13. BÖLÜM — ESKİ KAYITLAR
13. BÖLÜM — ESKİ KAYITLAR
Akşam olmuştu.
Karahanların evinde herkes kendi odasına çekilmişti.
Karel ise hâlâ çalışma odasındaydı.
Masasının üzerindeki dosyalara bir kez daha baktı.
Rebeka'nın eski kayıtları, Ayelita'nın fotoğrafı ve yıllar önce tutulmuş birkaç belge...
Hepsi önündeydi.
Telefonu çaldı.
Arayan adamlarından biriydi.
Karel telefonu açtı.
“Bulabildiniz mi?”
“Bazı kayıtları bulduk.”
“Ne kayıtları?”
“Rebeka'nın İtalya'ya gitmeden önce görüştüğü insanlarla ilgili.”
Karel'in yüzü ciddileşti.
“Bir isim var mı?”
“Bir isim çıkıyor.”
“Kim?”
Karşı taraftan kısa bir sessizlik geldi.
“Henüz kesin değil.”
“Ne demek kesin değil?”
“Kayıtların bir kısmı silinmiş.”
Karel kaşlarını çattı.
“Kim silmiş?”
“Bilmiyoruz. Ama kalan bölümde bir isim var.”
“Gönder.”
“Tamam.”
Telefon kapandı.
Birkaç saniye sonra Karel'in telefonuna bir fotoğraf geldi.
Eski bir kayıt sayfasıydı.
Karel ekrana yakından baktı.
Sayfanın ortasında bir isim vardı.
Murat Veysel.
Karel ismi birkaç saniye inceledi.
Tanımıyordu.
Ama ismin hemen altında eski bir adres vardı.
Karel adresi görünce sordu:
“Burası neresi?”
Telefon yeniden çaldı.
Aynı adamdı.
“Eski bir adres. Yirmi iki yıl önce kullanılan bir ev.”
“Şimdi ne var orada?”
“Bilmiyoruz.”
Karel hiç beklemeden cevap verdi.
“Bulun.”
“Ekibimiz bakıyor.”
“Ben de geliyorum.”
Karşı taraf kısa bir süre sustu.
“Şimdi mi?”
“Şimdi.”
Telefon kapandı.
Karel dosyaları toparladı.
Tam odadan çıkacakken masanın üzerindeki Rebeka'nın fotoğrafını gördü.
Bir an durdu.
Fotoğrafı eline aldı.
Sonra cebine koydu.
Koridora çıktığında Karun'la karşılaştı.
“Karel?”
Karel durdu.
“Ne oldu?”
“Bir yere mi gidiyorsun?”
“İş var.”
Karun babasının yüzüne baktı.
“Rebeka'yla mı ilgili?”
Karel birkaç saniye cevap vermedi.
“Evet.”
Karun'un bakışları değişti.
“Bir şey mi buldun?”
“Henüz değil.”
“Ben de gelebilirim.”
Karel başını iki yana salladı.
“Hayır.”
“Baba...”
“Karun, bu konuyu ben halledeceğim.”
Karun birkaç saniye sustu.
Sonra geri çekildi.
“Tamam.”
Karel yanından geçip merdivenlerden aşağı indi.
Dışarı çıktığında arabasına bindi.
Şoför motoru çalıştırdı.
Karel telefonundaki adrese tekrar baktı.
Murat Veysel.
Yirmi iki yıl önce Rebeka'nın hayatında olan bir adam.
Karel'in aklındaki soru hâlâ aynıydı.
“Sen kimsin?”
Araba gecenin içinde ilerlerken Karel telefonunu cebine koydu.
Bu adamın Rebeka'yla ne bağlantısı olduğunu öğrenmek istiyordu.
Ve bunun için eski adrese kadar gidecekti.