BÖLÜM 15

AŞKIN GÖZYAŞLARI

Bağrışmaları uzaktan duyan Ensar, yanlarına gelerek:

  ‘Siz ikiniz rahat durmayacak mısınız?’

  ‘Ensar Bey, bu yanımdaki şahıs ikide bir Eslem Hanım’ı sıkıştırıp duruyordu. Bende dayanamadım ve müdahale ettim. Hepsi bu kadar’ dedi Erdem.

Erdem’in sözleri karşısında Basri, hiçbir tepki vermiyor sadece pis pis sırıtıyordu.

Ensar, Eslem’e dönerek:

   ‘Eslem, Ensar’ı söyledikleri doğru mu?’ dedi, sorgulayıcı bakışlarla.

   ‘Evet’ dedi Eslem, utançla ‘Onu her seferinde ikaz ettim ama beni dinlemedi. Sağ olsun Erdem Bey olmasaydı zor durumda kalacaktım’

Bu seferde Basri’ye dönerek:

    ‘Söyle, neden Eslem’i sıkıştırıp duruyorsun?’ bunu derken onu boğmamak için kendini zor tutuyordu.

Basri, yine aynı şekilde hareket ederek pis pis sırıtmakla yetindi.

  ‘Yetti artık, sizin gibi erkekler yüzünden rahat bir hayat yaşayamadım. Önüne gelen güzelliğimden yararlanmak istiyor. Onlardan korunmak için ne yapmam gerekiyor söylesenize’ dedi Eslem, Basri’nin sırıtması karşısında.

   ‘Senin yaptıklarına daha fazla tolerans gösteremem. O yüzden muhasebeye git ve çıkışına al. Seni bir daha bu holdingde görmek istemiyorum’ dedi Ensar, daha sonra da eliyle çıkmasını işaret etti.

O muhasebeye giderken Eslem’in öfkesi halen daha dinmemişti.

   ‘O ve onun gibiler var oldukça bizler rahat edemeyiz’ dedi bağıra bağıra ‘Söyle, biz ne yapmalıyız?’ bunu derken Ensar’ın yüzüne sertçe bakmıştı.

Şu ana kadar olana bitene sessiz kalan Fatma, araya girerek:

  ‘Özür dilerim, araya girmiş gibi oldum ama eğer isterse Fatma Hanım’la ben ilgilenebilirim’

  ‘Tamam, Fatma Hanım Eslem’le sen ilgilen’ dedi Ensar ‘Bu arada ikinizde bugün izinlisiniz istediğiniz yere gidin ve kafanızı boşaltın’

   ‘Hiçbir yere gitmiyorum’ dedi Eslem, diklenerek ‘Ben kapanmak istiyorum anlıyor musun, ama bu konuda hiçbir bilgim yok. Ne babam öğretti ne de başka bir kimse. Sevdiğim adamdan öğrenebilirdim diye düşünüyordum ama o da benim gibi dinden imandan bi haber’

   ‘Benimle gel Fatma Hanım, ben sana bütün bildiklerimi öğreteceğim, tabii istersen’ dedi Fatma.

Dinden imandan bi haber kelimesi Ensar’a bir balyoz gibi inmişti kafasına. Evet, doğruydu Eslem’in sözleri. İşleri güçleri bahane edip hep ertelemişti namazı niyazı. Ama bundan sonra kılacaktı namazlarını, tutacaktı oruçlarını. Şimdiye kadar vermediği zekâtlarını verecekti. Bu konuda kararını vermişti artık. Önüne hangi engeller çıkarsa çıksın yılmadan İslam’ı yaşayacaktı.

Bölüm 29

   ‘Şimdiye kadar tanışmak nasip olmadı’ dedi Fatma, daha sonra da ‘Benim adım Fatma’ dedi kendini tanıtarak ‘Aramızda ne kadar yaş farkı var bilemiyorum ama ben sana abla diyeceğim’

  ‘Benim adımı biliyorsun zaten’ dedi Eslem, gözlerinden yaşlar boşanarak. Daha sonra da çocukluğundan bu yana yaşadığı sıkıntıları anlattı.

  ‘Bu dünyada imtihan için varız’ dedi Fatma ‘Kimisinin imtihanı ağır olur, kimisininki de hafif olur. En büyük imtihanlar da Peygamberler atlatmıştır. Bu dünya rahat etme yeri değildir. Asıl rahat etme yeri Cennettir. Hikmet ehli zatlar buyuruyor ki: Bu dünya imtihan yeridir. Her şeyi imtihana tâbidir. Allahü teâlâ çok mal verir veya fakirlik verir, imtihan eder. Hep sıhhat verir veya hastalık verir, imtihan eder. Hepsi imtihandır. İmtihan demek, terlemektir. İmtihan demek, uyanık olmak demektir. İmtihan demek, (İyi çalış, verilen süre içerisinde, sorulan sorulara doğru cevap ver) demektir. Vakit dolunca kâğıt alınır, (ben şimdi yazacaktım) diyene, geçti artık denir.

   ‘Anladığım kadarıyla can boğaza gelince imtihan kâğıdı elimizden alınır. İyi sonuç mu kötü sonuç mu alacağız yaşadığımız dünya hayatı ile ilgili değil mi?’

   ‘Evet, aynen dediğin gibi’ dedi Fatma, daha sonra da ‘

Ömrümüz bitince, imtihanda yazdıklarımız için, işte kâğıdın, oku diyecekler. Oku bakalım, ne yapmışsın, gör diyecekler. Eyvah ben ne yapmışım diyeceğiz; ama bir faydası olmayacak. Bunu nasıl olsa söyleyeceğiz, vakit varken onu dünyada söyleyelim. Tevbe edip, ibadetlerimizi yapalım.

  ‘Allah Teâlâ’nın sevgili kulu olmak ne güzel şey’ dedi Eslem.

  ‘İçimizde kim bilir Allah’ın ne sevgili kulları var, onların hürmetine dua edelim, inşallah Cenab-ı Hak bizi affeder; çünkü Cenab-ı Hak halis kullarını gizlemiştir. Bu, gönül meselesidir, Allah demek meselesidir. Kimin neyi var, kim Allah’a yakın, biz bilemeyiz. Onun için Müslüman olarak birbirimizi sevmeliyiz, birbirimizin dertlerine koşmalıyız. Kaynaşmalıyız, birbirimizde fani olmalıyız. İnşallah, Cenab-ı Hak, iyilerin hürmetine bizi de affeder.

Salih insanlarla arkadaş olmaya çalışmalı. Hayırlı insan olmaya, hayırlı işlerle meşgul olmaya gayret etmeli; çünkü alın yazımız, icraatımızdır. Ne yapıyorsak alın yazımız odur’ dedi Fatma

  ‘Biraz daha anlatsana’ dedi Eslem ‘Seni dinledikçe içim açılıyor’

  ‘Bir kıssa anlatarak devam edeyim öyleyse’ dedi Fatma ‘Şeytanın arkadaşı: Eskiden adamın biri tek başına yolculuk yaparken, şeytan, insan kılığında yanına gelip, arkadaş olur. Adam öğle namazını, ikindi namazını, akşam namazını ve yatsı namazını kılmaz. Şeytan, herkesin namaz kıldığı bir ülkede, onun namaz kılmamasına hayret eder. Her seferinde, belki vaktin sonunda kılar, belki unuttu, kaza eder diye bekler; ama adamın namazla alakası yoktur. Uyuma vakti gelir, adam yatıp uyur. Sabah olur, adam sabah namazını da kılmayınca, şeytan adamdan ayrılmak istediğini belirtir. Adam, (Ne güzel, yol arkadaşlığı yapıyoruz, seni üzdüm mü? Suçum ne?) der. Şeytan cevap vermez. Adam ısrar edip, (Söylemeden bırakmam) der. Şeytan, (Benim kim olduğumu biliyor musun?) der. Adam, (Söylemiştin ya, filancasın) der. Şeytan, (Hayır, ben şeytanım. Tam 80 bin yıl ibadet ettim. Bu kadar zaman içinde bir kere Allah’a âsi oldum ve ondan dolayı da kovuldum. Sense bir günde tam beş kere isyan ettin. Belki şimdi sana azab-ı ilahi gelir. Senin yanındayken, ben de azaba uğramaktan korkuyorum) diyerek uzaklaşır.

Fatma’yı huşu içinde dinledi Eslem. ‘Keşke daha önce bunları dinleyebilseydim’ dedi kendi kendine.

  ‘Fatma, bende senin gibi kapanabilir miyim’ dedi Eslem, Fatma’ya büyük bir sevgiyle bakarak.

   ‘Elbette ki’ dedi Fatma ‘Zaten örtünme emri bizi yaratan Yüce Rabbimizin emri. Bunu tam olarak yapabilmek içinde nefsi yenmek gerekir’

   ‘Nefsi yenmek nasıl olmalı?’ dedi Eslem.

  ‘Aklı başında olan kimsenin, nefsin azgın arzularını açlıkla sindirmesi gerekir. Çünkü Allah Teâlâ’nın düşmanını, nefsin azgın arzularını ancak açlık gemleyebilir. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur; Şeytan, insan vücudunda kan damarları yolu ile dolaşır, siz onun dolaşım yolunu açlıkla daraltınız. Kıyamet günü, insanların Allah Teâlâ’ya en yakın olanı, en uzun müddet aç ve susuz kalanıdır. Bundan dolayıdır oruçlu olanların sağlıklı ve huzurlu olması’ dedi Fatma ‘İnsanoğlu hesabına en büyük tehlike kaynağı, midenin doyumsuz arzularıdır. Hazreti Âdem aleyhisselam ile Havva anamızın huzur ve istikrar yurdundan yani Cennetten çıkarılarak horluk ve yokluk diyarına yani dünyaya gönderilmesinin sebebi de budur’

  ‘Allah Teâlâ razı olsun senden’ dedi Eslem

  ‘Şimdilik bu kadar yeter’ dedi Fatma, daha sonra da Ensar’dan izin aldıktan sonra çarşıya gittiler. Karşılarına çıkan ilk tesettür mağazasına girdiler.

Elbiseler oldukça pahalı ve kaliteliydi. Her birine baktıkça içi gidiyordu ama fiyatlarını görünce de fikrinden vazgeçiyordu.

  ‘Bunlar çok pahalı’ dedi Eslem ‘Ucuz bir yer yok mu oraya gidelim. Zira bunların bedelini ödeyecek kadar param yok’

   ‘Sen bunları düşünme de istediğini seç, parasını Ensar Bey verecek’ dedi Fatma.

Eslem, Ensar’ın kendisini düşünmesi karşısında yüzü kızarmış, utanmıştı. Bu durum Fatma’nın gözlerinden kaçmamıştı.

  ‘Ensar Bey’i seviyorsun değil mi?’ dedi, konuya bodoslama dalarak.

Susarak apaçık belli ediyordu Ensar’ı sevdiğini, fakat aradaki uçurumdan dolayı kendini geri çekiyordu.

  ‘Ensar Bey, sağ olsun çok iyi insandır. Beni kaç sefer zor durumda kalmaktan kurtardı’ dedi Eslem ‘Fakat o kim ben kim’ dedi iç çekerek.

  ‘Neden olmasın’ dedi Fatma ‘Seninde dediğin gibi o çok iyi bir insan. Zaten onun bu tür şeyler