19. BÖLÜM — SIRLARIN YARISI
19. BÖLÜM — SIRLARIN YARISI
Ertesi sabah Fiona erkenden arşive geldi.
Dün gece aldığı tehdit hâlâ aklındaydı.
Dosyayı masanın üzerine bıraktı.
Yanına saldırı gecesine ait eski kayıtları koydu.
Bir süre dosyalara baktı.
Sonra kayıp çocukla ilgili belgeyi yeniden açtı.
“Arama başlatıldı.”
“Üç gün sonra durduruldu.”
Fiona sayfanın altındaki imzaya baktı.
Kaelen'in imzasıydı.
Ama neden böyle bir emir verdiğini hâlâ anlayamıyordu.
Tam dosyayı kapatacakken sayfanın arkasında silik bir yazı fark etti.
Kâğıdı ışığa doğru tuttu.
Yazıyı okumaya çalıştı.
“Çocuk bulunamadı...”
Bir alt satır daha vardı.
“...ama saraydan çıkarıldığı doğrulandı.”
Fiona'nın eli durdu.
“Ne?”
Sayfayı biraz daha yaklaştırdı.
Bu kez devamını okuyabildi.
“İki prens sarayda kaldı.”
Fiona'nın yüzü ciddileşti.
“İki prens...”
Sonraki satıra geçti.
“Üçüncü çocuk kayıp.”
Fiona arkasına yaslandı.
Artık bazı şeyler daha anlamlı geliyordu.
Üç çocuk.
İki prens.
Bir kayıp çocuk.
Ama hâlâ çocuğun adı yoktu.
Aynı saatlerde Dylan eski doğu koridorundaydı.
Dün bulduğu kumaş parçasını cebinden çıkardı.
Üzerindeki sembole tekrar baktı.
Bu kez sembolün altında küçük harfler olduğunu fark etti.
Kumaşı parmaklarıyla düzeltti.
“D...”
Devamı silinmişti.
Biraz daha dikkatli baktı.
İkinci harf belli belirsiz görünüyordu.
“Y...”
Dylan kaşlarını çattı.
“Dylan?”
Sonra kendi kendine güldü.
“Yok artık.”
Kendi adının burada bulunmasının hiçbir anlamı yoktu.
Tam kumaşı katlayacaktı ki arkasından Fiona'nın sesi geldi.
“Dylan.”
Dylan hızla döndü.
“Fiona.”
Fiona yanına geldi.
“Bunu nereden buldun?”
Dylan kumaşı gösterdi.
“Buradaki gizli bölmeden.”
Fiona kumaşı eline aldı.
Sembolü görünce durdu.
“Bunu daha önce gördüm.”
“Nerede?”
“Eski kayıtlarda.”
Dylan merakla baktı.
“Peki ne anlama geliyor?”
Fiona cevap vermeden önce koridora baktı.
Sonra sesini biraz alçalttı.
“Bu sembol eski kayıtlarda sarayın dışına çıkarılan kişilerle ilgili kullanılmış.”
Dylan'ın yüzü ciddileşti.
“Yani o çocukla mı ilgili?”
“Büyük ihtimalle.”
Dylan birkaç saniye sustu.
“Fiona... O çocuk Asher olabilir mi?”
Fiona hemen cevap vermedi.
“Bunu henüz söyleyemeyiz.”
“Ama her şey birbirine uyuyor.”
“Yaş, tarih ve kayıtlar... Evet.”
Fiona kumaşa tekrar baktı.
“Ama ortada bir isim yok.”
Dylan başını eğdi.
“Yani hâlâ bilmiyoruz.”
“Hayır.”
Fiona kumaşı ona geri verdi.
“Ama artık bunun sıradan bir kayıt olmadığını biliyoruz.”
Öğleden sonra Kaelen arşive geldi.
Fiona onu görünce ayağa kalktı.
“Kaelen.”
Kaelen dosyalara baktı.
“Ne buldun?”
Fiona birkaç saniye düşündü.
Sonra doğrudan sordu.
“Yirmi yıl önce saraydan bir çocuk çıkarıldı mı?”
Kaelen'in yüzü ciddileşti.
“Bu konuyu nereden çıkardın?”
“Eski kayıtlardan.”
Kaelen masaya yaklaştı.
“Fiona, bazı kayıtlar yanlış tutulmuş olabilir.”
“Peki kayıp çocuk kaydı?”
Kaelen sustu.
Fiona dosyayı gösterdi.
“Arama emrini sen vermişsin.”
Kaelen gözlerini Fiona'ya çevirdi.
“Evet.”
“Neden üç gün sonra aramayı durdurdun?”
Kaelen uzun süre cevap vermedi.
Sonunda konuştu.
“Çünkü o çocuğun artık bulunamayacağını düşündüm.”
Fiona şaşkınlıkla baktı.
“Öldüğünü mü düşündün?”
Kaelen cevap vermedi.
Fiona onun sessizliğini fark etti.
“Sen onun öldüğünü görmedin.”
Kaelen başını hafifçe kaldırdı.
“Hayır.”
Fiona'nın gözleri büyüdü.
“Öyleyse neden öldü dedin?”
Kaelen birkaç saniye sustu.
“Çünkü o gece yaşananlardan sonra başka bir seçeneğim yoktu.”
Fiona anlamaya çalışıyordu.
“Kimden saklıyordun?”
Kaelen cevap vermedi.
Dosyayı kapattı.
“Bu konuyu burada bitir.”
Arkasını dönüp çıktı.
Fiona onun arkasından baktı.
Kaelen'in söyledikleri kafasında dönüp duruyordu.
Bir şeyi sakladığı belliydi.
Ama neyi?
Akşam saatlerinde Asher Thames'in kıyısına geldi.
Cebindeki taş yine ısınmıştı.
Elini cebine atıp taşı çıkardı.
Üzerindeki kapıya benzeyen sembol bu kez daha belirgindi.
Asher denize baktı.
“Beni buraya mı götürmek istiyorsun?”
Suyun yüzeyi hafifçe hareket etti.
Küçük bir dalga kıyıya vurdu.
Asher birkaç adım ilerledi.
Tam o sırada arkasından ayak sesleri geldi.
Döndü.
Dünkü adamlardan biri birkaç metre ötede duruyordu.
Adam önce Asher'a, sonra elindeki taşa baktı.
Yüzündeki ifade değişti.
“Onu nereden buldun?”
Asher geri çekilmedi.
“Sen bunu neden biliyorsun?”
Adam cevap vermedi.
Asher taşı biraz kaldırdı.
“Bu ne?”
Adam birkaç saniye sustu.
Sonra konuştu.
“Yanlış insanların eline geçmemesi gereken bir şey.”
“Kimden bahsediyorsun?”
Adam cevap vermeden arkasını döndü.
Asher peşinden gitmek istedi.
Ama adam karanlık sokağa girip gözden kayboldu.
Asher olduğu yerde kaldı.
Sonra elindeki taşa baktı.
Sembolün içinde küçük bir yazı fark etti.
Tek bir kelime.
ATLANTİKA.
Asher'ın yüzü değişti.
“Atlantika...”
Bu kelimeyi daha önce hiç duymamıştı.
Ama nedense çok yabancı gelmiyordu.
Aynı gece Atlantika'da Dylan odasında oturuyordu.
Fiona'nın söyledikleri hâlâ aklındaydı.
Üç çocuk.
İki prens.
Bir kayıp çocuk.
Ve Asher.
Dylan ayağa kalktı.
Tam kapıya yönelecekken göğsünde yine o baskıyı hissetti.
Bu kez farklıydı.
Sanki uzaklardan bir şey onu çağırıyordu.
Dylan elini göğsüne götürdü.
“Yine mi?”
Pencerenin önüne geçti.
Denize baktı.
İlk başta hiçbir şey yoktu.
Sonra suyun üzerinde küçük dalgalar oluşmaya başladı.
Dylan dikkatle baktı.
Dalgaların oluşturduğu şekil, Asher'ın taşındaki sembole benziyordu.
Dylan'ın içi ürperdi.
“Sen kimsin?”
Cevap gelmedi.
Ama denizin derinliklerinde bir şey hareket etmiş gibiydi.
Dylan bunu göremedi.
Sadece hissetti.
Bir süre pencerenin önünde öylece kaldı.
Sonra aklına yine aynı kişi geldi.
Asher.
İlk kez onun geçmişinin kendi ailesiyle bağlantılı olabileceğini gerçekten düşündü.
Asher'ın kim olduğunu hâlâ bilmiyordu. Ama artık ondan uzak duramayacağını hissediyordu.
Yorumlar
- Ali Ergin: İçten durumda olman gerektiğini düşün artık
- Zeynep Avcı: fiona bu tehditlere güvenme tek başına kalmasaydın keşke
- Efe Işıldar: Gel gör ki sırlar ve gizlilik her iki tarafı da etkiliyor
- Deniz Deveci: hisleri gerçeği bulmanın anahtarı olabilir dylan ama dikkat etico
- Damla Çınar: Bu durum artık cidden korkutucu hale geldi
- Akduman: neden kaelen ondan saklanıyor fiona neyi gizlemek istiyor?
- Aleyna ş.: dylan doğru yoldasın ama tedbirli ol daha fazla belirmeden çöz
- Recep Uçar: neyin peşindesin fiona seni çok riskli bir yere sürüklüyor
- Ahucannn: Neden kaelen böyle bir emir verdiğini anlamadan ilerliyorsun