1.bölüm
Hümeyra, telefonunun alarmını kapatıp yatağından kalktı. Sabah namazı vakti gelmişti.
Dışarıda şiddetli bir yağmur yağıyordu. Hafifçe perdeyi aralayıp sokağa baktı.
Sokakta yalnızca iki yaşlı adam ve hızlı adımlarla yürüyen genç bir imam vardı. Yağmurun altında yollarına devam ediyorlardı.
Hümeyra, genç imamı birkaç saniye izledi.
Acaba mahalleye yeni bir imam mı geldi? diye geçirdi içinden. Ardından perdeyi kapatıp annesini uyandırmak için odasına yöneldi.
— Anne, hadi kalk. Sabah namazı vakti geldi.
Fatma Hanım da uyanınca Hümeyra abdestini alıp namazını kılmaya hazırlandı.
Sabah namazını kıldıktan sonra mutfağa geçti ve kahvaltı hazırlamaya başladı.
Bir süre sonra sofra hazırdı.
Hümeyra, kızı Zeynep'in odasına gitti. Küçük kız, yatağında mışıl mışıl uyuyordu.
— Kızım, hadi kalk. Sabah oldu.
Zeynep, gözlerini açmadan annesine cevap verdi.
— Anne yaaa, beş dakika daha...
Hümeyra gülümseyerek kızının yanına oturdu.
— Hayııır! Kalk bakalım.
Kızının yanağına bir öpücük kondurarak onu yataktan kaldırdı. Zeynep, uykulu gözlerle banyoya gidip elini yüzünü yıkadı. Ardından odasına döndü.
Hümeyra, kızının üzerini giydirmesine yardım etti. Hazırlandıktan sonra birlikte kahvaltı sofrasına geçtiler.
Kahvaltı sırasında Zeynep, anneannesi Fatma Hanım'a dönüp merakla sordu:
— Anneanne, biz gidince evde canın sıkılıyor mu?
Fatma Hanım, torununun sorusu karşısında hafifçe tebessüm etti.
— Evet, hem de çok, dedi.
Zeynep, duyduğu cevap üzerine hemen annesine döndü.
— O zaman ben okula gitmeyeyim, anne. Anneannemin canı sıkılmasın.
Küçük kızın bu hâli sofradakileri güldürdü.
Hümeyra, gülümseyerek kızına baktı.
— Küçük hanım, okula gidilecek!
Kahvaltılarını bitirdiklerinde Hümeyra sofrayı toplamaya koyuldu. Ancak Fatma Hanım kızına seslendi.
— Kızım, siz geç kalmayın. Ben hallederim buraları.
Hümeyra, annesine minnetle gülümsedi.
— Çok sağ ol, annem. Biz çıkalım o zaman.
Anne kız, üzerlerini giyinip evden çıktılar. Hümeyra önce küçük Zeynep'i anaokuluna bıraktı, ardından işine geçti.
Diyanet bünyesinde kadınlara Kur'an-ı Kerim dersleri veriyordu. İşini severek yapan Hümeyra, güler yüzü ve güzel ahlakıyla kursa gelen kadınlar tarafından oldukça seviliyordu.
Öğle olmuş, dersler bitmişti. Kadınlar yavaş yavaş dağılmıştı. Hümeyra da eşyalarını toplayıp çıkmak üzere hazırlandı.
Kurs, caminin hemen yanındaydı.
Hümeyra binadan çıktığı sırada mahalleye yeni gelen imam da öğle namazını kılmak için camiye giriyordu.
Genç adamı görünce birkaç saniye duraksadı. Sabah yağmurun altında gördüğü adamdı bu.
Demek ki gerçekten yeni geldi bu imam, diye geçirdi içinden.
Mahallenin diğer imamları yaşça büyük adamlardı. İlk kez bu kadar genç bir imam gelmişti mahalleye.
Hümeyra, genç imamın arkasından kısa bir süre daha baktıktan sonra yoluna devam etti.
Yorumlar
- Deniz Deveci: Bu yağmurda dışarı çıkmanın zor olduğunu biliyorsun
- Hatice Çetin: kızım hadi kalk demen bile gecikmeli çok geç kalma hümeyra
- Elif Ruveyda BİRCAN: 🤭😊
- Derya Ergin: zeynepin bu beş dakika daha isteği çok tanıdık!
- Bahar Onat: @eruveydabircan3337 hümeyranın işine olan sevgisi belli devam et!
- Ahucannn: o genç imamı iyi izledin umarım mahalleye yakışır
- Tolga Korkut: hümeyra sabah namazına kalkman harika ama biraz daha hızlı ol derim
- Büşra Çeçen: Kaleminize sağlık devamını bekliyoruz
- Ahu Başar: zeynep sabah uyanırken benim gibi yapıyordur kesin hayret
- Derya Cengiz: Meraklı sorulara da her zaman hazır olmalısın hümeyra :) :)
- Tuğba Derya Erdoğan: anneyi uyandırmadığın için ne kadar kötü hissetmen lazım
- Elif Ruveyda BİRCAN: Teşekkür ederim. 🙏