BÖLÜM — DYLAN`IN İZİ
BÖLÜM — DYLAN'IN İZİ
Ertesi sabah Dylan erkenden uyandı.
Gece boyunca doğru düzgün uyuyamamıştı.
Aklında sürekli aynı şey vardı.
Üç çocuk.
Bir kayıp çocuk.
Ve Asher.
Yataktan kalkıp odasından çıktı.
Koridorda ilerleyip arşive gitti.
Kapı açıktı.
İçeri girdiğinde Fiona masasında oturuyordu.
“Sen erkencisin.”
Dylan ona baktı.
“Konuşmamız lazım.”
Fiona önündeki dosyayı kapattı.
“Ne oldu?”
“Dün bahsettiğin kayıtları görmek istiyorum.”
Fiona birkaç saniye düşündü.
“Dylan, henüz kesin bir şey yok.”
“Biliyorum.”
“Öyleyse neden bu kadar merak ediyorsun?”
Dylan masaya yaklaştı.
“Çünkü Asher'la ilgili bir şeyler bulmam gerekiyor.”
Fiona ona baktı.
“Bunu neden kendin araştırmak istiyorsun?”
“Çünkü herkes bir şey biliyor gibi ama kimse bana açıkça bir şey söylemiyor.”
Fiona hafifçe iç çekti.
Sonra dosyayı açtı.
“Bak.”
Dylan sayfalara eğildi.
Eski kayıtlar masanın üzerine yayıldı.
“Burada iki prens yazıyor.”
Fiona satırı gösterdi.
“Burada da bir bebek.”
Dylan'ın gözleri satırlarda gezindi.
“Peki bu çocuk kim?”
“Bilmiyorum.”
“Hiçbir yerde adı yok mu?”
“Bulamadım.”
Dylan sayfayı çevirdi.
Başka bir kayıt vardı.
“Doğu koridoru.”
Fiona başını salladı.
“Evet.”
Dylan okumaya devam etti.
“İki asker görevlendirilmiş.”
“Sonrasında kayıt yok.”
“Peki çocuk?”
Fiona cevap vermedi.
Dylan ona baktı.
“Fiona.”
“Bilmiyorum, Dylan.”
Dylan birkaç saniye sustu.
Sonra sayfanın altındaki küçük işareti fark etti.
“Bu ne?”
Fiona eğilip baktı.
“Bilmiyorum.”
Dylan işareti gösterdi.
Küçük bir dalga şekli vardı.
Dylan'ın aklına Asher'ın taşı geldi.
“Bunu Asher'ın taşında da gördüm.”
Fiona başını kaldırdı.
“Emin misin?”
“Evet.”
Fiona işarete tekrar baktı.
“Bu önemli olabilir.”
---
Öğleden sonra Dylan saraydan çıktı.
Doğrudan eski doğu koridoruna gitti.
Yıllardır kullanılmayan bölüm sessizdi.
Duvarlarda eski taşlar vardı.
Dylan yavaşça ilerledi.
Bir süre sonra yerde küçük bir metal parça gördü.
Eğilip aldı.
Üzerinde aynı dalga işareti vardı.
Dylan parçayı avucunda tuttu.
“Bu da nereden çıktı?”
Arkasından bir ses geldi.
“Orada ne yapıyorsun?”
Dylan hızla döndü.
David kapının yanında duruyordu.
“Hiç.”
David kaşlarını kaldırdı.
“Hiç diye eski koridorlarda dolaşılmaz.”
Dylan elindeki parçayı cebine koydu.
“Bir şey arıyorum.”
“Ne?”
Dylan birkaç saniye düşündü.
“Asher'la ilgili.”
David'in yüzü ciddileşti.
“Dylan.”
“Biliyorum.”
“Kaelen'in bu konuyu araştırmanı istemediğini biliyorsun.”
“Ben de neden istemediğini anlamaya çalışıyorum.”
David sustu.
Dylan yanından geçerken durdu.
“David.”
“Ne?”
“Yirmi yıl önce burada gerçekten ne oldu?”
David'in yüzü değişti.
“Bilmiyorum.”
Dylan ona baktı.
“Emin misin?”
David cevap vermedi.
Dylan koridordan uzaklaşırken David arkasından baktı.
Bir süre sonra başını eğdi.
“Keşke bazı şeyleri ben de unutabilsem.”
---
Akşam olduğunda Asher yine Thames'in kıyısındaydı.
Elindeki metal düğmeye bakıyordu.
Sabah yaşlı adamın verdiği tepki hâlâ aklındaydı.
“Onu burada taşıma.”
Neden böyle söylemişti?
Asher düğmeyi cebine koydu.
Tam o sırada arkasında ayak sesleri duydu.
Döndü.
Kimse yoktu.
Bir süre bekledi.
Sonra yürümeye başladı.
Birkaç adım sonra karşı kaldırımda tanıdığı birini gördü.
Dünkü adamlardan biriydi.
Asher onu fark edince adam arkasını dönüp uzaklaştı.
Asher peşinden gitmek istedi.
Ama durdu.
“Hayır.”
Bu kez adamın peşinden gitmek yerine cebindeki taşa dokundu.
Taş hafifçe ısındı.
Asher kaşlarını çattı.
Adamın gittiği yöne baktı.
Sonra denize döndü.
“Şimdi ne yapmam gerekiyor?”
Suyun yüzeyi hafifçe hareket etti.
Asher birkaç saniye bekledi.
Cevap gelmedi.
Ama taşın üzerindeki çizgiler yeniden ortaya çıktı.
Bu kez işaretin yanında küçük bir şekil daha vardı.
Asher dikkatle baktı.
“Bu daha önce yoktu.”
---
Aynı gece Fiona arşivde tek başına kaldı.
Dylan'ın bulduğu işareti tekrar düşündü.
Sonra eski kayıtların arasından başka bir belge çıkardı.
Belgenin üzerinde tek bir tarih vardı.
Yirmi yıl önce.
Fiona sayfayı açtı.
İlk satırı okudu.
Sonra durdu.
Belgede şu yazıyordu:
“Kayıp çocuk için arama durduruldu.”
Fiona tekrar okudu.
“Arama durduruldu...”
Belgenin arkasını çevirdi.
Orada başka bir not vardı.
“Bu emir Kral Kaelen'den.”
Fiona bir süre sayfaya baktı.
Bu kayıt diğerlerinden farklıydı.
Çünkü saldırıdan sadece üç gün sonrasına aitti.
Fiona dosyayı kapatmak üzereyken kapının önünden bir gölge geçti.
Başını kaldırdı.
“Kim var?”
Cevap gelmedi.
Fiona kapıya doğru yürüdü.
Koridor boştu.
Yerde küçük bir kâğıt duruyordu.
Eğilip aldı.
Kâğıtta tek bir cümle vardı:
“Bu konuyu daha fazla araştırma.”
Fiona kâğıda baktı.
Sonra koridora döndü.
Kimsenin olmadığını görünce kâğıdı dosyanın arasına koydu.
Ama artık araştırmayı bırakmaya hiç niyeti yoktu.
Yorumlar
- Ayla Başar: fionanın tereddütü seni anlıyor olmaktan çok uzak biraz daha cesur ol
- Ahu Kuzu: Herkes bir şeyleri biliyor gibi gözüküyor ama sen direnmeye devam et
- Haticenur: dylan davidin emirlerine rağmen araştırmandan vazgeçme
- Cihanngir d.: dylan yine kayıp çocuklara odaklanmış ama asher ne olacak?
- Yasin Kaan Bulut: fionada gizemli bir şey var gibi çözümleme zamanıdır artık
- Asil genç: O işareti gördüğünde asherı düşünmen çok kritik