Bir Yanlışın Başlangıcı
Efnan, o gece penceresinden dışarı baktığında hayatının ikiye ayrılacağını bilmiyordu.
Bir tarafında ailesi vardı.
Çocukluğunun geçtiği ev, annesinin mutfaktan yükselen sesi, babasının akşamları kapıyı açışındaki o tanıdık gürültü… Kız kardeşleriyle paylaştığı odası, duvarındaki eski fotoğraflar ve her sabah uyandığında kendisini güvende hissettiği o ev.
Diğer tarafında ise Süleyman vardı.
Efnan, ailesinin onu anlamadığını düşünüyordu. Süleyman'ın sevgisini herkesten daha gerçek sanmış, ailesinin bütün itirazlarını onun aşklarına engel olmak olarak görmüştü.
O gece kararını çoktan vermişti.
Kaçacaktı.
Süleyman'la evlenecekti.
Ailesi kabul etmese bile…
Çünkü gençti.
Çünkü aşkın insanı her şeyden koruyabileceğine inanıyordu.
Çünkü bazı hataların bedelinin yıllar süreceğini henüz bilmiyordu.
Saat gece yarısını geçtiğinde Efnan, küçük bir çantaya birkaç parça kıyafet koydu. Ellerinin titremesine engel olmaya çalışarak kapının önünde durdu.
Son kez evine baktı.
Annesinin odasının kapısı kapalıydı.
Babası uyuyordu.
Efnan'ın gözlerinden iki damla yaş süzüldü.
"Ben geri dönerim," diye fısıldadı.
Ama hayat bazen insanın söylediği sözleri yıllar sonra yüzüne vururdu.
Efnan kapıyı sessizce açtı.
Ve gitti.
Yorumlar
- Miladim: keske korusa ask herseyden hatalara ilk adimini atmis bulundu
- Elif Ruveyda BİRCAN: Fikirleriniz benim için değerli, yorumunuz için teşekkür ederim
- Tuğba Derya Erdoğan: aşkın koruyacağı inancı erken düştü