YENİ HİSLER
Salih birkaç adım yaklaşınca Efnan başını kaldırdı.
Göz göze geldiler.
Efnan hemen bakışlarını kaçırdı. Gece vakti, tanımadığı bir adamın kendisine doğru gelmesinden tedirgin olmuştu.
Salih bunu fark edince olduğu yerde durdu.
— Korkmayın, size yaklaşmayacağım.
Efnan cevap vermedi.
Salih bir süre sessiz kaldıktan sonra konuştu.
— Bir süredir buradasınız. Hava soğudu. İyi olmadığınız belli.
Efnan dudaklarını araladı.
— İyiyim.
Salih hafifçe başını salladı.
— Peki.
Israr etmedi.
— Ben Salih. İsterseniz adımı bilmiş olun. Size herhangi bir kötülük yapmak gibi bir niyetim yok.
Efnan yine sustu.
Salih bankın birkaç metre uzağındaki diğer banka oturdu.
Aralarında mesafe bıraktı.
— Bu saatte burada yalnız kalmanız doğru değil. İsterseniz sizi evime götürebilirim. Annem de evde. Size kalacak bir yer ayarlarız. Sabah ne yapacağınıza karar verirsiniz.
Efnan hemen başını iki yana salladı.
— Hayır.
Salih hiç alınmadı.
— Peki.
— Sizi tanımıyorum.
— Haklısınız.
Salih ayağa kalktı.
— O zaman sizi zorlamayacağım.
Efnan, onun gideceğini düşünerek tekrar başını eğdi.
Fakat Salih uzaklaşmadı.
Kendi bankına geri döndü.
Efnan şaşkınlıkla ona baktı.
— Siz gitmeyecek misiniz?
Salih sakin bir sesle cevap verdi.
— Hayır.
— Neden?
— Çünkü sizi burada tek başınıza bırakmak içime sinmiyor.
Efnan kaşlarını çattı.
— Ama ben evinize gelmeyi kabul etmedim.
— Biliyorum.
— O zaman neden hâlâ buradasınız?
Salih birkaç saniye sustu.
— Çünkü gitmek istememenize saygı duyuyorum. Ama bu, sizi gece yarısı sokakta tek başınıza bırakacağım anlamına gelmiyor.
Efnan'ın gözleri doldu.
Salih devam etti.
— Siz kendi bankınızda oturun. Ben de burada oturayım. Sabah olunca ne yapmak istediğinizi düşünürsünüz.
Efnan ilk kez ona biraz daha dikkatli baktı.
Salih'in bakışlarında rahatsız edici hiçbir şey yoktu.
Sadece endişe vardı.
Efnan başını eğdi.
— Teşekkür ederim.
— Teşekküre gerek yok.
Salih arkasına yaslandı.
— Siz uyumaya çalışın.
O gece ikisi de uzun süre konuşmadı.
Efnan, bankın üzerinde sessizce otururken Salih diğer bankta bekledi.
Saatler geçti.
Hava daha da soğudu.
Salih birkaç kez Efnan'a baktı. Üşüdüğünü fark ettiğinde kendi montunu çıkarıp uzaktan gösterdi.
— İsterseniz bunu alın.
Efnan başını salladı.
— Olmaz.
Salih montunu tekrar giydi.
— Peki.
Bir daha teklif etmedi.
Çünkü Efnan'ın sınırlarına saygı duyması gerektiğini biliyordu.
O, karşısındaki kadının güzelliğini fark etmişti elbette.
Ama asıl dikkatini çeken güzelliği değildi.
Efnan'ın çekingenliği, konuşurken gözlerini yere indirmesi, kimseye yük olmak istememesi ve tanımadığı bir adamın yardımını bile kabul etmekten çekinmesi...
Onun ne kadar saf ve iyi niyetli olduğunu gösteriyordu.
Salih, böyle bir kadının gecenin bir yarısı sokakta tek başına kalmasının ne kadar tehlikeli olabileceğini düşünüyordu.
Bu yüzden sabaha kadar oradan ayrılmadı.
Efnan ise hayatında ilk kez tanımadığı bir insanın hiçbir karşılık beklemeden kendisini korumaya çalıştığına şahit oluyordu.
Ve o gece, henüz ikisi de bilmiyordu...
Bu karşılaşma, ikisinin de hayatında yepyeni bir başlangıcın ilk gecesiydi.