4.BÖLÜM: İLK KARŞILAŞMA
Arya okulun ilk gününün bitmesini beklerken zamanın hiç ilerlemediğini düşünüyordu. Sabah başladığından beri zihninin içinde aynı sorular dönüp duruyor, ne kadar başka şeylere odaklanmaya çalışsa da sonunda yine aynı yere geliyordu. Kemal. Gerçek babası olmayan Kemal. Yıllarca baba dediği adamın aslında biyolojik babası olmadığını öğrenmek, Arya'nın yalnızca bugünü değil, geçmişini de sorgulamasına neden olmuştu. Öğretmenin anlattığı derse bakıyor gibi görünse de defterinin kenarına farkında olmadan aynı cümleleri yazıp duruyordu. Gerçek babam kim? Nerede? Neden beni hiç aramadı? Annem neden sustu? Kemal neden sustu? Her sorunun ardından başka bir soru geliyordu. Sonunda kalemini masanın üzerine bıraktı ve iki parmağıyla burnunun kemerini hafifçe sıktı. Gözlerini kapatıp birkaç saniye boyunca öylece oturdu. Defne onun bu hâlini fark ettiğinde yana doğru eğildi. "Yine mi düşünüyorsun?" diye fısıldadı. Arya gözlerini açıp ona baktı. "Düşünmemeye çalışıyorum." Defne kaşını kaldırdı. "Başarabiliyor musun?" Arya başını hafifçe iki yana salladı. "Hayır." Defne küçük bir gülümsemeyle başını yana yatırdı. "O zaman bugünlük bırak." Arya acı bir ifadeyle güldü. "Bırakamam." "Neden?" Arya birkaç saniye sustu. Sonra gözlerini defterine indirdi. "Çünkü insan kendi babasının kim olduğunu bilmeden nasıl rahat uyuyabilir?" Defne'nin yüzündeki ifade yumuşadı. Arya telefonunu çıkardı ve yeniden araştırmaya başladı. Eski kayıtlar, isimler, haberler, şirketler... Her şey birbirine karışıyordu. Sonunda yine aynı isim karşısına çıktı. Salvator & Partners. Arya ekrana biraz daha yaklaştı. Gözlerini kıstı, başını hafifçe sağ omzuna yatırdı. "Yine bu." Defne ekrana baktı. "Salvator." Arya başını salladı. "Bu soyadı sürekli karşıma çıkıyor." Defne omuzlarını kaldırdı. "Belki araştırman gereken yer burasıdır." Arya birkaç saniye sessiz kaldı. "Ama burada sadece hukuk bürosu bilgileri var." "Başka bir şey yok mu?" "Ateş Salvator diye biri var." Defne ismi tekrarladı. "Ateş Salvator." Arya başını salladı. "Hakkında çok fazla bilgi yok. Sanki biri özellikle hayatını gizlemiş." Defne telefonun ekranına bakıp sonra Arya'ya döndü. "Belki de özel hayatını gizliyordur." Arya dudaklarını birbirine bastırdı. "Belki." Fakat o tek kelimeyi söylerken bile içine sinmeyen bir şey vardı. Okuldan çıktıklarında Defne, Arya'nın koluna girdi. "Bu akşam benimle geliyorsun." Arya ona kuşkuyla baktı. "Nereye?" "Söylemeyeceğim." "Defne." "Hayır." "Beni nereye götürdüğünü bilmeden seninle gelmem." Defne gülerek başını salladı. "O zaman söyleyeyim. Bir gece kulübüne." Arya birkaç saniye ona baktı. "Ciddi misin?" "Evet." "Benim kafamı dağıtmak için mi?" "Aynen öyle." Arya derin bir nefes aldı. "Peki." Defne'nin yüzünde zafer kazanmış gibi bir gülümseme oluştu. "İşte şimdi benim arkadaşım gibi konuşuyorsun." Akşam olduğunda kulübün önüne geldiklerinde Arya birkaç saniye boyunca binaya baktı. Girişin üzerindeki ışıklar geceyi aydınlatıyor, içeriden gelen müzik kapının önüne kadar taşıyordu. Arya başını kaldırıp tabelaya baktı. İsmi gördüğünde yüzündeki ifade değişti. Salvator. Defne bunu fark etti. "Ne oldu?" Arya gözlerini tabeladan ayırmadan, "Hiç," diye mırıldandı. Fakat bunun hiç olmadığını ikisi de biliyordu. İçeri girdiklerinde Arya'nın karşısına büyük, kalabalık ve hareketli bir salon çıktı. Işıklar sürekli değişiyor, müzik duvarlarda yankılanıyor, insanlar kendi dünyalarında eğleniyordu. Arya bir süre hiçbir şey söylemeden çevresini izledi. Sonra Defne onu masaya götürdü. "Bu gece hiçbir şey düşünmeyeceksin." Arya hafifçe gülümsedi. "Söz veremem." "Ben sana söz veriyorum." Arya başını yana yatırdı. "Senin sözlerine güvenmemeliyim." Defne kahkaha attı. "Gece bitince karar verirsin." Arya ilk kez o gün gerçekten gülümsedi.
Gece ilerledikçe Arya'nın üzerindeki gerginlik yavaş yavaş azaldı. Defne onu masada oturtmak yerine birkaç kez dans etmeye kaldırdı. Arya önce isteksiz davransa da kısa süre sonra kendisini müziğin ritmine bıraktı. Gün boyunca kafasının içinde dönüp duran sorular birkaç saatliğine geride kalmış gibiydi. Kemal'in yüzünü düşünmüyordu. Annesinin sustuğu şeyleri düşünmüyordu. Gerçek babasının nerede olduğunu düşünmüyordu. Hatta Salvator soyadını bile unutmuştu. En azından birkaç dakikalığına. Sonra müzik değişti. Kulübün ışıkları yavaşça karardı ve müziğin ritmi bir anda değişti. İlk notalar duyulduğu anda Arya'nın bakışları sahnenin olduğu tarafa kaydı. Yenildiğim Tek Savaş çalmaya başlamıştı. Şarkının atmosferi salondaki hareketliliğin arasından farklı bir şekilde yükseliyordu. Sözlerin anlattığı duygu, karşısındaki insanın gözlerinde saklanan yalanlardan, insanın hayatı boyunca kazandığı mücadelelerin ardından tek bir kişiye karşı yenilmiş hissetmesinden bahsediyordu. Arya elindeki bardağı yavaşça masaya bıraktı. Parmaklarını bardağın kenarından çekti ve birkaç saniye boyunca müziği dinledi. Başını hafifçe sağ omzuna yatırdı. Gözleri kalabalığın arasında dolaşırken bir anda durdu. Bir adam, salonun diğer ucunda tek başına duruyordu. Siyah gömleğinin kolları dirseklerine kadar kıvrılmıştı. Yüzünde diğer insanlardan farklı bir sakinlik vardı. Sanki kulübün gürültüsü onun bulunduğu yere ulaşmıyordu. Arya gözlerini kıstı. Adam da tam o anda başını kaldırdı. Bakışları doğrudan Arya'ya yöneldi. Birkaç saniye boyunca ikisi de gözlerini birbirinden ayırmadı. Arya'nın kaşları hafifçe çatıldı. Adamın yüzünde tanımlayamadığı bir ifade vardı. Ne tamamen soğuk ne de tamamen sıcak. Daha çok, bir şeyi anlamaya çalışan birinin bakışıydı. Arya farkında olmadan bir adım attı. Defne onun koluna dokundu. "Nereye?" Arya gözlerini adamdan ayırmadan, "Bilmiyorum," diye mırıldandı. Defne onun baktığı yere baktı. "O kim?" Arya başını iki yana salladı. "Bilmiyorum." Adam birkaç saniye sonra bulunduğu yerden ayrıldı. Kalabalığın arasından ağır adımlarla ilerledi. İnsanlar onun geçmesi için kendiliğinden kenara çekiliyordu. Bir çalışan yanından geçerken başını eğdi. Bir başkası ona bir şey söylemek için yaklaşacak oldu ama adam yalnızca kısa bir bakış atınca geri çekildi. Arya bunu fark etti. "Herkes onu tanıyor." Defne omuzlarını kaldırdı. "Belki kulübün sahibidir." Arya başını yana yatırdı. "Sence?" Tam o sırada adam onların bulunduğu bölüme geldi. Arya onun yüzünü daha net gördü. Adam birkaç saniye boyunca Arya'ya baktı. Sonra bakışlarını Defne'ye çevirdi. "Arkadaşınız biraz fazla yorulmuş." Defne kaşını kaldırdı. "Siz kimsiniz?" Adam cevap vermeden önce Arya'ya baktı. "Bunu ona söyleyebilirim." Defne'nin kaşları çatıldı. "Neden özellikle ona?" Adamın dudaklarının kenarı çok hafif kıvrıldı. "Çünkü soruyu o sordu." Arya gözlerini kıstı. "Ben sana kim olduğunu sormadım." Adam başını hafifçe yana yatırdı. "Gözlerin sordu." Arya birkaç saniye sustu. "Sen çok garip konuşuyorsun." "Bunu daha önce de söylediler." "Kim?" Adam cevap vermedi. Arya onun yüzünü incelemeye devam etti. "Adın ne?" Adam kısa bir sessizlikten sonra cevap verdi. "Ateş." Arya kaşını kaldırdı. "Sadece Ateş mi?" Adam gözlerini hafifçe kıstı. "Şimdilik." Arya başını yana yatırdı. "Gizemli olmaya çalışıyorsun." "Çalışmıyorum." "Öyle görünüyorsun." Ateş birkaç saniye onu izledi. Sonra Arya'nın masadaki telefonuna baktı. Ekranda hâlâ açık kalan bir sayfa vardı. Salvator & Partners. Ateş'in bakışları bir anlığına telefona kaydı. Ardından yeniden Arya'nın gözlerine döndü. "Bu şirketi neden araştırıyorsun?" Arya'nın yüzündeki ifade değişti. "Sen nereden biliyorsun?" "Telefonunda açık." Arya telefonu eline aldı. "Tesadüf." Ateş başını hafifçe yana yatırdı. "Tesadüflere inanıyor musun?" Arya birkaç saniye düşündü. "Artık pek değil." Ateş'in bakışları değişti. "Neden?" Arya gözlerini ondan kaçırdı. "Çünkü hayatımda çok fazla şey tesadüf gibi gösterildi." Ateş bir şey söylemedi. Arya yeniden ona baktı. "Sen bu şirketi tanıyor musun?" Ateş kısa bir süre sustu. "Evet." "Nasıl?" "Yakından." Arya'nın kaşları çatıldı. "Ne kadar yakından?" Ateş'in cevabı kısa oldu. "Benim." Arya'nın gözleri büyüdü. "Ne?" Ateş biraz daha yaklaştı. "Salvator & Partners benim
Yorumlar
- Sevda: 😍🔥
- Sevgi Bulut: 😍
- Sevgi Bulut: 🔥👏
- Mustafa Mete Bulut: çünkü araya cevap gelirse Arya flashback yaşayacak
- Ceren Deniz: arya çok soru soruyor ama cevaplar pek gelmiyor :)