6.bölüm

bilinmezlik

Mezar taşının yanına oturdum Semih abi geride durmuştu ben derin bir iç çektim ve konuşmaya başladım

"Merhaba ben senin kızınım sen de benim annem oluyorsun" dedim ve histerik bir şekilde güldüm sonra susup ciddileştim

"Anne ben özür dilerim keşke daha önce öğrenseydim keşke daha önce farketseydim yemin ederimki başından ayrılmazdım anne ben bunca zaman başkasına anne demişim anne ne olur geri dön seni tanıyamadım kokunu alamadım anne dön ben anne sevgisi görmek istiyorum seni tanımak istiyorum"

Dedim ve ağlamaya başladım bunlar bana artık fazla geliyordu

"Anne ben bu kadar güçlü olmak istemiyordum ben daha reşit bile değilimki anne ben erken büyümek zorunda kaldım sen olsaydın her şey daha güzel olurdu hem ben senin neler sevdiğini bilmiyorum gel dön geri tanımama fırsat ver tanıyayım "

Derin bir nefes aldım ve birden kaşlarım çatıldı

"Hem sinirliyim ben sana niye dayanmadın niye yaşamadın beni düşünmedin mi o babam olacak şerefsizin bana yapacaklarını düşünmedin mi! anne Allah şahitim olsun sen dön geri ben affederim seni hadi kalk gel gidelim" dedim

Ve yine cevap yok bu sefer hıçkırarak ağlamaya başladım ağlayarak ayağa kalktım ve Semih abinin yanına gittim onunda gözleri dolmuştu beni hemen tutup kendine çekti ve sarıldı

"Abi benim suçum neydi ki bunları yaşıyorum" dedim Semih abi ise konuştu "abicim senin bir suçun yok ki niye böyle düşünüyorsun hem bak ben senin yanındayım beraber iyileşeceğiz sen artık üzme kendini toparlan biraz " dedi

Benim adım geceyse bana bunları yaşatan adama adım gibi bir hayat yaşatacağım bu da benim sözüm olsun