istemsizce durdu.
“Birini mi?”
“Evet.”
Deniz kısa bir süre düşündü.
“Garip biriydi.”
Leoniss belli etmemeye çalışarak başka bir rafa baktı.
“Nasıl garip?”
“Tam olarak bilmiyorum.”
Deniz omuz silkti.
“Üstü başı biraz farklıydı. Sanki nereye geldiğini bilmiyordu.”
Leoniss'in parmakları yüzüğün üzerinde sıkılaştı.
Deniz devam etti.
“Bir an göz göze geldik. Sonra kalabalığın içinde kayboldu.”
“Belki seni görmek istememiştir.”
“Olabilir.”
Deniz haritaya baktı.
“Ama korkmuş gibiydi.”
Leoniss ona döndü.
“Belki birinden kaçıyordu.”
“Ben de öyle düşündüm.”
Deniz birkaç saniye sustu.
“Sonra bir daha göremedim.”
Leoniss rahatlamaya çalıştı.
“Bazen insanlar kaybolur.”
“Evet.”
Deniz bu kez ona baktı.
“Sen de kaybolacak mısın?”
Leoniss şaşırdı.
“Ben mi?”
“Dün geldin, bugün geldin. Yarın da gelir misin bilmiyorum.”
Leoniss ne diyeceğini bilemedi.
“Bilmiyorum.”
Deniz hafifçe gülümsedi.
“Ben de kesin bir cevap beklemiyordum.”
Leoniss başını çevirdi.
Tam o sırada parmağındaki yüzük ısındı.
Bu kez sıcaklık birkaç saniye sürdü.
Leoniss elini cebine soktu.
Deniz bunu fark etti.
“Yine mi?”
Leoniss ona baktı.
“Ne?”
“Elin.”
“Bir şey yok.”
“Dün de aynısını yaptın.”
Leoniss birkaç saniye sustu.
“Eski bir yüzük.”
“Belli.”
Deniz biraz yaklaştı.
“Kimden kaldı?”
Leoniss'in aklına annesi geldi.
“Annemden.”
Deniz daha fazla soru sormadı.
“Saklıyorsun.”
“Evet.”
“Neden?”
Leoniss gözlerini yüzüğe indirdi.
“Bazı şeyleri açıklamak zor.”
Deniz başını salladı.
“Olabilir.”
Konuyu uzatmadı.
Bu Leoniss'in hoşuna gitti.
Aethelgard'da bir şey açıklayamıyorsan sorun sendeydi. Burada ise Deniz, cevabını yeterli bulmuştu.
Bir süre daha dükkânda kaldılar.
Leoniss birkaç eski parçaya baktı. Deniz de bulduğu eşyaların nereden geldiğini anlattı.
Sonra dışarıdan bir ses duyuldu.
Leoniss istemsizce kapıya baktı.
Sokağın karşısında birkaç kişi yürüyordu.
İçlerinden biri kısa bir an durdu.
Leoniss yüzünü tam seçemedi.
Ama üzerindeki işareti gördüğü anda bakışlarını kaçırdı.
Aethelgard.
Kalbi hızlandı.
Adam birkaç saniye sonra yürümeye devam etti ve kalabalığın içinde kayboldu.
“Bir şey mi oldu?”
Deniz'in sesiyle kendine geldi.
“Hayır.”
Leoniss çantasını aldı.
“Gitmem gerekiyor.”
“Daha yeni geldin.”
“İşim çıktı.”
Deniz bir şey söylemedi.
Leoniss kapıya yöneldi.
Tam çıkacakken Deniz seslendi.
“Lora.”
Leoniss durdu.
“Efendim?”
“Dün aradığın parçayı bulursam haber veririm.”
Leoniss başını salladı.
“Teşekkür ederim.”
Kapıdan çıktı.
Sokağa adım attığında hemen yürümeye başladı.
Köşeyi dönünce yavaşladı.
Az önce gördüğü kişi gerçekten Aethelgard'dan mı gelmişti?
Bundan emin değildi.
Ama artık dikkatli olması gerektiğini biliyordu.
Deniz hiçbir şeyden habersizdi.
Ve Leoniss'in istediği de buydu.
En azından şimdilik.
Bir süre yürüdükten sonra elini cebinden çıkardı ve yüzüğe baktı.
“Özür dilerim,” diye fısıldadı.
Neden özür dilediğini kendisi de tam bilmiyordu.
Belki Deniz'e yalan söylediği için.
Belki onu bütün bu işin içine çektiği için.
Belki de bundan sonra bazı şeylerin değişeceğini hissettiği için.
Yüzüğü tekrar cebine koydu.
Sonra yoluna devam etti.
Arkasına bakmadı.
Ama bu kez birkaç adım sonra durup düşünmek zorunda kaldı.
Çünkü Aethelgard onu bulmuşsa, Deniz'in dükkânına tekrar gitmek artık eskisi kadar kolay olmayacaktı.
Yorumlar
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Biraz öyle olmuş yaa çok teşekkür ederim