2.bölüm
Semih abinin peşinden baktım sonra önüme döndüğümde karşımdaki doruk ile göz göze geldim doruk "eline camlar battı ve hiç acıdığını belli etmedin " dedi bende biraz düşündüm ve hayattan anladığım bir şey söyledim " Eğer bu hayatta acını gösterirsen daha çok canın acır bende bu yüzden belli etmiyorum zaten acısa nolurki önemsiz" dedim
Doruk tam birşey diyecekken Semih abi geldi doruk hemen Semih abinin elindeki ilk yardım çantasını alıp malzemeleri çıkardı ve bana döndü "canın acıyabilir çünkü baya kötü olmuş elin" dedi ben hiç bir şey demeden kafamı salladım
Doruk elimdeki camları çıkarıyorken ben tepkisiz etrafı inceliyordum hem bakamam midem bulanıyor sabah birşeyde yemedim kan midemi bulandırıyor
Biraz sonra doruk "bitti geçmiş olsun bir kaç gün elinizi kullanmayın" dedi ben de önüme döndüm ve hızlıca ayağı kalktım tam teşekkür edecekken gözlerim karardı ve hemen bir yere tutundum
Ayağa kalkmasaydım daha hayırlıydı da neyse
Doruk hemen beni oturttu "iyimisin " dedi bende konuştum "sabah kahvaltı yapmamıştım ondan kaynaklıydı " dedim doruk tam birşey diyecekken Semih abim konuştu
"SEN NE YAPMAYA ÇALIŞIYORSUN SADECE 3 SAAT UYURSUN İKİ AYRI İŞDE ÇALIŞIRSIN KAHVALTI YAPMAZSIN gecem sen ne olsun istiyorsun" dedi ben Semih abinin bağırmasından dolayı donup kalmıştım travmam vardı
Doruk bana döndü ama ben tepki vermiyordum veremiyordum biraz sonra direkt ayağa kalktım ve koşmaya başladım arkamdan seslenselerde durmadım
Nereye koştuğumu bilmiyorum sadece koştum en son durduğumda uçurumdaydım ayaklarım bile beni bu dünyadan silmek istiyor ...
Uçuruma biraz daha yaklaştım ve tüm gücümle bağırdım
"HERŞEYDEN BIKTIM YAŞAMAKTAN GÜÇLÜ GİBİ GÖRÜNMEKTEN DAYANMAKTAN SAKİN OLMAKTAN BIKTIM ben güçlü olmak istemedim s-sadece sevilmek istedim ben"
Bir yandanda ağlıyordum
"Artık yaşamak istemiyorum allahım yaptığım günah ama sen bağışlayansın affet beni"
Son kez güçlü bir çığlık attım tam bir adımımı boşluğa attım ki biri hızla kolumdan tutup çekti beni çeken kimse direkt yere oturttu ben ise şoka girmiştim
Başımı kaldırıp baktığımda Semih ve doruk karşımdaydı "b-ben ö-ölüyordum" dedim sesim güçsüz çıkmıştı
Semih abi hemen bana sarıldı "şşş bak burdasın yaşıyorsun abin yanında abin kurtardı seni geçti güzelim geçti"
Derin derin nefesler almaya başladım ama yetmiyordu bana hemen Semih abimin kolunu sarstım
"N-nefes alamıyorum" dedim Semih abi hemen doruğa baktı "birşey yap nolur " dedi doruk direkt yanıma çöktü ama hemen semihe döndü " şuan birşey yapamıyorum hastaneye gidelim hızlı" dedi Semih abi beni kucağına aldı ama biraz sonra gözlerim kapanmaya başladı ve artık dayanamayarak gözlerimi kapattım