BÖLÜM 8
► Allah’ın (kabul edeceğine söz vererek) üstlendiği
tevbe, bilmeden günah işleyen sonra çabucak tevbe edenler içindir. Bunların
tevbesini Allah kabul eder. Allah (her şeyi bilen) Alîm, (hüküm ve hikmet
sahibi olan) Hakîm’dir. (4/Nisâ 17)
► (Tevbe etmeksizin) günah işleyip duran, onlardan
birine ölüm gelip çatınca da: “Şimdi tevbe ettim.” diyenlerin ve kâfir olarak
can verenlerin tevbesi yoktur. Bunlara can yakıcı bir azap hazırlamışızdır.
(4/Nisâ 18)
► Şüphesiz ki münafıklar, ateşin en alt
tabakasındalardır. Sen onlar için bir yardımcı da bulamazsın. (4/Nisâ 145)
► Tevbe edenler, (hatalarını) düzeltenler, Allah’a
tutunanlar ve dinlerini (içine şirk ve riya karıştırmadan) Allah’a halis
kılanlar; bunlar (münafıklarla değil), müminlerle beraberdir. Ve Allah,
müminlere büyük bir ecir verecektir. (4/Nisâ 146)
► Hırsız erkek ve kadının, işledikleri (kötülüğün)
karşılığı ve Allah’tan bir ceza olarak ellerini kesin. Allah (izzet sahibi, her
şeyi mağlup eden) Azîz, (hüküm ve hikmet sahibi olan) Hakîm’dir. (5/Mâide 38)
► Kim de zulmünden sonra tevbe eder ve (hatasını)
düzeltirse şüphesiz ki Allah, onun tevbesini kabul eder. Şüphesiz ki Allah,
(günahları bağışlayan, örten ve günahların kötü akıbetinden kulu koruyan)
Ğafûr, (kullarına karşı merhametli olan) Rahîm’dir. (5/Mâide 39)
► Ayetlerimize inananlar sana geldiğinde de ki:
“Selam olsun size. Rabbiniz rahmeti kendi üzerine yazdı. (Şöyle ki:) Sizden her
kim bilmeyerek bir kötülük yapar, sonra onun ardından tevbe eder ve (hatasını)
düzeltirse, hiç şüphesiz O (Allah), (günahları bağışlayan, örten ve günahların
kötü akıbetinden kulu koruyan) Ğafûr ve (kullarına karşı merhametli olan)
Rahîm’dir.” (6/En'âm 54)
► Musa tayin edilen yere gelip, Rabbi onunla
konuşunca: “Rabbim! Bana göster de seni göreyim.” demişti. Allah buyurdu ki:
“Beni göremeyeceksin. Fakat dağa bak. Eğer yerinde durabilirse beni
göreceksin.” Allah dağa tecelli edince onu paramparça etti ve Musa düşüp
bayıldı. Ayılınca da: “Seni (tüm eksikliklerden) tenzih ederim. Sana tevbe
ettim ve ben iman edenlerin ilkiyim.” demişti. (7/A'râf 143)
► Kötülükler işleyip, sonrasında tevbe edip iman
edenlere gelince; hiç şüphesiz Rabbin, onun ardından (günahları bağışlayan,
örten ve günahların kötü akıbetinden kulu koruyan) Ğafûr, (kullarına karşı
merhametli olan) Rahîm’dir. (7/A'râf 153)
► Musa, tayin edilen randevu için kavminden yetmiş
kişiyi seçmişti. (“Allah’ı açıktan görmeden iman etmeyiz.” sözlerine ceza
olarak) onları şiddetli bir sarsıntı yakalayınca demişti ki: “Rabbim!
Dileseydin bundan önce bunları da beni de helak ederdin. İçimizdeki
sefihlerin/kıt akıllıların yaptığından dolayı bizi helak mı edeceksin? O, senin
sınamandan başka bir şey değildir. Onunla dilediğini saptırır, dilediğini de
hidayet edersin. Sen, bizim velimizsin/dostumuzsun. Bizi bağışla, bize merhamet
et. Sen bağışlayanların en hayırlısısın.” (7/A'râf 155)
► “Bize bu dünyada da ahirette de iyilik yaz.
Şüphesiz ki (tevbe edip, hidayetini umarak) sana yöneldik.” (Allah) buyurdu ki:
“Azabıma gelince, onu dilediğime isabet ettiririm. Rahmetim ise her şeyi
kuşatmıştır. Onu, korkup sakınanlara, zekâtı verenlere ve ayetlerimize iman
edenlere yazacağım.” (7/A'râf 156)
► Hiçbir mümine karşı ne akrabalık bağını ne de
(verdikleri bir) sözü gözetirler. İşte bunlar, haddi aşanların ta kendileridir.
(9/Tevbe 10)
► Şayet (şirkten) tevbe eder, namazı kılar, zekâtı da
verirlerse dinde kardeşlerinizdir. Bilen bir topluluk için ayetleri böyle
detaylı bir şekilde açıklarız. (9/Tevbe 11)
► Andolsun ki Allah, Peygamber’i ve içlerinde bir
grubun kalbi kaymak üzereyken, zorluk saatinde Nebi’ye uyan Ensar ve Muhacir’i
tevbeye muvaffak kıldı. Sonra da onların tevbelerini kabul etti. Şüphesiz ki O,
onlara karşı (şefkatli olan) Raûf, (merhametli olan) Rahîm’dir. (9/Tevbe 117)
► (Savaştan) geri bırakılan üç kişiyi de (bağışladı).
Öyle ki; yeryüzü tüm genişliğine rağmen onlara dar gelmiş, nefisleri de onlara
dar gelmiş/vicdan azabından kıvranıyorlardı. Allah’tan başka sığınılacak/melce
olmadığını da anlamışlardı. Sonra (Allah), tevbe etsinler diye onları tevbeye
muvaffak kıldı. Şüphesiz ki Allah, (tevbeye muvaffak kılan ve tevbeleri çokça
kabul eden) Et-Tevvâb, (kullarına karşı merhametli olan) Er-Rahîm’dir. (9/Tevbe
118)
► Elif, Lâm, Râ. (Bu,) ayetleri sağlamlaştırılıp
(muhkem kılınmış) sonra da (hüküm ve hikmet sahibi) Hakîm ve (her şeyden
haberdar) Habîr (olan Allah) tarafından detaylı olarak açıklanmış bir
Kitap’tır. (11/Hûd 1)
Kur’ân’ın mufassal/detaylandırılmış bir
kitap olmasının hikmetleri için bk. 6/En’âm, 55
► (Ayetlerin Allah tarafından muhkem kılınıp, sonra
detaylı bir şekilde açıklanmasının nedeni) Allah’tan başkasına ibadet
etmemenizdir. Şüphesiz ki ben, size O’ndan bir uyarıcı ve müjdeciyim. (11/Hûd
2)
Kitab’ın indiriliş gayesi için bk. 4/Nisâ, 105. Kur’ân’ın
mufassal/detaylandırılmış bir kitap olmasının hikmetleri için bk. 6/En’âm, 55
► Rabbinizden bağışlanma dileyin sonra da O’na tevbe
edin. (Buna karşılık) sizi belirlenmiş bir süreye kadar güzellikle
faydalandırır ve her fazilet sahibine lütuf ve ihsanından verir. Şayet yüz
çevirirseniz, şüphesiz ki sizin için büyük günün azabından korkmaktayım.
(11/Hûd 3)
► “Ey kavmim! Rabbinizden bağışlanma dileyin. Sonra
da O’na tevbe edin ki; yağmur dolu semayı üzerinize göndersin, kuvvetinize
kuvvet katsın. (Sakın) suçlu günahkârlar olarak yüz çevirmeyin.” (11/Hûd 52)
► Semud’a da kardeşleri Salih’i (gönderdik). Demişti
ki: “Ey kavmim! Allah’a ibadet/kulluk edin! Sizin O’ndan başka (ibadeti hak
eden) hiçbir ilahınız yoktur. Sizi yerden (topraktan) yaratan ve orayı imar
edip, orada ömür süresiniz diye (sizi var eden) O’dur. (Öyleyse) O’ndan
bağışlanma dileyin, sonra O’na tevbe edin. Şüphesiz ki Rabbim, (kullarına en
yakın olan) Karib ve (dualara ve isteklere icabet eden) Mucîb’dir.” (11/Hûd 61)
► Andolsun ki biz, Musa’ya Kitab’ı verdik. Onda
ihtilaf edildi. Rabbinden bir söz/hüküm geçmemiş olsaydı, aralarında hüküm
verilmiş olurdu. Gerçek şu ki onlar, (Tevrat’tan) yana huzursuzluk veren bir
şüphe içindedir. (11/Hûd 110)
► Şüphesiz ki Rabbin, hepsine amellerinin karşılığını
eksiksiz verecektir. (Çünkü) O, onların yaptıklarından haberdardır. (11/Hûd
111)
Yorumlar
- Aslı Okur: musanın durumu düşündürücü allahı görmek istemek ne ilginç
- Selin Pınar: Hırsızlık ciddi bir mesele güvenini kaybetme
- Aslı Ekmekçi: allahın rahmeti çok geniş bu noktayı asla unutma