20. BÖLÜM — GERİ DÖNÜŞ
20. BÖLÜM — GERİ DÖNÜŞ
1. SAHNE — HASTANE
Hastanenin koridorunda gece olmasına rağmen hareketlilik vardı.
Levent'in saldırıda yaralanan adamları farklı odalara alınmış, güvenlik görevlileri koridorlarda beklemeye başlamıştı.
Dmitri duvarın yanında duruyor, olanları anlamaya çalışıyordu. Camilya ise birkaç adım ötede oturmuştu.
Dmitri ona baktı.
“İyi misin?”
Camilya başını salladı.
“İyiyim. Sen?”
“Ben de.”
Tam o sırada koridorun diğer ucunda birkaç adam göründü.
Dmitri'nin bakışları onlara çevrildi.
Karel geliyordu.
Yanında Karun, Kaan ve birkaç adamı vardı.
Dmitri'nin yüzü gerildi.
“Sen neden geldin?”
Karel karşısında durdu.
“Konuşmamız gerekiyor.”
Dmitri kaşlarını çattı.
“Levent'in adamlarına yapılanları siz yaptınız, değil mi?”
Karel'in bakışları sertleşti.
“Hayır.”
“Öyleyse neden buradasınız?”
“Bunun cevabını sonra vereceğim.”
Dmitri başını iki yana salladı.
“Her seferinde aynı şeyi söylüyorsunuz.”
Camilya ayağa kalktı.
“Bizden ne istiyorsunuz?”
Karel doğrudan ona baktı.
“Sizinle konuşmam gerekiyor.”
“Ne hakkında?”
Karel birkaç saniye sustu.
“Bilmediğiniz bazı şeyler hakkında.”
Dmitri öne çıktı.
“Burada konuş.”
“Olmaz.”
“Bizi yine zorla götürmeye çalışıyorsun.”
Karel'in sesi sakin kaldı.
“Gerekirse götürürüm.”
Dmitri'nin yüzü gerildi.
“Biz senin malın değiliz.”
Karel cevap vermedi.
Tam o sırada hastanenin girişinden gelen sesler koridora yayıldı.
Karel başını çevirdi.
Kaner gelmişti.
Yanında birkaç adamı vardı.
Camilya onu görünce rahatladı.
Kaner ise doğrudan Karel'e baktı.
“Onlardan uzak dur.”
Karel yerinden kıpırdamadı.
“Buraya gelmeni bekliyordum.”
Kaner birkaç adım yaklaştı.
“Camilya'yı buradan götürmeyeceksin.”
“Buna sen karar veremezsin.”
2. SAHNE — GERİLİM
Koridordaki herkes sessizleşti.
Kaner gözlerini Camilya'dan ayırmadan konuştu.
“Camilya, yanıma gel.”
Camilya bir adım atacakken Karel'in adamlarından biri önüne geçti.
Kaner adama baktı.
“Çekil.”
Adam yerinden kıpırdamadı.
Karel konuştu.
“Burada kavga çıkarmaya gerek yok.”
Kaner kısa bir süre ona baktı.
“Senin adamların zaten yolu kapattı.”
“Çünkü sana güvenmiyorum.”
“Ben de sana güvenmiyorum.”
Dmitri araya girdi.
“Yeter artık!”
Karel ona döndü.
“Dmitri, benimle geleceksiniz.”
Dmitri şaşkınlıkla baktı.
“Camilya'yla birlikte mi?”
“Evet.”
“Hayır.”
Camilya da hemen konuştu.
“Ben gelmiyorum.”
Karel'in yüzü değişmedi.
“Bunu şimdi tartışmayacağız.”
Kaner bir adım daha attı.
“Onları zorla götürmene izin vermeyeceğim.”
Karel'in adamları hareketlendi.
Karun hemen araya girdi.
“Kimse bir şey yapmasın.”
Ama kimse geri adım atmaya niyetli değildi.
3. SAHNE — ÇATIŞMA
Koridorun bir ucunda itişme başladı.
Kaner'in adamları karşı tarafa ilerlerken Karel'in adamları önlerini kesti.
Kaner, Camilya'ya ulaşmaya çalışıyordu.
“Camilya, geri çekil!”
Dmitri hemen Camilya'nın önüne geçti.
“Ben buradayım.”
Camilya onun koluna tutundu.
“Dmitri, dikkat et.”
“Sen geride kal.”
Bir anda koridorda silah sesleri duyuldu.
Hastanedeki insanlar panikle uzaklaşırken güvenlik görevlileri de koridoru boşaltmaya çalıştı.
Kaner önündeki adamlardan birini geri çekilmeye zorlayıp Camilya'ya doğru ilerledi.
Tam o sırada yaşanan arbede sırasında Dmitri'nin kolu yaralandı.
Dmitri sendeledi.
Camilya hemen yanına gitti.
“Dmitri!”
Dmitri yaralı kolunu tuttu.
“İyiyim.”
“Kolun…”
“Sonra bakarız.”
Kaner bunu görünce Dmitri'ye doğru seslendi.
“Dmitri!”
Dmitri başını kaldırdı.
“Camilya'yı al!”
Kaner ilerlemek istedi ama Karel'in adamları önünü kesti.
“Çekilin!”
Kaner yolunu açmaya çalıştı.
Karel birkaç metre ötede duruyordu.
“Yeter!”
Kaner ona döndü.
“Senin yüzünden yaralandı!”
Karel'in sesi sertleşti.
“Bu işi burada bitireceğim.”
4. SAHNE — KAREL'İN ÜSTÜNLÜĞÜ
Çatışma birkaç dakika daha sürdü.
Kaner'in adamları direnmeye çalışsa da Karel'in adamları koridorun kontrolünü ele geçirdi.
Karun bir yandan olanları izliyor, bir yandan kardeşlerinin önüne geçmeye çalışan adamları takip ediyordu.
Kaan ise Dmitri'ye baktı.
“Kolun nasıl?”
“İyiyim.”
Dmitri, Camilya'nın önünde durmaya devam etti.
Karel yanlarına geldi.
“Artık yeter.”
Dmitri ona baktı.
“Bizi bırak.”
“Hayır.”
Camilya başını iki yana salladı.
“Seninle gelmek istemiyorum.”
Karel birkaç saniye ona baktı.
“Bunu anlıyorum.”
Sonra adamlarına döndü.
“Götürün.”
Dmitri hemen geri çekildi.
“Bize dokunmayın.”
İki adam yanlarına geldi.
Camilya Kaner'e baktı.
“Kaner!”
Kaner bütün gücüyle onlara ulaşmaya çalışıyordu.
“Camilya!”
Dmitri de ona seslendi.
“Bizi bul!”
Kaner başını salladı.
“Bulacağım!”
Karel'in adamları ikizleri koridordan çıkardı.
Kaner peşlerinden gitmek istedi ama önüne çıkan adamlar buna izin vermedi.
Karel son kez Kaner'e baktı.
“Burada bitti.”
Kaner gözlerini ondan ayırmadı.
“Daha yeni başlıyor.”
Karel cevap vermeden arkasını döndü.
5. SAHNE — GİDİŞ
Hastanenin önünde siyah araçlar hazır bekliyordu.
Dmitri ve Camilya arka koltuğa bindirildi.
Dmitri yaralı kolunu tutuyordu.
Camilya ona baktı.
“Çok mu ağrıyor?”
“Biraz.”
“Keşke hastanede kalsaydık.”
Dmitri başını cama yasladı.
“Artık ne olacağını bilmiyorum.”
Ön tarafta oturan Karel sessizce onları dinliyordu.
Camilya ona baktı.
“Bizi nereye götürüyorsun?”
Karel dışarı baktı.
“Eve.”
Dmitri hemen karşılık verdi.
“Biz seninle gelmek istemiyoruz.”
Karel bu kez dönüp ona baktı.
“Biliyorum.”
Araç hareket etti.
Hastane geride kaldı.
Kaner dışarıda, araçların uzaklaşmasını izliyordu.
Yanına gelen adam sordu:
“Peşlerinden gidelim mi?”
Kaner birkaç saniye sustu.
“Evet.”
Gözlerini yoldan ayırmadı.
“Onları geri alacağız.”