BÖLÜM: 4
5 gün sonra,
Yazarın anlatımından,
İki ailede çocukları adına mutluydu...
Hazırlıklar eksiksiz tamamlanmıştı...
Muhammed Karan ve Ayşenur çok mutluydu.
5 günde birbirleriyle bol bol konuştu uygun bir şekilde...
Bu aşk iki aşığa da iyi gelmişti...
Bugünse, önce imam nikahı kıyacak ardından nişan, ve sade bir nikah olacaktı. Nikah sade olmasına karşın kalabalık olacaktı...
İmam nikahı kıyıldı, iki gençte mutluluktan gözleri gülüyordu...
Hoca sordu, "Kızım, Mehir olarak ne istersin?" diye...
"Hocam ben Kur'an'ı Kerim'i tecvitli olarak bana öğretmesini, namazı öğretmesini, umre gücümüz yeterse hacca gitmeyi isterim. Birde sevgi, saygı, sadakat isterim. Bunları karşılamaya gücü olduğunu biliyorum bunun içinde onunla evleneceğim için mutluyum."
Hoca iki gence de hayranlıkla baktı.
Muhammed Karan, karısına aşık olmuştu...
Muhammed Karan, tüm isteklerini yerine getireceğine dair söz verdi...
Nikah bitti.
İki gençte artık daha rahattı...
Ayşenur bir kez daha sordu.
" Bana namaz kılmayı öğretir misin? "
" Öğretirim, sevgili eşim."
***
Şimal, yengesiyle baş başa konuştu.
"Yenge abimle evlendiğiniz için hepimiz çok mutluyuz. "
Ayşenur, parmağında hilal şeklinde, üzerinde "Muhammed Karan " yazan yüzüğüne dokundu...
" Bugün o kadar mutluyum ki kelimelerle ifade etmem mümkün değil."
" Abimle konuşmak ister misin?"
" Çok isterim ama nasıl olacak bunca kişinin arasında? "
Ben abimi evin arka bahçesine çağırayım.
Sende oraya gel.
Dedi Şimal.
Şimal, koşarak abisini çağırdı. Bazen küçük bir çocuk gibi oluyordu ama yine de etrafa ışık saçmayı ihmal etmiyordu.
"Abi, yengemle konuşmak ister misin? "
"Kızım yavaş, tamam da ev çok kalabalık nasıl olacak? "
" Abi sen o işi bana bırak. Ben hallettim, yengem seni arka bahçede bekliyor hadi git kimse görmeden. Çabuk gelin ama sonra kıskanırım." dedi ve muzip bir şekilde güldü...
Karan, " Deli kız, tamam gidiyorum. "
dedi ve arka bahçeye gitti Karan.
Ayşenur bembeyaz giyinmişti. Melekleri andırıyordu adeta...
Ayşenur, parmağındaki yüzüğüyle oynuyordu.
Karan bir an da ortaya çıkınca, Ayşenur'un yüreği ağzına geldi...
Ayşenur ilk defa yüzünü açmıştı. Karan sahte bir kızgınlıkla konuştu.
" Dünyanın en güzel çiçeği, güne bakan çiçeğim neden o güzel yüzünü gökteki yıldızlar görüyor. Kıskanırım seni ben yıldızlardan..."
Ayşenur nur yüzüyle ona hayran hayran baktı.
"Sen istersen kapatırım. Yalnızca peçemin bir kısmı yırtılmış düzeltirken. O yüzden kapatmadım tam iğneyi arıyordum ki sen geldin? "
" Ayşenur'um, seninle evlendiğim için çok mutluyum... Umarım Allah bizi ölene değin beraber kılar. Umarım bir ömür o badem gözlerine bakarak geçiririm. Umarım o gözlerine benden başka kimse bakmaz gülüm..."
dedi Karan.
Ayşenur'a yaklaştı ve onun ellerini tuttu. Elleri yumuşacaktı.
Ayşenur mutluluktan bayılmak üzereydi.
O an iki genç için de özeldi...
Yorumlar
- Mahir torun: ayşenur gerçekten melek gibi bu cümlede kalbim yerinden çıkacak gibi oldu
- Ayla Malkoç: Bu sahne ruhu hissettiriyor yani evliliğin gerçek anlamını burada buluyorsun
- Recep Karaca: karanın sahte kızgınlığı komik ama gerçek hisleri ortaya çıkıyor
- Duygu Oral: bazen şöyle sorular sorma üzerine konuşurken zorlamıyor beni @ikbalsurucu
- Kayra kendi: O anın büyüsü ilk defa kaybolmuş gibi hissediyor insan cidden özeldi
- İkbal Sürücü: Teşekkürler
- Azad Yiğit: Hayırlısı olsun :)
- İkbal Sürücü: 😍
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Eline sağlık canım içi
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Eline sağlık canım içi yaa
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: 🔥🔥🔥🔥
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Vayyy