### 34. BÖLÜM — TELEFONDAKİ İZ
### 34. BÖLÜM — TELEFONDAKİ İZ
Üçü yeniden deponun içine girdi.
Kaan telefonu eline aldı.
“Ekran kırılmış ama tamamen kapanmamış.”
Karel yanına geldi.
“İçinde ne var?”
“Bir dakika.”
Kaan telefonu açmaya çalıştı.
Ekran birkaç kez yanıp söndü.
Sonunda telefon açıldı.
Karun hemen yaklaştı.
“Mesajlara bak.”
Kaan ekrana baktı.
“Bir sürü mesaj var ama çoğu eski.”
“Son konuştuğu kişiyi bul.”
Kaan birkaç saniye ekranda gezindi.
“Burada bir numara var.”
Karel ona baktı.
“Kim?”
“Numara kayıtlı değil.”
Karun kaşlarını çattı.
“Ne zaman konuşmuş?”
Kaan arama geçmişini açtı.
“Dün gece.”
Karel'in yüzü ciddileşti.
“Düğünden sonra mı?”
“Evet.”
Karun telefona baktı.
“Kaç kere aramış?”
“Üç kez.”
Karel kısa bir süre düşündü.
“Numarayı kaydet.”
Kaan telefonunu çıkarıp numarayı kendi cihazına geçirdi.
Tam o sırada ekran tekrar karardı.
Kaan şaşırdı.
“Şarjı bitiyor.”
“Başka ne var?” diye sordu Karun.
Kaan telefonu yeniden açmaya çalıştı.
“Bir fotoğraf var.”
Karel hemen yanına geldi.
“Göster.”
Kaan fotoğrafı açtı.
Fotoğrafta eski depo görünüyordu.
Karun ekrana baktı.
“Burası.”
“Evet.”
Karel fotoğrafı dikkatle inceledi.
Fotoğrafın köşesinde siyah bir araç görünüyordu.
Kaan görüntüyü büyüttü.
“Plaka görünmüyor.”
Karun başını salladı.
“Serhat burayı özellikle çekmiş olabilir.”
Karel fotoğrafa tekrar baktı.
“Ne zaman çekilmiş?”
Kaan ekrana baktı.
“Dün gece.”
Karun sessizce nefes verdi.
“Demek buraya gelmiş.”
Karel başını salladı.
“Öyle görünüyor.”
Kaan fotoğrafı tekrar büyüttü.
“Bir dakika.”
“Ne oldu?” diye sordu Karun.
Kaan ekranın bir köşesini gösterdi.
“Şurada bir şey var.”
Fotoğrafın kenarında, deponun duvarına yakın yerde küçük bir kâğıt parçası görünüyordu.
Karun biraz daha yaklaştı.
“Yazı mı o?”
Kaan görüntüyü büyüttü.
Yazının tamamı seçilmiyordu.
Sadece birkaç harf görünüyordu.
**“…dan önce.”**
Karun kaşlarını çattı.
“Ne demek bu?”
“Bilmiyorum.”
Karel telefonu aldı.
“Bunu daha net görmemiz lazım.”
Kaan başını salladı.
“Eve dönünce bilgisayardan bakarız.”
Karel telefonu cebine koydu.
“Tamam.”
Karun tekrar depoya baktı.
“Peki ya kaçan adam?”
Karel kapıya doğru baktı.
“Onu da bulmaya çalışacağız.”
Kaan bir şey söyleyecekken cebindeki telefon titredi.
Üçü birden ona baktı.
Kaan ekranı açtı.
“Mesaj geldi.”
Karun hemen yanına yaklaştı.
“Kimseden?”
“Numara görünmüyor.”
Kaan mesajı açtı.
Tek bir cümle vardı.
**“Bunu bulacağınızı biliyordum.”**
Karun birkaç saniye ekrana baktı.
“Bu mesaj yeni mi?”
Kaan başını salladı.
“Şimdi geldi.”
Karel telefonu aldı.
Mesaja tekrar baktı.
“Kim olduğunu öğrenmeden cevap vermeyin.”
Karun başını salladı.
“Tamam.”
Karel telefonu Kaan'a geri verdi.
“Gidelim.”
Üçü depodan çıktı.
Arabaya doğru yürürlerken Karun sessizliği bozdu.
“Bence bu iş düşündüğümüzden daha karışık.”
Karel ona baktı.
“Ben de öyle düşünüyorum.”
Kaan arka koltuğa geçti.
“Peki şimdi ne yapacağız?”
Karel arabaya bindi.
“Önce telefonu inceleyeceğiz. Sonra o numaranın kime ait olduğunu bulacağız.”
Karun başını salladı.
“Tamam.”
Karel arabayı çalıştırdı.
Depodan uzaklaşırlarken kimse konuşmadı.
Serhat'ın nerede olduğu hâlâ belli değildi.
Ama artık ellerinde onu bulabilecekleri birkaç yeni ipucu vardı.
Yorumlar
- Yağmur Erdoğan: Bu düşünce tuhaf ama öncelikle ilerlemek gerek
- Ege Pektaş: Bir mesaj geliyor olması tehlike hissini arttırıyor
- Hazal Nur Vural: şarjı bitiyor demek acele etseniz iyi olurdu
- Ebru Rüzgar: fotoğrafın detayları önemli belki de ipucu bulacaklarsınız
- Özlem: Kim olduğunu öğrenmeden cevap vermek zorunda değilsiniz
- Eda: Ne kadar içine düştünüz anlamıyorum Bir yere çıkar mı bu iş?
- Samet Can Zengin: kaan telefonun içine girmek pes etmek değil ama dikkatli olmalı