KAREL VE İKİZLER
BÖLÜM — KAREL VE İKİZLER
Ertesi sabah konakta her şey normalmiş gibi görünüyordu.
Ama kimsenin aklından dün geceki konuşmalar çıkmamıştı.
Dmitri kahvaltı için mutfağa girdiğinde Camilya çoktan masadaydı.
"Uyuyabildin mi?" diye sordu.
Camilya çayından bir yudum aldı.
"Biraz."
Dmitri karşısındaki sandalyeye oturdu.
"Ben de pek uyuyamadım."
Camilya ona baktı.
"Yine mi düşündün?"
"Biraz."
"Ne düşündün?"
Dmitri cevap vermeden önce masadaki bardağa baktı.
"Babamı."
Camilya'nın yüzündeki ifade değişti.
"Ben de."
İkisi bir süre konuşmadı.
Tam o sırada kapıda Karel göründü.
İkisine baktı.
"İkinizle konuşmam lazım."
Dmitri ile Camilya birbirlerine baktılar.
Karel masaya doğru ilerledi.
"Çalışma odama gelin."
Dmitri ayağa kalktı.
Camilya da peşinden gitti.
Çalışma odasına girdiklerinde Karel masanın arkasındaki koltuğa oturmadı. Ayakta kaldı.
Karşılarındaki koltukları gösterdi.
"Oturun."
Dmitri ile Camilya yan yana oturdu.
Karel bir süre ikisine baktı.
"Son zamanlarda çok fazla şey oldu."
Dmitri hafifçe gülümsedi.
"Bunu fark etmemek mümkün değil."
Karel'in yüzünde belli belirsiz bir ifade oluştu.
"Ben de bazı şeyleri yeniden düşünmeye başladım."
Camilya dikkatle ona baktı.
"Ne gibi?"
Karel doğrudan cevap vermedi.
"İlk karşılaştığımız günü."
Dmitri'nin yüzü ciddileşti.
"Ben de hatırlıyorum."
"O gün sizi düşman olarak gördüm."
Dmitri kısa bir nefes verdi.
"Biz de sizi."
Karel başını hafifçe eğdi.
"Biliyorum."
Camilya araya girdi.
"Şimdi ne değişti?"
Karel bu kez gözlerini ondan kaçırmadı.
"Her şeyin cevabını hâlâ bilmiyorum."
Camilya'nın yüzündeki ifade biraz değişti.
"Yani hâlâ bizi kabul etmiyor musun?"
Karel hemen cevap vermedi.
Dmitri bu sessizliği bozdu.
"En azından dürüst ol."
Karel ona baktı.
"Size yalan söylemeyeceğim."
Dmitri bekledi.
Karel sonunda konuştu.
"Size alışmaya çalışıyorum."
Camilya şaşırdı.
"Alışmaya mı?"
"Evet."
Dmitri arkasına yaslandı.
"Bu da bir cevap."
Karel masanın kenarına yaslandı.
"Yıllarca dört çocuğum olduğunu bilerek yaşadım."
Dmitri hemen düzeltti.
"Altı."
Karel ona baktı.
Dmitri devam etti.
"Şimdi altı çocuğun var."
Karel birkaç saniye sustu.
"Doğru."
Camilya hafifçe gülümsedi.
"İlk defa böyle söylediğini duydum."
Karel'in yüzü biraz yumuşadı.
"Çünkü bunu söylemek hâlâ bana garip geliyor."
Dmitri başını salladı.
"Bize de."
Odadaki hava biraz olsun değişti.
Karel koltuğa oturdu.
"Rebeka'nın neden sizi benden sakladığını hâlâ bilmiyorum."
Camilya'nın sesi daha sakin çıktı.
"Belki bir gün öğreniriz."
"Öğreneceğiz."
Dmitri Karel'e baktı.
"Sen de bizimle birlikte öğrenmek istiyor musun?"
Karel hiç düşünmeden cevap verdi.
"Evet."
Bu kez Dmitri şaşırdı.
Camilya da ona baktı.
Karel devam etti.
"Serhat meselesi, o telefon, o numara... Bunların hepsi bir yere çıkacak."
Dmitri'nin aklına dün geceki konuşma geldi.
"Ve belki Rebeka'ya."
Karel'in bakışları sertleşti.
"Belki."
Camilya sessizce konuştu.
"Babam..."
Karel ona baktı.
Camilya kelimeyi söyleyince kendisi de biraz şaşırmış gibi oldu.
"Ne?"
Camilya hafifçe gülümsedi.
"Yok. Bir şey diyecektim."
Dmitri gülmeye başladı.
"Ne diyecektin?"
"Boş ver."
Karel ikisine bakarken ilk kez yüzündeki sert ifade biraz olsun dağıldı.
"İkiniz gerçekten çok konuşuyorsunuz."
Dmitri hemen karşılık verdi.
"İkiziz. Normal."
Camilya gülerek ekledi.
"Alışman gerekecek."
Karel başını iki yana salladı.
"Sanırım asıl buna alışmam gerekecek."
Üçü bir süre daha odada kaldı.
Bu konuşma hiçbir şeyi tamamen çözmemişti.
Karel hâlâ geçmişte yaşananları anlamaya çalışıyordu.
İkizler de onun yanında kendilerine nasıl bir yer bulacaklarını bilmiyordu.
Ama ilk kez aralarında sadece öfke ve şüphe yoktu.
En azından konuşabiliyorlardı.
Tam o sırada Karel'in telefonu çaldı.
Ekrana baktı.
Arayan Karun'du.
Karel telefonu açtı.
"Ne oldu?"
Karun'un sesi diğer taraftan duyuldu.
"Numarayla ilgili bir gelişme var."
Karel'in yüzündeki ifade yeniden ciddileşti.
"Ne buldunuz?"
Karun kısa bir süre sustu.
"Numaranın sahibini bulduk."
Dmitri ile Camilya aynı anda Karel'e baktı.
Karel'in sesi sertleşti.
"Kim?"
Karun cevap verdi.
"Eski kayıtlarda çıkan bir isim."
Karel'in bakışları ikizlere döndü.
"İsmi söyle."
Telefonun diğer ucundan gelecek cevap, odadaki herkesin dikkatini yeniden topladı.
Yorumlar
- Yağmur Erdoğan: karel eğer açık davranmazsan hiçbir yere varamazsınız
- Ceyda Sancak: @otukenkalem00 yanında olma isteğini görmeyi bekliyorum
- Süleyman Kılıç: dmitri gerçekten de doğruyu söylemelisin Bekleyen çok şey var
- Aslı Akçay: Bu yeni bilgiler tam bir karmaşa oluşturacak gibi duruyor
- Emre Kuş: Artık sadece konuşabilmek bile küçük bir ilerleme gibi görünüyor
- Rıza Kaya: Bu geçmişi anlamaya çalışmak çok zor ama denemelisin karel
- Emir Polat Yüksel: Alışmak ve anlamak arasında seçim yapmanız gerekiyor