# 29. BÖLÜM — SARAYDAKİ GÖLGE
# 29. BÖLÜM — SARAYDAKİ GÖLGE
Matteo kapıya doğru baktı.
Depodaki vampirler sessizce bekliyordu.
Asher hâlâ olduğu yerde duruyordu.
— Ben de geliyorum.
Matteo ona döndü.
— Hayır.
— Neden?
— Çünkü ne olduğunu bilmiyoruz.
Asher kaşlarını çattı.
— Tam da bu yüzden gelmek istiyorum.
Matteo birkaç saniye düşündü.
Sonra yanındaki vampire baktı.
— Hazırlanın.
Vampir başını sallayıp dışarı çıktı.
Asher Matteo'nun yanına geldi.
— Sarayda kim olabilir?
— Bilmiyorum.
— Gryffinler mi?
Matteo başını salladı.
— Sanmıyorum.
Asher:
— O zaman kim?
Matteo cevap vermedi.
Asher onun peşinden yürüdü.
---
Atlantika'da...
Dylan, David, Alex ve Fiona sarayın ana koridorunda ilerliyordu.
Az önce gelen haber hepsini endişelendirmişti.
David:
— Kapılar kontrol edildi mi?
Alex:
— Edildi. Kimse bulunamadı.
Dylan durdu.
— Nasıl kimse bulunamadı?
Fiona elindeki kayıtlara baktı.
— Belki içeri dışarıdan girmedi.
Dylan ona döndü.
— Ne demek istiyorsun?
Fiona koridorun sonunu gösterdi.
— Eski geçit.
Dylan'ın yüzü ciddileşti.
— Yirmi yıl önce kullanılan geçit mi?
Fiona başını salladı.
— Evet.
Dylan hiç düşünmeden yürümeye başladı.
Hepsi peşinden gitti.
Eski taş kapının önüne geldiklerinde durdular.
Kapı açıktı.
David kaşlarını çattı.
— Bu kapı daha önce kapalıydı.
Alex:
— Kim açmış olabilir?
Dylan cevap vermedi.
Yerde küçük bir metal parçası gördü.
Eğilip aldı.
Üzerindeki dalga sembolünü görünce birkaç saniye sessiz kaldı.
David yaklaştı.
— Asher'ın taşındaki sembol.
Dylan başını salladı.
— Evet.
Fiona parçayı inceledi.
— Bunun burada ne işi var?
Tam o sırada geçidin içinden hafif bir ses geldi.
Üçü de sustu.
Bir ayak sesi duyuldu.
Sonra bir tane daha.
David elini kılıcına götürdü.
— Biri geliyor.
Ayak sesleri yaklaştı.
Ama kimse görünmedi.
Dylan:
— Kim var orada?
Cevap gelmedi.
Bir süre beklediler.
Sonra karanlığın içinden Mireia çıktı.
Dylan şaşkınlıkla annesine baktı.
— Anne?
Mireia'nın yüzü gergindi.
— Burada ne yapıyorsunuz?
David:
— Asıl sen burada ne yapıyorsun?
Mireia cevap vermeden kapıya baktı.
Sonra Dylan'ın elindeki metal parçayı gördü.
Yüzündeki ifade değişti.
Dylan bunu fark etti.
— Bu sembolü tanıyorsun, değil mi?
Mireia birkaç saniye sustu.
— Evet.
Dylan:
— Nereden?
Mireia cevap vermekte zorlandı.
— Yirmi yıl önce de vardı.
Koridorda sessizlik oldu.
Alex:
— Nerede?
Mireia gözlerini geçide çevirdi.
— O gece...
Sözünü yarıda bıraktı.
Dylan ona yaklaştı.
— Ne oldu o gece?
Mireia derin bir nefes aldı.
— Size anlatmadığım bir şey var.
David'in yüzü ciddileşti.
— Ne?
Mireia bir süre sustu.
Sonra alçak sesle konuştu.
— O gece sarayın içinde bir kapı açıldı.
Dylan:
— Kim açtı?
Mireia başını kaldırdı.
— Bilmiyorum.
Tam o sırada geçidin içinden yeniden bir ses geldi.
Bu kez daha yakındı.
Mireia hemen sustu.
Dylan karanlığa baktı.
— Orada biri var.
Kimse hareket etmedi.
Geçidin içinden yalnızca tek bir cümle duyuldu:
— Çok geç kaldınız.