BÖLÜM 10
Onun bu sözlerinden sonra Lokman, sinirlenip tekme tokat dövdü kadını. Onun elinden her zamanki gibi hizmetçiler almış yatağına götürmüşlerdi.
‘Yine mi annemi dövdün?’ dedi Serkan, sinirle.
‘He dövdüm, ne olmuş’ dedi Lokman, pişkin pişkin.
‘Birde pişkin pişkin dövdüm diyorsun baba, senin hiç acıman yok mu?’ dedi Serkan, babasının yüzüne sert bir şekilde bakarak ‘Zaten acıma olsaydı kan davası uğruna o yaşlı kadının canını aldırtmazdın. Üstelik bende sana alet olup can aldım’ bunu derken, öyle pişmanlıkla söylemişti.
‘Galiba seninde canın dayak istiyor’ dedi Lokman, hışımla Serkan’ın üzerine giderek.
‘Vur, zaten hep yaptığın bu değil mi baba’ dedi Serkan, bağırarak. Ortak onun için ok yaydan çıkmışı. Bundan sonra susmayacak, baba bildiği adamın zulmüne göz yummayacaktı.
Bölüm 11
‘Ne yaptın kızım?’ dedi Üzeyir Bey.
‘Seninle anlaştığımız gibi baba, önce çarptım sonra da önüne baksana dedim’ dedikten sonra da Serkan’la aralarında geçen konuşmayı anlattı Şifanur.
‘Aferim sana kızım’ dedi Üzeyir Bey, kızının alnından öperek.’
‘Baba, Ayşe ablam iyileşebilecek mi?’
‘İnşallah iyileşir kızım’ dedi Üzeyir Bey, büyük bir sevgi ile kızına sarılarak ‘Dün doktoruyla konuştum, iyileşme emareleri göstermeye başlamış’
‘Doktoru biliyor mu Ayşe ablamın senin yeğenin olduğunu?’
‘Biliyor kızım, her şeyi anlattım ona’
‘Doktoru, Serap ve İkram Bey’e söylemez mi?’
‘Şimdilik söylemeyecek kızım’
‘Baba, abime gerçekleri ne zaman söyleyeceğiz?’
‘Daha zamanı var kızım, o alçak adamı öyle bir kıvama getireceğim ki, ya kendisi söylemek zorunda kalacak ya da Serkan gerçekleri öğrenmek için araştırma yapacak’
‘Baba, Mustafa abi ne olacak’ dedi Şifanur ‘Babası onu daha iyi tedavi olur diye ….. hastanesine götürmüş. Ayrıca onları hakkında biraz araştırma yaptım, Ufuk Bey’in Mustafa abiden başka bir oğlu daha varmış. Oğluyla yıllar evvel iş meselesi yüzünden araları bozulmuş. Oğlu, kendisine ait olan mal varlığını alarak yurt dışına gitmiş. O günden sonra birbirlerini ne aramış ne de sormuşlar’
‘Şu işe bak’ dedi Üzeyir Bey ‘Ufuk Bey’le kaderimiz aynı. O oğlunun hasretini çekiyor, bende oğlumu gördüğüm halde ona söyleyemiyor, bu şekilde hasretini çekiyorum’
‘Baba, üzülme abimle inşallah en kısa sürede kavuşacağız’ dedi Şifanur, babasının sırtını okşayarak. Daha sonra da ‘müsaade edersen Ufuk Bey’in küs olan oğlunun peşine düşeceğim’
‘Niçin kızım?’
‘Eğer onu bulabilirsem babasıyla arasını düzeltmeye çalışacağım. Bilirsin bu işleri çok iyi yapıyorum’
‘Emin misin kızım?’
‘Eminim baba, yalnız senden bir isteğim olacak baba’
‘Nedir o kızım?’
‘Ufuk Bey’den oğlunun bir resmini almak baba’
‘İyi de kızım, Ufuk Bey’i doğru dürüst tanımıyorum ki’ dedi Üzeyir Bey ‘Onunla sadece bir sefer iş toplantımız oldu kadar’
‘Benim canım babam, ne yapar eder o resmi alırsın’ dedi Şifanur, babasına sırnaşarak.
‘Kızım yapma şunu, sen öyle yapınca dayanamıyor isteklerini yapıyorum’
‘Sen benim biricik babamsın’ dedi Şifanur, babasının yüzünü öperek.
‘Tamam deli kız, istediğin resmi alacağım’
Bir hafta sonra…
‘Üzeyir Bey, sizinle görüşmek istiyormuş’ dedi Sekreter Zerrin.
‘Tamam, kızım bağla telefonu’ dedi Mustafa Bey.
‘Merhaba Mustafa Bey, bir konuda sizinle yüz yüze görüşmek istiyorum’ dedi Üzeyir Bey.
‘Tabii ki Üzeyir Bey, hangi konuda görüşmek istiyorsunuz?’
‘Bu telefonla konuşulacak bir mesele değil’
‘Öyleyse yarın 13.00 da görüşelim’
Bölüm 12
‘Anne, bu ne güzellik’ dedi Ayşe ‘Seni ilk defa yeşil elbiseyle görüyorum’
‘Kızım, ben burada rahatım, sen beni merak etme’ dedi Fatma Hanım.
‘Anne, benimle gelsene’
‘Kızım, ben seninle gelemem’
‘Ama ben seni çok özledim’
‘Bende seni özledim kızım, ama buradan ayrılamam. Fakat sen geri dönebilirsin’ dedi Fatma Hanım.
‘Anne ben sensiz bir yere gitmek istemiyorum’
‘Kızım, seninle yine beraber olacağız ama şimdi değil’ dedi Fatma Hanım, Ayşe’nin saçlarını okşayarak ‘Kızım, kendine gelme zamanın geldi. Hem bak Mustafa’da seni bekliyor. Bundan sonra her şey yoluna girecek’ dedi ileride bir yeri göstererek. Gösterdiği yerde düğün yeri kurulmuştu, Mustafa’da müstakbel eşini bekliyordu.
‘Mustafa, Mustafa’m bekle geliyorum’ dedi Ayşe, dedikten sonra dönüp annesine baktı, annesi gitmişti. O güzel kokusunu oracıkta bırakarak.
Ayşe, rüya görüyordu. Rüyasında Mustafa ile evleniyordu. Evliliği öyle güzel geçiyordu ki mutluluktan uçuyordu sanki. Bu mutluluk rüyadan uyanmasıyla son bulacaktı.
‘Mustafa, Mustafa’ diye bağırarak uyandı rüyasından, uyandığında yanında komşusu Serap Hanım ve kocası İkram Bey vardı.
‘Ne oldu kızım?’ dedi Serap Hanım.
‘Mustafa, Mustafa nerede?’
‘Mustafa’da kim?’
‘Beni istemeye geleceklerdi, ama olmadı. Onlar, onlar annemi öldürdüler’ dedi Ayşe, gözyaşı dökerek.
‘Sakin ol Ayşe, her şey yoluna girecek’
‘Biliyorum abla, annemde aynısını söyledi’
‘Annen mi?’
‘Evet, abla annem, onu rüyamda gördüm. Öyle güzel bir yerdeydi ki anlatamam. Annem bana geri dönmemi ve her şeyin yoluna gireceğini söyledi’
‘Annen doğru söylemiş kızım, baksana eskisi gibi bizimle konuşuyorsun’
‘Abla, ne oldu bana, hiçbir şey hatırlamıyorum’
Serpil, olanları anlattıktan sonra:
‘İşte böyle kızım’ dedi gülümseyerek.
‘Doğrudur abla’ dedi Ayşe, ‘Karanlık bir tünelin içerisindeyim sanki. O karanlıktan çıkmak istiyordum, fakat bir türlü çıkamıyordum. Tünelin sonunda ışığı görüyor, ona doğru gitmek istiyordum ancak bir güç beni arkamdan tutuyor. Işığa gitmemi engelliyordu. En sonunda var gücümle ışığa doğru gittim ve Mustafa'yı gördüm. Beni yanına çağırıyordu’
‘Kuzum, Mustafa kim?’ dedi Serpil ‘İki seferdir ağzından Mustafa sözü çıkarıyor'
‘Abla, nasıl anlatsam bilemiyorum' dedi Ayşe, yüzü kızararak, dedikten sonra başından geçenleri anlattı ‘İşte böyle abla, annem öldürülmeseydi gelip beni annemden isteyeceklerdi’
‘Peki, onların yerini biliyor musun?’
‘Biliyorum abla, aramızdaki o konuşmadan sonra birbirilerimize adreslerimizi vermiştik’
‘Adres yanındaysa bana verebilir misin?’
‘Ne yapacaksın abla?’
‘Gidip araştıracağım, neyin nesiymiş şu senin Mustafa’n’ bunu derken muzip bir şekilde söylemişti.
‘aman abla’ dedi Ayşe, yüzünü saklayarak.
‘Doğru söylüyorum kız, onun kim olduğunu bilmemiz lazım, hırlımı hırsız mı diye’ dedi Serpil.
‘Cüzdanımın içine koymuştum, ama içinde olup olmadığını bilemiyorum’
Serpil, Ayşe’nin sözlerinden sonra ayağa kalkarak dolaba yöneldi. Ardından dolabı açıp Ayşe’nin eşyalarını karıştırdı. Cüzdanı bulduktan sonra onu açtı. Daha sonra da:
‘Buldum’ dedi Ayşe’ye dönerek.
‘Neyi buldun abla?’
‘Senin şu Mustafa’nın adresini buldum’ dedi Serpil, ardından da ‘Birkaç gün sonra görüşürüz’ deyip odadan ayrıldı.
Yorumlar
- Damla Çınar: dövmekle çözüm mü buluyorsun