19. BÖLÜM — SAVAŞ BAŞLIYOR
19. BÖLÜM — SAVAŞ BAŞLIYOR
1. SAHNE — KAREL'İN GELİŞİ
Akşam olmuştu.
Levent çalışma odasında oturmuş, önündeki dosyalara bakıyordu.
Dışarıdan gelen araç sesiyle başını kaldırdı.
Ardından bir araç daha geldi.
Levent ayağa kalkıp pencereye yaklaştı. Perdeyi hafifçe araladığında siyah araçları gördü.
Karel.
Perdeyi bıraktı.
Birkaç saniye sonra kapı çalındı.
“Levent Bey…”
“Gelsin.”
Kapı açıldı.
Karel birkaç adamıyla birlikte içeri girdi.
Levent yerinden kalktı.
“Ne istiyorsun?”
Karel hiç oyalanmadan cevap verdi.
“Camilya'yla konuşacağım.”
Levent'in yüzü gerildi.
“Camilya mı?”
“Evet.”
“Onunla neden konuşmak istiyorsun?”
Karel elindeki dosyayı masanın üzerine bıraktı.
“Bazı şeyleri öğrendim.”
Levent'in gözleri dosyaya kaydı.
“Ne öğrendin?”
Karel dosyayı açıp birkaç belgeyi önüne koydu.
“Bunlara bak.”
Levent dosyayı aldı.
İlk sayfaya baktı.
Sonra diğerine.
Dmitri Karahan.
Camilya Karahan.
Doğum tarihleri.
Levent birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
“İkisi de…”
Karel sözünü tamamladı.
“Benim çocuklarım.”
Levent başını kaldırdı.
“Yirmi iki yıl sonra mı öğrendin?”
“Benden saklandı.”
Levent derin bir nefes aldı.
“Rebeka…”
Karel cevap vermedi.
Dosyayı kapattı.
“Camilya'yla konuşacağım.”
Levent dosyayı masaya bıraktı.
“Çocukların bundan haberi var mı?”
“Henüz yok.”
“Kaner?”
“O da bilmiyor.”
Levent başını hafifçe salladı.
“Peki Camilya seninle gelmek ister mi?”
Karel başını iki yana salladı.
“Bilmiyorum. Önce onunla konuşacağım.”
“Onu zorla götürmeyeceksin yani?”
“Hayır.”
Levent birkaç saniye Karel'e baktı.
“Çünkü onu daha önce burada zorla tuttunuz.”
Karel'in çenesi gerildi.
“Bunu biliyorum.”
“Sen de aynısını yapabilirsin.”
Karel gözlerini Levent'ten ayırmadı.
“Ben onun babasıyım.”
Levent'in cevabı gecikmedi.
“Bunu bugün öğrendin.”
Odadaki hava bir anda gerildi.
Karel birkaç saniye sustu.
Sonra dosyayı eline aldı.
“Camilya'yı bulacağım.”
Levent başını iki yana salladı.
“Buna izin vermem.”
Karel cevap verecekken dışarıdan hafif bir ses geldi.
Tık.
İkisi de sustu.
Levent pencereye baktı.
Karel de başını çevirdi.
Birkaç saniye boyunca hiçbir şey olmadı.
Sonra camdan sert bir ses geldi.
Pencerenin bir köşesi çatladı.
“Yere!”
Karel'in adamları hemen harekete geçti.
Levent de eğildi.
Dışarıdan birkaç araç sesi duyuldu.
Ardından salon tarafından bir cam kırılma sesi geldi.
“Ön tarafta araçlar var!”
Levent'in adamlarından biri bağırdı.
“Kaç tane?”
“Üç!”
Karel ayağa kalktı.
“Peşlerinden gidin.”
İki adam hızla dışarı çıktı.
Motor sesleri kısa süre sonra gecenin içinde uzaklaştı.
Levent kırılan pencerenin önüne yaklaştı.
Karel ona döndü.
“Bunu kim yaptı?”
Levent başını iki yana salladı.
“Bilmiyorum.”
Karel birkaç saniye ona baktı.
Sonra dosyayı eline aldı.
“Camilya'yı bulacağım.”
Levent'in sesi bu kez daha sert çıktı.
“Kaner seni karşısında bulacak.”
Karel kapıya yöneldi.
“Onu da görürüz.”
Ardından adamlarıyla birlikte evden çıktı.
2. SAHNE — GERİDE KALANLAR
Araçların sesi tamamen uzaklaştığında evdeki hareketlilik yavaş yavaş azaldı.
Adamlar kırılan camların olduğu yerleri kontrol ediyor, dışarıyı gözetliyordu.
Levent pencerenin önünde durdu.
“Arka taraf?”
“Temiz.”
“Diğer araçlar?”
“Gözden kayboldular.”
Levent başını salladı.
“Tamam.”
Adam uzaklaştı.
Levent çalışma odasına geri döndü.
Masadaki dosyayı açtı.
Dmitri Karahan.
Camilya Karahan.
İki isme tekrar baktı.
Sonra dosyayı kapattı.
Karel'in neden geldiği artık belliydi.
3. SAHNE — KANER'İN ŞÜPHESİ
Aynı saatlerde Kaner'in telefonu çaldı.
“Evet?”
Karşıdaki adam birkaç saniye konuştu.
Kaner'in yüzü değişti.
“Ne zaman olmuş?”
Bir süre dinledi.
“Levent iyi mi?”
Cevabı aldıktan sonra telefonu kapattı.
Camilya hemen yanına geldi.
“Ne oldu?”
“Levent'in evine saldırmışlar.”
Camilya'nın yüzü gerildi.
“İyi mi?”
“İyi.”
“Kim yaptı?”
“Bilmiyorlar.”
Camilya birkaç saniye düşündü.
“Karahanlar orada mıymış?”
Kaner başını kaldırdı.
“Karel oradaymış.”
Camilya şaşkınlıkla baktı.
“Karel neden Levent'in yanına gitmiş?”
“Bilmiyorum.”
Kaner telefonunu tekrar eline aldı.
Bir süre ekrana baktı.
Sonra cebine koydu.
Camilya onu izliyordu.
“Bir şey mi var?”
“Karel'in oraya neden gittiğini öğrenmem lazım.”
Camilya'nın yüzü gerildi.
“Beni arıyor olabilir mi?”
Kaner ona baktı.
“Olabilir.”
“Ne yapacağız?”
Kaner ceketini aldı.
“Levent'in yanına gidiyorum.”
Camilya hemen ayağa kalktı.
“Ben de geliyorum.”
Kaner kısa bir süre ona baktı.
“Tamam.”
Camilya kapıya yöneldi.
Kaner arkasından seslendi.
“Yanımdan ayrılma.”
Camilya başını salladı.
“Ayrılmam.”
İkisi birlikte evden çıktı.
4. SAHNE — LEVENT
Gece yarısını geçmişti.
Levent çalışma odasında yalnızdı.
Kapı hafifçe çalındı.
“Gir.”
Adam içeri girdi.
“Levent Bey.”
Levent başını kaldırdı.
“Ne oldu?”
“Dışarıda bir hareketlilik yok.”
Levent birkaç saniye düşündü.
“Camilya'nın nerede olduğunu biliyorlar mı?”
“Hayır. Bizden kimse yerini söylemedi.”
Levent başını salladı.
“Tamam.”
Adam odadan çıktı.
Kapı kapandı.
Levent sandalyesine yaslandı.
Bir süre öylece oturdu.
Sonra telefonunu eline aldı.
Ekranda yeni bir bildirim vardı.
Mesajı açtı.
Birkaç saniye baktı.
Ardından telefonu kapattı.
Pencereye doğru yürüdü.
Kırılan camların arasından dışarı baktı.
Sokak sessizdi.
Levent perdeyi kapattı.
Masasına döndü.
Dosyayı tekrar eline aldı.
Dmitri.
Camilya.
İki isme baktı.
Sonra dosyayı kapattı.
Işığı söndürdü.
Odadan çıktı.
Kapı arkasından sessizce kapandı.