14. BÖLÜM — KAYIP İZ
14. BÖLÜM — KAYIP İZ
Sabah olduğunda Asher'ın aklında yine dünkü adamlar vardı.
Kim olduklarını bilmiyordu.
Ama onu boşuna takip etmedikleri belliydi.
Thames'in kıyısında yürürken birkaç kez arkasına baktı.
Kimse görünmüyordu.
Elini cebine attı.
Taş hâlâ oradaydı.
Taşı çıkarıp bir süre baktı.
Hiçbir değişiklik yoktu.
“Dün iyiydin, bugün yine sustun.”
Taşı tekrar cebine koydu.
Tam yürümeye devam edecekti ki karşı kaldırımda tanıdığı birini gördü.
Dünkü adamlardan biriydi.
Asher olduğu yerde durdu.
Adam da onu fark etmişti.
Bir süre birbirlerine baktılar.
Sonra adam arkasını dönüp yürümeye başladı.
Asher birkaç saniye bekledi.
Sonra peşinden gitti.
Adam bir sokağa girdi.
Asher hızlandı.
Ama sokağın sonuna geldiğinde adam ortada yoktu.
Asher etrafına baktı.
“Yine kayboldu.”
Yerde küçük bir şey gördü.
Eğilip aldı.
Eski bir metal düğmeydi.
Üzerinde garip bir işaret vardı.
Asher düğmeyi çevirdi.
“Bu da ne?”
Bir süre baktıktan sonra cebine koydu.
Belki daha sonra bir işe yarardı.
Atlantika'da Fiona, önceki gün bulduğu kayıtları yeniden inceliyordu.
Masasının üzerinde birkaç eski dosya vardı.
Yirmi yıl öncesine ait kayıtları tek tek kontrol ediyordu.
Bir dosyanın arasında küçük bir not buldu.
Fiona notu açtı.
Tek bir cümle vardı.
“O gece saraydan üç çocuk çıkarıldı.”
Fiona'nın kaşları çatıldı.
“Üç çocuk mu?”
Notun devamını aradı.
Ama sayfanın alt kısmı kopmuştu.
Başka hiçbir şey okunmuyordu.
Fiona bir süre notu elinde tuttu.
Fiona'nın bildiği kadarıyla o gece saraydan çıkan çocukların sayısı farklıydı.
Ama bu kayıt neden böyle yazılmıştı?
Notu dosyanın arasına koydu.
Şimdilik kimseye söylemek istemiyordu.
Önce biraz daha araştırmalıydı.
Dylan, sarayın kıyısında Fiona'yı buldu.
“Fiona.”
Fiona başını kaldırdı.
“Ne oldu?”
“Dün bulduğun kayıtlarla ilgili bir şey öğrendin mi?”
Fiona birkaç saniye düşündü.
“Bazı şeyler buldum.”
“Ne gibi?”
Fiona masadaki dosyalara baktı.
“Yirmi yıl önceki kayıtların bazıları eksik.”
“Bunu biliyoruz.”
“Evet ama başka bir şey daha fark ettim.”
Dylan merakla ona baktı.
“Ne?”
“Bazı kayıtlar birbirini tutmuyor.”
Dylan'ın yüzü ciddileşti.
“Nasıl yani?”
“Henüz tam olarak bilmiyorum.”
Dylan bir süre sustu.
Sonra sordu:
“Asher'la ilgisi olabilir mi?”
Fiona hemen cevap vermedi.
“Bilmiyorum, Dylan.”
Dylan onu izledi.
“Sen de şüpheleniyorsun.”
Fiona hafifçe başını salladı.
“Sadece bazı şeylerin birbirine benzediğini düşünüyorum. Hepsi bu.”
Dylan başını salladı.
“Ben onunla tekrar konuşacağım.”
“Dikkatli ol.”
“Olacağım.”
Dylan uzaklaşırken Fiona arkasından baktı.
Sonra notu tekrar çıkardı.
Üç çocuk.
Bu bilgi kafasına takılmıştı.
Kaelen sarayın koridorunda yürürken bir görevli yanına geldi.
“Fiona sizi arıyor.”
Kaelen durdu.
“Ne için?”
“Eski kayıtlarla ilgili olduğunu söyledi.”
Kaelen birkaç saniye sessiz kaldı.
“Sonra konuşurum.”
Görevli başını eğip uzaklaştı.
Kaelen ise olduğu yerde kaldı.
Yirmi yıl öncesi aklına gelmişti.
Ama bu düşünceyi hemen uzaklaştırdı.
Başka tarafa doğru yürümeye devam etti.
Öğleden sonra Asher tekrar Thames'in kıyısına geldi.
Sabah bulduğu düğmeyi cebinden çıkardı.
Üzerindeki işarete baktı.
Sonra taşı çıkardı.
İkisini yan yana tuttu.
İşaretler birbirine benziyordu.
Tam aynı değildi ama aralarında bir benzerlik vardı.
“Bunun da mı bununla ilgisi var?”
Bir süre bekledi.
Hiçbir şey olmadı.
Asher omuzlarını kaldırdı.
“Tabii.”
Tam taşı cebine koyacaktı ki taş hafifçe ısındı.
Asher durdu.
Taşa baktı.
Çok kısa bir süre çizgiler belli oldu.
Sonra yine kayboldu.
Asher bu kez şaşırdı.
“Tamam... bunu artık görmezden gelemem.”
Taşı cebine koydu.
Düğmeyi de yanına bıraktı.
Akşam olduğunda Dylan karaya çıktı.
Rıhtıma geldiğinde Asher'ı gördü.
Asher da onu fark etti.
“Yine sen.”
Dylan hafifçe gülümsedi.
“Konuşmak için geldim.”
“Bu sefer kavga yok mu?”
“Yok.”
Asher başını salladı.
“İyi.”
Dylan yanına yaklaştı.
“Dün seni takip eden adamları bulabildin mi?”
“Hayır.”
“Ben de kim olduklarını bilmiyorum.”
Asher ona baktı.
“Sen de mi araştırıyorsun?”
“Evet. Çünkü dün bizi de takip ettiler.”
Asher şaşırdı.
“Sizi de mi?”
“Evet.”
Bir süre sessiz kaldılar.
Asher cebinden düğmeyi çıkardı.
“Bugün bunu buldum.”
Dylan düğmeye baktı.
“Bu ne?”
“Bilmiyorum. Takip eden adamlardan birinden düşmüş olabilir.”
“Emin misin?”
“Hayır.”
Asher taşı da çıkardı.
“Bunun üzerindeki işaret de buna benziyor.”
Dylan taşa baktı.
“Fiona'nın bulduğu işarete de benziyor.”
Asher başını kaldırdı.
“Fiona ne buldu?”
“Eski kayıtlar.”
“Ne kayıtları?”
“Yirmi yıl öncesine ait.”
Asher birkaç saniye sessiz kaldı.
“Neden herkes aynı zamana bakıyor?”
Dylan cevap veremedi.
Asher devam etti.
“Ben geçmişim hakkında hiçbir şey bilmiyorum.”
Dylan ona baktı.
“Hiç mi?”
“Beni bulan adam dışında kimseyi hatırlamıyorum.”
“Kaç yaşındaydın?”
“Çok küçüktüm.”
Dylan başını salladı.
“Belki de bu yüzden seni arıyorlardır.”
“Belki.”
İkisi de bir süre sustu.
Sonra Asher taşın sıcak olduğunu fark etti.
“Yine oldu.”
Dylan taşa baktı.
“Evet.”
Yakındaki su hafifçe hareket etti.
İkisi de denize döndü.
Küçük bir dalga kıyıya vurdu.
Sonra geri çekildi.
Dylan yavaşça konuştu.
“Bunun bir nedeni olmalı.”
Asher taşı elinde çevirdi.
“Ben de öyle düşünüyorum.”
Tam o sırada arkalarından bir ses geldi.
İkisi de aynı anda döndü.
Sokağın başında kimse yoktu.
Ama az önce orada birinin geçtiğine emindiler.
Dylan etrafına baktı.
“Buradan gidelim.”
Asher başını salladı.
“Tamam.”
İkisi farklı yönlere doğru yürümeye başladı.
Asher birkaç adım sonra durdu.
Cebinden taşı çıkardı.
Taş hâlâ sıcaktı.
Asher bir süre ona baktı.
Sonra denize döndü.
“Bunun ne olduğunu öğrenmem lazım.”
Taşı tekrar cebine koydu ve yoluna devam etti.
Yorumlar
- Enes Tok: Bu kayıtların peşini bırakma belki geçmişin anahtarı orada
- DJ Slot: Senin için bir tehdit olabilir sakın hafife alma
- Asena Kurt: Keşke hiçbir şey bulmasaydın O not başına dert açacak
- Eren Ali Dağ: asher dikkatli ol o adam yoldan çıkmanı istiyor gibi görünüyor
- İsmail Keskin: Neden yine kaybolup gidiyor?
- Aysel Maden: Orada bir şeyler var ama bunu anlamıyorsun
- Eda Özdemir: Artık yeter dikkat et!
- Mahir torun: O taşla ne yapmaya çalışıyorsun?