BÖLÜM: 3
Esin sayımı duyduktan sonra çığlıklar duymaya başladı...
Öyle ki bu çığlıklar yeri göğü inletiyordu...
Dünyanın sonu geldi diyebilirdi...
Esin yatağından kalkıp pencereden dışarı baktı.
İnsanlar dışarı çıkmıştı.
Ortalık mahşer yerine dönmüştü...
Esin korkuyla perdeyi kapattı. Kulağı çınlıyordu...
Bu yaşananlar kabustan ibaret olmalıydı ancak gördüğü her şey gerçekti...
Ne yapması gerektiğini bilmiyordu...
Esin anne ve babasının yanına gitti.
Yemek masası hazırlanmıştı ancak kimse yoktu masada...
Anne ve babasının odasına gitti. Kapıyı çaldı...
Uzun bir süre çaldı ancak "gel" diyen olmadı...
Korkuyla kapının kulpunu tuttu ve yavaşça açtı...
Anne ve babası uyuyordu.
Çok şaşırmıştı ailesi uyuyorsa kahvaltıyı kim hazırlamıştı?
Kafasında ki soru işaretlerini bir kenara bıraktı ve onları uyandırmaya karar verdi.
Boğazını temizledi.
" Baba, anne... Baba uyanın korkuyorum... "
Esin ona uzun gelen bir süre zarfında anne ve babasını uyandırmaya çalıştı her yolu denedi fakat uyanan kimse olmadı...
Tam ambulansı arayacaktı ki telefonunun çalışmadığını gördü...
Ev telefonundan aramayı denedi ancak hatlar kesilmişti aniden...
Esin korkuyla evde volta atmaya başladı...
Çareyi komşuya gitmekte buldu.
Hemen üstüne hırka geçirdi ve montunu da giyerek evden çıktı...
Komşusu olan Turan Amca ve Mediha Teyze'nin evlerine gitti...
Kapıyı bir iki kez tıkladı...
Neyseki kısa süre sonra açan oldu...
Turan Amca kapıyı açmıştı ancak yüzünde korkuyla karışık bir ifade vardı...
"Turan Amca, annem ve babamı ne yaptıysam uyandıramadım ne yapmalıyım? Evimizdeki tüm telefonlar arızalı..."
Turan Amca, endişeliydi.
Esin de korkuyordu.
Turan Amca, "Kızım bende hazırlanmış size geliyordum. Mediha Teyzen de uyanmıyor. Evdeki tüm hatlar kesilmiş... Yalnız bana doğru bir karartı geldi. Siyahtı, oldukça siyahtı... Yüzleri korkunçtu, sesleri kısık ancak ürkütücüydü... Ben zaten bu gece hiç uyuyamadım hele geri sayımdan sonra... Galiba kızım 3. Dünya savaşı başlamıştı... Ancak bu savaş sanılanın aksine insanlar arasında değil boyutlar arasındaydı... Senden ricam bu süre zarfında evden çıkma, anne ve baban kendine gelecektir elbet uyanmazlarsa da yapacak bir şey yok. Sabırla bekle kızım elbet gün ağaracaktır... "
Esin başını salladı onaylarcasına, ardından evine koşarak gitti...