22. BÖLÜM — KONAKTA ÇATIŞMA
22. BÖLÜM — KONAKTA ÇATIŞMA
Gece yarısına yaklaşıyordu.
Karahan Konağı'nın içinde herkes sessizdi.
Dmitri koltukta oturuyor, yaralı kolunu fazla hareket ettirmemeye çalışıyordu. Camilya hemen yanında oturuyordu.
Karun ve Kaan biraz ileride konuşuyordu.
Bir süre sonra ikisi de sustu.
Karun salona baktı.
Dmitri ve Camilya artık onların kardeşleriydi.
Ama birbirlerini hâlâ tanımıyorlardı.
Tam o sırada dışarıdan fren sesi geldi.
Ardından birkaç araç peş peşe konağın önünde durdu.
Kaan hemen pencereye yöneldi.
Dışarı baktığında siyah araçları gördü.
Karun yanına geldi.
— Ne oldu?
Kaan dışarıyı gösterdi.
— Birileri geldi.
Karun aşağı baktı.
Araçların kapıları açıldı.
Bir grup adam dışarı çıktı.
En son Kaner indi.
Karun'un yüzü gerildi.
— Kaner.
Dmitri ayağa kalktı.
— Ne işi var burada?
Camilya da pencereye yaklaştı.
Kaner konağın kapısına doğru ilerliyordu. Yanındaki adamlar da peşindeydi.
Kaan kapıya yöneldi.
Karun kolundan tuttu.
— Dur. Önce ne istediğini anlayalım.
Kaan başını iki yana salladı.
— Adamlarıyla gelmiş.
Kapının önündeki güvenlik görevlileri Kaner'in önünü kesti.
Kaner durdu.
— Çekilin.
— Buraya giremezsiniz.
Kaner birkaç saniye görevliye baktı.
— Son kez söylüyorum. Çekilin.
Görevli geri adım atmadı.
Kaner başıyla adamlarına işaret etti.
Kapı zorlandı.
İçeridekiler sesi duydu.
Dmitri hemen Camilya'nın önüne geçti.
— Geri dur.
Camilya endişeyle ona baktı.
— Ne oluyor?
Dmitri cevap veremeden kapı sertçe açıldı.
Kaner içeri girdi.
Arkasındaki adamlar da salona yayıldı.
Karun hemen karşısına çıktı.
— Sen ne yapıyorsun?
Kaner gözlerini ondan ayırmadı.
— Camilya'yı almaya geldim.
Karun'un sesi sertleşti.
— Burası senin evin değil.
— Biliyorum. Ama Camilya'yı burada bırakmak istemiyorum.
Dmitri araya girdi.
— Kimse bizi zorla tutmuyor.
Kaner onun yaralı koluna baktı.
— Kolun yaralı.
— Farkındayım.
— Yine de burada kalıyorsunuz.
Kaan öne çıktı.
— Kimse bir yere gitmiyor.
Kaner ona döndü.
— Karışma.
Kaan'ın yüzü gerildi.
— Burası Karahan Konağı.
Kaner cevap verecekti ki dışarıdan yeni araç sesleri duyuldu.
Herkes kapıya baktı.
Karun'un yüzü değişti.
— Karel.
Birkaç saniye sonra kapı yeniden açıldı.
Karel adamlarıyla içeri girdi.
Salondaki herkes ona döndü.
Karel önce kırılan kapıya, sonra Kaner'e baktı.
Yüzü sertleşti.
— Sen.
Kaner geri çekilmedi.
— Evet.
Karel birkaç adım ilerledi.
— Evimi basıyorsun.
Kaner sakin bir sesle cevap verdi.
— Camilya'yı almaya geldim.
Karel'in bakışları sertleşti.
— Defol evimden.
Kaner başını iki yana salladı.
— Camilya'yı almadan gitmeyeceğim.
Karel'in adamları silahlarını çıkardı.
Karun hemen araya girdi.
— Kimse ateş etmeyecek!
Karel elini kaldırdı.
Adamları bekledi.
Kaner de kendi adamlarına baktı.
— Hazır olun.
Camilya endişeyle Kaner'e baktı.
— Kaner, yapma.
Kaner gözlerini ondan ayırmadı.
— Seni burada bırakmayacağım.
Karel sertçe konuştu.
— O burada kalacak.
Kaner ona döndü.
— Buna sen karar veremezsin.
Karel'in yüzü gerildi.
— Benim evimde bana ne yapacağımı mı söylüyorsun?
— Camilya'nın kendi kararını vermesine izin ver.
Kısa bir sessizlik oldu.
Tam o sırada dışarıdan bir silah sesi geldi.
Cam parçalandı.
Herkes bir anda yere eğildi.
İkinci bir silah sesi duyuldu.
Karun bağırdı.
— Yere eğilin!
Kaner hemen Camilya'nın önüne geçti.
Dmitri kardeşinin kolundan tuttu.
— Aşağı!
Kaan ve Karun duvarın arkasına geçti.
Karel'in adamları dışarıya doğru karşılık verdi.
Silah sesleri konağın içinde yankılanıyordu.
Kaner dişlerini sıktı.
— Kim ateş ediyor?
Adamlarından biri bağırdı.
— Dışarıdan geliyor!
Karel öfkeyle bağırdı.
— Kapıları kapatın!
Adamları harekete geçti.
Kaner Camilya'ya baktı.
— İyi misin?
Camilya başını salladı.
— İyiyim.
Dmitri yaralı kolunu tutarak ayağa kalktı.
— Bu iş nereye gidiyor?
Kimse cevap vermedi.
Kaner'in gözleri Karel'e takıldı.
Karel de ona bakıyordu.
İkisi birkaç saniye sessizce birbirine baktı.
Karel ağır adımlarla ona doğru ilerledi.
— Senin yüzünden bu evde silah patlıyor.
Kaner hemen karşılık verdi.
— Ben başlamadım.
— Ama sen buraya geldin.
— Camilya'yı almaya geldim.
Karel'in sesi yükseldi.
— Defol!
Kaner geri adım atmadı.
— Hayır.
Karun hemen araya girdi.
— Yeter!
Karel ona baktı.
— Çekil.
Karun yerinden kıpırdamadı.
— Kimse burada daha fazla ateş etmeyecek.
Karel birkaç saniye oğluna baktı.
Sonra adamlarına döndü.
— Silahları indirin.
Adamları silahlarını indirdi.
Kaner de kendi adamlarına baktı.
— Siz de.
Onlar da geri çekildi.
Salonda ağır bir sessizlik oluştu.
Karel Kaner'e baktı.
— Bir daha bu konağa böyle girmeyeceksin.
Kaner gözlerini ondan ayırmadı.
— Camilya'yı benden uzak tutamazsın.
Karel cevap vermedi.
Kaner Camilya'ya baktı.
— İyi olduğundan emin olmak için geldim.
Camilya ona doğru bir adım attı.
— Kaner...
Kaner'in sesi bu kez daha sakindi.
— İyi misin?
— İyiyim.
— Emin misin?
Camilya başını salladı.
— Eminim.
Kaner derin bir nefes aldı.
Sonra Karel'e döndü.
— Şimdi gidiyorum.
Karel hiçbir şey söylemedi.
Kaner kapıya doğru yürüdü.
Tam çıkacakken Camilya'ya dönüp baktı.
— Kendine dikkat et.
Camilya başını salladı.
— Sen de.
Kaner dışarı çıktı.
Kapı arkasından kapandı.
Birkaç saniye sonra araçların sesi duyuldu.
Kaner gitmişti.
Camilya bir süre kapıya baktı.
Dmitri yanına geldi.
— İyi misin?
Camilya başını salladı.
— İyiyim.
Karun kırılan cama baktı.
Kaan ise dışarıdaki araçların uzaklaşmasını izledi.
Karel salonun ortasında duruyordu.
Karun sonunda ona döndü.
— Baba...
Karel bakışlarını ona çevirdi.
— Ne oldu?
Karun birkaç saniye sustu.
— Bu gece neden buraya geldin?
Karel cevap vermeden önce kısa bir süre düşündü.
— Bazı şeyleri kontrol etmem gerekiyordu.
Kaan hemen sordu.
— Neleri?
Karel ona baktı.
— Şimdilik bilmeniz gereken bir şey yok.
Kaan'ın kaşları çatıldı.
Karun sessizce Kaan'a baktı.
İkisi de Karel'in hâlâ bir şeyleri kendilerinden sakladığını anlamıştı.
Ama Dmitri ile Camilya'nın yanında bunu konuşmayacaklardı.
Karel adamlarına döndü.
— Konağın çevresini kontrol edin.
Adamları dışarı çıktı.
Karel de salondan ayrıldı.
Dmitri onun arkasından baktı.
— Ne saklıyor?
Karun birkaç saniye sustu.
Sonra Dmitri'ye baktı.
— Şimdilik bunu düşünme.
Dmitri kaşlarını çattı.
— Nasıl düşünmeyeyim?
Kaan araya girdi.
— Çünkü şu an dinlenmen gerekiyor.
Dmitri cevap vermedi.
Camilya ise hâlâ kapıya bakıyordu.
Kaner gitmişti.
Karun ve Kaan birbirlerine baktılar.
İkisi de bazı gerçekleri biliyordu.
Ama Dmitri ve Camilya'nın yanında tek kelime etmeyeceklerdi.