final; çukur vardı yanağında, her gün, gömülmek için dua ettiğim.

*7 ay sonra*

"Kalbim senin için atmayı bırakana kadar evet Ahu güzelim."

Büyük bir alkış tufanı kopmuştu, bu hoş sözlerin üstüne. Bu gün, iki bedenin bir oluşuydu.

Ayrı olan iki kalbin, bir yuvaya sığması, iki ayrı bedenin, gün sonunda aynı yastığa baş koyması, aynı örtüyü paylaşmasıydı.

Belki, aşklarının başlangıcı değildi ama, birlikte olan sona, atılan ilk adımdı bu gün.. 2 temmuz. Bir olan iki kişinin imzasıydı.

Geçen yedi ayda, gelişen çok şey olmuştu. İlk ay, birbirlerini daha iyi tanımışlardı, ikinci ayda, ailelerine ve sevdiklerine açıklamış, tanıtmışlardı, üçüncü ve dördüncü ay, ikisi için de zehir gibiydi neredeyse. Alp'in annesi Sema hanım gelin adayını, Ahu'nun babası Nuri bey ise damat adayını çokça testlere tabi tutmuş ve oldukça yormuşlardı. Çok fazla direnmiş ve onayı kapmışlardı.

Dördüncü ay, artık onay alındıktan sonra isteme olmuş ve aynı gün aile arasında küçük bir nişan yapılmıştı. Beş ve altıncı ay çok yoğundu. Düğün hazırlığı bir yandan, aile içi tartışmalar, Ahu'nun eşyalarını Alp'in evine taşıması, iki dünür babanın eşlerini hiç takmayıp kendi alemlerinde oluşu, diğer iki dünür annenin hiç ortak bir nokta bulamayıp sürekli tartışması, arkadaşlarının ve akrabalarının olaya sürekli bir yerden dahil olup, kafa karıştırması, Ahu ve Alp'in bu süreçte söz hakkı bulmaya çalışması derken. Sonunda yedinci ayda her şey hâllolmuş, tatlıya bağlanmıştı. Ve evlilik günü gelip çattığında, herkeste gözle görülür bir heyecan vardı.

Aileler, çocuklarının mutluluğu için dua edip, sevinç göz yaşlarını dökerken, arkadaşları da aynı mutluluğa sahip bir şekilde eğleniyorlardı.

Bu yedi ay, sadece bizim çiftimiz için yoğun değildi. Bu süreçte, Handan, artık Selim'den ümidi kestiği için, kendisi açıklamış ve teklifte bulunmuştu. Selim ise heyecandan bayılmıştı. Ne kadar absürt bir şekilde olsa da, o da itiraf etmiş, ve bir ilişkiye başlamışlardı. Şu an ise, daha bir aylık sözlüler olarak, önlerindeki daha yorucu günlere hazırlanmakla meşgul durumdaydılar.

Irmak da güzel bir ilişkiye adım atmıştı. Yedi ay önce, onun durgunluğunu fark edip, dertleşmek için yanına gelen Halil, ona bir umut ışığı olmuştu. Halil onu sevmişti, kendini sevdirmişti, önce alıştırmış, tanıtmıştı. Kendini anlatmış, Irmağın anlattıklarını ise büyük bir coşku ve merak ile dinlemişti. Merakı neşeye, neşesi heyecana, heyecanı ilgiye, ilgisi sevgiye, sevgisi ise sonsuz bir isteğe dönüşmüştü. Sonuna kadar onu sevmek, ona aşık olmak istemişti. Aynı şeyleri Irmağa da yaşattırdığını, his ettirdiğini anlayınca, bir saniye beklemedi kendini açıklamak için. Çok yeni olmasa da, neredeyse iki aylık ilişkilerini sevdiklerine açıklamışlar, ve onlardan gelen desteği, büyük bir şerefle kabul etmişlerdi.

Mutluydu herkes, bundan öncesinde evet, zor günleri olmuştu, kavgalar etmiş küçük tartışmalara girmiştiler, bazen çok yoruldukları olmuştu fakat. Yine de sevmiştiler işte. Hak ettikleri kadar çok hem de.

Şimdi, ilk defa bir bütün olarak girdikleri bu evde, sevinçlerini ve heyecanlarını gizleme gereği duymadan bakıyordu birbirine, iki aşık beden.

Belki, şimdi okuyacağınız cümleler, buraya son yazdıklarım olacak fakat. Ben ölene kadar, onların da sevgisi yaşayacak.

"Benim Ahu güzelim. Bu naif parmağına taktığın yüzüğün altına kazınmış olan ismim, kalbine bir armağandır benden. Sonuma kadar, sonsuzuma kadar."

"Benim kumral yuvam. Şah damarına kondurduğum busem olsun kalbine armağanım. Sonuma kadar, sonsuzuma kadar.

*Son*

***

Nasıl hissedeceğimi bilmiyorum. Final verdiğim, ve oldukça güvendiğim, sevdiğim ilk hikâyem. Bilmiyorum, siz de sever misiniz fakat, kalemimden damlayan mürekkep, ancak bu kadarına yetti. Eğer, bir kusurum olduysa affola, mazur görün lütfen..

Son olmaması dileği ile. Elveda.💐✨

Kevser

Yorumlar

Ebru Hazar: irmak ve halil bence çok tatlı bir çift oldular hikayeye renk katmışlar gerçekten
Krvbecr: çok teşekkür ederim 🥰
Meloş: Ve elveda demek içime acı verdi ama çalıştığın için tebrik ederim @krvbecr
Krvbecr: Her hikâye biter elbet.. Bağzısı kötü biter bağzısı iyi. Bu yazıları ilk ben hissettim, sonrasında yazıya döktüm sizlere hissettirmek istedim. Kısa bir hikâyeydi fakat gereksiz laflarla ve araya ekleyeceğim gereksiz kavgalarla yazsaydım hisler karışırdı, bunu da istemedim.. Bu yü
Mahir torun: final kelimesini okuyunca bir şeylerin bittiğini hissetmek zor geldi ne yalan söyleyiyim
Işıl Yağcı: Seni böyle hissettiğini bilmemek üzücü ama okuduğum en içten hikayelerden biriydi
Krvbecr: Bu sona derken neyi kast ettiniz acaba☺
Krvbecr: Sağ olun. Çok teşekkür ederim 🥰
Salih Yıldırım: Hâlâ düşünmeden geçemiyorum o anı bir ilk adımın mutluluğu bana bile ulaştı
Ebru Uysal: bütün olarak yaşamaları çok güzeldi ama bu sona ulaşmalarını istemezdim şahsen
Ege Pektaş: Aşık olunacak en güzel sözlerden birini okudum burada duygularınıza sağlık