Kaçış Yok
Manolya Ökten
Yine kaçamadım bu umut denilen illetten.
Yine koştu peşimden,
yine yakaladı beni yakamdan,
sürükledi uçurumun yamacına.
Ya düşeceğim ya tutunacağım,
ama yine kararı ben veremeyeceğim.
Kaderin mahvettiği hayatımı
yine kader düzene koyacak.
Dakikalardır kıza katil görmüş gibi bakarken kızın tek yaptığı şey, soğukkanlı bir seri katil gibi gülümsemekti.
Bir anda "Nalan!" diyen bir sesle hepimizin dikkati oraya yöneldi. Nalan arkasını dönerken biz de etrafı dikkatlice inceliyorduk.
Karanlığın içinden bize doğru yaklaşan, elli yaşlarının ortalarında bir çift vardı; oldukça tatlı görünüyorlardı.
"Siz kimsiniz?" dedim, sesim korkuyla titrerken. Kadın sevecen bir ifadeyle gülümseyerek, "Kusura bakmayın, bizim kız biraz şakacıdır," dedi.
Kendini işaret edip, "Ben Şeyma Bal, bu da eşim Poyraz Bal," dedi ve yanındaki adamı gösterdi.
"Buyurun içeri geçelim, dışarıda bu soğukta kalmayın," dedi Poyraz Bey.
Yusuf hemen söze atıldı: "Yok sağ olun, arabamız var." Poyraz Bey durumu toparlamak istercesine, "Kızımızın anlattıklarına bakıp da korkmayın sakın, hepsi uydurmacaydı; sever o böyle şakalar yapmayı," dedi.
"Ya, ya, kesin öyledir," diye mırıldandım. Geri dönüp arabaya bindik.
Yusuf kontağı çevirdi, bana belirsiz bir bakış attıktan sonra marşa yeniden bastı.
Ardından bana korku dolu gözlerle dönerek, "Manolya... benzin bitmiş," dedi.
Olduğum yerde elimi dehşetle alnıma çarptım.
"Ne yapacağız şimdi?" dedi; sonlara doğru sesi iyice kısılmıştı. "Acaba otele mi gitsek?" Bir hışımla başımı ona çevirdim. "Saçmalama Yusuf, görmedin mi hallerini? Hiç ama hiç tekin değiller!" Yusuf başını çaresizce iki yana salladı.
"İyi de arabada da kalamayız, hava buz gibi." Elimle ön konsolu gösterdim: "Klimayı açarız, olur biter." Yusuf tek kaşını kaldırıp bana inanmayan gözlerle baktı.
Bir anda kolumdan tutup, "Yürü gidelim!" diyerek kapıyı açtı ve beni dışarı çekmeye çalıştı. Dişlerimin arasından tısladım: "Yusuf, bırak! Tamam, kendi tarafımdan ineceğim." Dinlemedi bile. "Yok, belli olmaz senin işin," deyip beni zorla kendi tarafından dışarı çıkardı.
"Of, Yusuf, of!" dedim, kolumu onun elinden kurtararak. "Yem olacağız bunlara ya!" Yusuf bana baygın bakışlar atıp, "Abartma Manolyam, alt tarafı bir gece, ne olur ki?" dedi. "Bir gecede neler neler olur!" dedim ve otelin kapısına doğru yürümeye başladım.
Yorumlar
- Işıl Yağcı: otele gitmek hemen bir çözüm değil
- Duygu Esin Nalçacı: manolya bu kadar umut peşinde koşmanın anlamı yok
- Hocaaan trabzonlu: Kızın o soğukkanlı haline dikkat et!
- Aslı Okur: Bazen tek bir gecede her şey değişebiliyor manolya dikkat et
- Nisa Fidan: hiçbir şey bu durumdan daha kötü olamazdı ama inan bana çok kötü!
- Barış Oruç: Bu hiç güven vermiyor
- Ferhat Durmuş: yusuf ne yapmayı düşündün ki?