BÖLÜM: 1

Güneş doğmadan uykudan uyanmış ve dua ezberlemeye çalışıyordum...

Fakat dualar kafama bir türlü girmiyordu sanki kaç defa okusam da namaz dualarını ezberleyememiştim...

Namaz kılmayı çok istiyordum... Bunun için çabalıyor fakat bir sonuca ulaşamıyordum...

Elimdeki dua defterini kapattım ve tespihimi elime aldım 100 defa salâvat çektim...

Salavat ruhuma şifa oluyordu adeta... Ardından selâ sesini duydum... Selâ sesi benim bu dünyada sevdiğim en güzel eserdi...

Selâ dan kısa süre sonra ezan sesini duydum... Yine sureleri ezberleyemediğim için namaz kılamadım bir gün daha, bir kez daha kahroldum...

Kendimi daha fazla üzmeyi bırakıp odamdan çıktım... Evdeki herkes çoktan namaz başına geçmişti....

Annem namazını kıldı, yanıma geldi, " Kızım, biliyorum namaz kılmayı bilmiyorsun henüz ama birinden sana öğretmesini iste. Bugün öğlen cuma namazına gideceğiz sende bizimle gel..." dedi.

Ben de hevesle kabul ettim:"Tamam, anne. Bu harika olur." dedim.

Güneş doğduğunda pembe çiçeklerle kaplı, duvar kağıtları ile bezeli, kasetler ve küçük bir kitaplık bulunan balkonumuzda mutlu bir kahvaltı yaptık...

Biz üç kardeştik en büyüğü bendim. Benden sonra Mecnun, ardından Alara geliyor... Bizler birbirimizi çok seven üç kardeşiz...

Benim henüz bir işim yok, lise mezunuyum. Kardeşlerim ise hala okuyorlar. Mecnun lisede, Alara ortaokulda eğitim görüyor...

Ailecek ilahiyat fakültesi hayalimizdi. Benim aklımdan hiç çıkmıyordu fakat ne namaz biliyordum ne de tecvitli kuran okuyordum...

Yine durduk yere üzüldüm ama asla pes etmeyecektim... Annem dalgın olduğumu fark ettiğinde sordu:" Kızım, iyi misin? Biraz dalgınsın bu aralar. Bak namazı da Kur'an'ı Kerim'i de hakkıyla öğreneceksin takma bu kadar kafaya..." dedi.

Ben de, " Yok, anne kafaya takmıyorum sadece biraz dalmışım o kadar..." dedim.

Kahvaltıyı afiyetle yedik. Kahvaltı bittikten sonra odama çekildim ve kitap okudum biraz... Savaşın izlerini anlatan bir kitaptı... İsmi Markus Zusak'tan, " Kitap Hırsızı"ydı...

Kitabı öğleye kadar okudum ve yarıladım. Ancak üzülmedim değil hatta biraz duygulanmışta olabilirim...

Kitabı okumaya daha fazla dayanamadım ve bir köşeye koydum...

Ardından hazırlanmaya başladım. En güzel kıyafetlerimi giydim abartılı olmadan... En sevdiğim feraceyi giydim...

Rengi, lacivertti ve yüzümü de kapatıyordu...

Kıyafetimi giydikten sonra, annemlerin yanına gittim.

" Anne, ne zaman gidiyoruz cam'iye?" diye sordum anneme.

Annem cevapladı gülümseyerek, " Birazdan hazır oluruz kızım. Kardeşlerin de şimdi okuldadır ama onlar olmadan gidelim bu sefer."

Başımla onayladım annemi, çantamı aldım, ayakkabılarımi giydim.

Annemle, babamda hazırlandı. Hepimiz birlikte caminin yolunu tuttuk.

Üçümüz de mutluyduk ve heyecanlıydık. Camiye vardık. Kadın bölümü boştu ancak ben abdest almayı unutmuştum belki de almış ancak unutmuştum... Hemen kadınlara ayrılan yere gittim.

Yorumlar

İkbal Sürücü: "Cuma namazının kadınlara farz kılınmamış olması, onlar hakkında bir mahrumiyet değil, muafiyettir. Diledikleri takdirde, camiye gidip cemaatle cuma namazı kılmalarında dinen bir engel yoktur. "
İkbal Sürücü: kadınlar gitmez diye bir yükümlülük yok, isterse gidebilir... Ayrıca benim gördüğüm büyük şehirlerden bazılarında normal 5 vakit namazda bile fırsat buldukça gidenler vardı. sadece gün olarak denk gelmiş birde
BÎ Hemtâ: Kadınlar cuma namazına gitmez burda bir hata var ama yinede sen bilirsin
Azad Yiğit: @ikbalsurucu Elimizden geldiği kadarıyla buralardayız başarılar tekrardan
Ötüken Kalemi 00 Kalem: @ikbalsurucu 😮 2 bölüm yazarım acil
İkbal Sürücü: Sağol dünyanın en iyi dostu
İkbal Sürücü: Desteğin için teşekkürler yazarım
İkbal Sürücü: Kskksks
Ötüken Kalemi 00 Kalem: Ve hikaye heyecanlı yerde bitti
Ötüken Kalemi 00 Kalem: Eline sağlık canım içi güzel başladık
Azad Yiğit: Eline sağlık güzel olmuş