### 33. BÖLÜM — SERHAT`IN İZİ
### 33. BÖLÜM — SERHAT'IN İZİ
Sabah olduğunda konakta herkes erkenden ayaktaydı.
Karel çalışma odasında oturuyordu. Önündeki dosyaya birkaç kez baktı ama açmadı.
Karun içeri girdi.
“Uyumadın mı?”
“Pek değil.”
Karun karşısındaki sandalyeye oturdu.
“Dün geceki mesajı düşündün mü?”
Karel başını kaldırdı.
“Bütün gece.”
“‘Sıra diğerinde’ ne demek olabilir?”
“Bilmiyorum.”
Karun içini çekti.
“Serhat'ı bulmamız lazım.”
“Ben de aynı şeyi düşünüyorum.”
Kapı açıldı. Kaan içeri girdi.
“Bir haber var.”
Karel hemen ona döndü.
“Ne haberi?”
“Serhat'ın telefonundan sinyal alınmış.”
Karun ayağa kalktı.
“Nerede?”
“Şehrin dışında.”
Karel kaşlarını çattı.
“Kesin mi?”
“Telefon birkaç dakika önce açılmış. Sonra tekrar kapanmış.”
Karun montunu aldı.
“Gidelim.”
Karel başını salladı.
“Önce adresi gönder.”
Kaan telefonundan konumu açtı.
“Eski bir depo görünüyor.”
Karel ekrana baktı.
“Orayı biliyorum.”
Karun şaşırdı.
“Daha önce gittin mi?”
“Yıllar önce. Levent'in adamlarından biri orayı kullanıyordu.”
Kaan'ın yüzü ciddileşti.
“Yani bu tesadüf olmayabilir.”
Karel ayağa kalktı.
“Gidince anlayacağız.”
Tam odadan çıkacakları sırada Dmitri kapıda göründü.
“Ne oldu?”
Karun ona döndü.
“Serhat'ın telefonundan sinyal alınmış.”
“Nerede?”
“Eski bir depoda.”
Camilya da koridordan geldi.
“Ne konuşuyorsunuz?”
Dmitri ona baktı.
“Serhat'ın telefonu bulunmuş.”
Camilya'nın yüzü ciddileşti.
“Gidiyor musunuz?”
Karel cevap verdi.
“Evet.”
Camilya birkaç saniye düşündü.
“Ben de gelmek istiyorum.”
Karel başını iki yana salladı.
“Hayır.”
Camilya itiraz edecek gibi oldu ama Karun araya girdi.
“Bu kez babam haklı.”
Camilya ona baktı.
“Neden?”
“Ne olduğunu bilmiyoruz. Önce biz bakalım.”
Camilya istemeyerek başını salladı.
“Tamam. Ama bir şey öğrenirseniz bana haber verin.”
Kaan gülümsedi.
“Veririz.”
Karel, Karun ve Kaan konaktan çıktı.
---
Yaklaşık yarım saat sonra eski depoya ulaştılar.
Bina uzun zamandır kullanılmıyor gibiydi.
Karel arabadan indi.
“Telefonun sinyali hâlâ geliyor mu?”
Kaan telefonuna baktı.
“Hayır. En son buradan alınmış.”
Karun etrafa baktı.
“İçeri bakalım.”
Üçü birlikte depoya girdi.
İçerisi sessizdi.
Eski kutular ve boş raflardan başka pek bir şey yoktu.
Karun birkaç adım ilerledi.
“Burada biri kalmış.”
Karel yere baktı.
Yerde boş bir su şişesi vardı.
Kaan rafların yanına gitti.
“Buraya bakın.”
Elindeki telefonu kaldırdı.
“Serhat'ın telefonu.”
Karel telefonu aldı.
Ekranı kırılmıştı.
Karun etrafa baktı.
“Peki Serhat nerede?”
Karel telefonu birkaç saniye inceledi.
“Bilmiyorum.”
Tam o sırada arka taraftan bir ses geldi.
Üçü birden döndü.
Depodaki eski kapının yanında bir adam duruyordu.
Karun hemen öne çıktı.
“Sen kimsin?”
Adam bir an onlara baktı.
Sonra arkasını dönüp kaçmaya başladı.
Karun peşinden koştu.
Adam arka kapıdan çıktı.
Karun dışarı çıktığında uzaktan bir araç sesi duyuldu. Araç hızla uzaklaşıyordu.
Kaan da yanına geldi.
“Kaçtı mı?”
Karun başını salladı.
“Evet.”
Karel birkaç saniye boyunca aracın arkasından baktı.
Sonra yerde bir şey fark etti.
Eğilip aldı.
Küçük, metal bir anahtardı.
Karun yanına geldi.
“Ne o?”
Karel anahtarı elinde çevirdi.
Üzerinde küçük bir harf vardı.
**L.**
Kaan anahtara baktı.
“Levent mi?”
Karel bir süre anahtara baktı.
Sonra cebine koydu.
“Bilmiyorum.”
Karun şaşırdı.
“Nasıl yani?”
“Tek bir harf, bir şey kanıtlamaz.”
Kaan başını salladı.
“Doğru.”
Karel tekrar depoya baktı.
“Önce telefonun içinden bir şey çıkıyor mu ona bakalım.”
Üçü yeniden içeri girdi.
Ama artık üçünün de aklında aynı soru vardı.
Serhat telefonu neden burada bırakmıştı?
Ve kaçan adam, onların gelmesini nereden biliyordu?
Yorumlar
- Ceren Deniz: karun ne düşünüyor acaba bu iş yüzünden biraz dikkatli olmalısın
- Haticenur: serhatı bulmak hiç kolay olmayacak belli ki
- Pınar Eryılmaz: camilya gelmek istemesi iyi ama seni korumalılar gibi
- Doğan Sancak: serhatın telefonu burada ne işi var çok merak ettim