🔱 DERİNLİĞİN KANI: KANLI BEŞİK36. BÖLÜM — İKİNCİ KAYDIN İZİNDE
🔱 DERİNLİĞİN KANI: KANLI BEŞİK
36. BÖLÜM — İKİNCİ KAYDIN İZİNDE
Dylan, Mireia'nın odasından ayrıldıktan sonra bir süre koridorda durdu. Üvey annesinin Matteo'yla görüştüğünü öğrenmişti ama asıl mesele bu değildi. Mireia'nın anlatmadığı bir şey vardı ve Dylan bunu konuşmaları boyunca hissetmişti.
Tam merdivenlere yönelirken David'le karşılaştı.
“Konuşabildin mi?” diye sordu David.
“Evet. Matteo'yla görüştüğünü kabul etti.”
“Peki, nedenini anlattı mı?”
Dylan başını iki yana salladı.
“Eski kayıtlar hakkında konuştuklarını söyledi. Gerisini anlatmadı.”
David kaşlarını çattı.
“Bize söylemediği şeyleri Matteo'ya anlatıyor olabilir mi?”
“Bilmiyorum. Ama artık tahmin yürütmekten sıkıldım. Gerçekten ne olduğunu öğrenmemiz gerekiyor.”
“Fiona'nın yanına gidelim. Belki o bir şey bulmuştur.”
Dylan başını salladı. İkisi birlikte arşive yöneldi.
Fiona masanın üzerinde duran eski belgeleri inceliyordu. Onları görünce elindeki defteri kapattı.
“İyi ki geldiniz. Eski envanter kayıtlarında bir şey buldum.”
Dylan masaya yaklaştı.
“Demir kapının anahtarı mı?”
“Henüz değil. Ama anahtarın kimde olduğunu öğrenebiliriz.”
Fiona, önündeki defteri açıp belirli bir satırı gösterdi.
“Burada, alt kattaki eski kayıt bölmesinin anahtarının bir görevliye teslim edildiği yazıyor. Ne yazık ki görevlinin adı silinmiş. Yalnızca görevi kalmış.”
David satırı okudu.
“Gece nöbetlerinden sorumlu görevli.”
“Evet. Aynı döneme ait nöbet çizelgelerini bulursak kim olduğunu anlayabiliriz.”
Dylan sayfaya biraz daha yaklaştı. Kenarda küçük bir işaret vardı. Dalga sembolüne benziyordu ama çizgilerinden biri eksikti.
“Bu işareti daha önce gördüm.”
Fiona başını kaldırdı.
“Nerede?”
“Bulduğumuz metal parçada. Oradaki sembol bununla aynı, yalnızca daha tamamlanmış.”
David işarete baktı.
“Demek bu da kuzey geçidiyle bağlantılı olabilir.”
“Olabilir,” dedi Fiona. “Ama henüz bundan fazlasını söyleyemeyiz.”
Dylan defterin sayfa numarasını not etti.
“Önce anahtarın peşine düşelim. Sonra bu işareti araştırırız.”
David, kayıt odasına gitmek üzere kapıya yöneldi.
“Ben nöbet çizelgelerine bakarım.”
“Birlikte bakalım,” dedi Dylan. “İki kişi daha hızlı buluruz.”
Fiona onları durdurdu.
“Bulduğunuz bir şey olursa bana da haber verin. Bu kayıtların birbirine nasıl bağlandığını anlamamız gerekiyor.”
Eski nöbet çizelgeleri, kayıt odasındaki büyük bir sandıkta saklanıyordu. David sandığın kapağını açınca toz havaya kalktı.
“Bunları en son kim incelemiş acaba?”
Dylan yanına oturdu.
“Şikâyet etmeyi bitirdiysen başlayabiliriz.”
“Şikâyet etmiyorum. Sadece sarayın biraz temizlik yapması gerektiğini söylüyorum.”
Dylan gülümsedi. Sonra önündeki kâğıtları ayırmaya başladı.
Bir süre sonra aynı isim birkaç çizelgede karşısına çıktı.
“David, şuna bak.”
David kâğıdı aldı.
“Rovan. Gece nöbetlerinden sorumluymuş.”
Dylan diğer sayfaları da kontrol etti.
“Son kaydı yirmi yıl öncesine yakın. Sonrasında adı geçmiyor.”
“Görevden ayrılmış olabilir.”
“Olabilir. Ama neden ayrıldığı yazmıyor.”
Tam o sırada kapı açıldı. İçeri giren yaşlı bir görevli, masanın üzerindeki belgeleri görünce durdu.
“Rovan'ın kayıtlarını mı inceliyorsunuz?”
Dylan başını kaldırdı.
“Onu tanıyor musunuz?”
“Şahsen tanımadım. Ben saraya geldiğimde çoktan ayrılmıştı. Ama eski çalışanlardan birinden adını duymuştum.”
David hemen sordu:
“Ne olmuş ona?”
Yaşlı görevli kâğıtlara baktı.
“Bir gece nöbetinden sonra görevini bırakmış. Sonrasında nerede yaşadığına dair sarayda bir kayıt tutulmamış.”
Dylan dikkatle dinledi.
“Bu, Asher'ın kaybolduğu döneme denk geliyor mu?”
Görevli bir süre düşündü.
“Yanlış hatırlamıyorsam evet. Ama ikisinin bağlantılı olduğunu söyleyemem.”
“Peki, Rovan'ın nerede olduğunu bilen biri var mı?”
“Bilmiyorum. Belki eski liman görevlileri bir şey duymuştur. Rovan'ın kuzey kıyısına gittiğine dair bir söylenti vardı ama ne kadar doğru, emin değilim.”
Dylan ile David birbirlerine baktılar.
“Teşekkür ederiz,” dedi Dylan.
Yaşlı görevli çıktıktan sonra David sandığa yaslandı.
“Kuzey kıyısı. Yine aynı yer.”
“En azından artık nereden başlayacağımızı biliyoruz.”
“Ya orada da hiçbir şey bulamazsak?”
Dylan çizelgeyi dikkatlice katladı.
“O zaman başka bir iz ararız. Ama önce Fiona'ya haber verelim.”
Aynı saatlerde Matteo, şatosunun alt katındaki odada eski belgeleri inceliyordu. Masanın üzerinde yıllardır sakladığı notlar vardı. Aradığı isim, kâğıtların arasında yalnızca bir kez geçiyordu.
Rovan.
Kapı açıldı. İçeri giren adam başını eğdi.
“İstediğiniz bilgiyi bulamadım.”
Matteo gözlerini kâğıttan ayırmadı.
“Hiçbir yerde mi?”
“Eski kayıtlarda adı var. Ancak sonrasına dair bilgi yok. Kuzey geçidiyle ilgili nöbet çizelgelerinin bir kısmı da kayıp.”
Matteo kalemi bıraktı.
“Bu çizelgelerin ne zaman kaybolduğunu öğren.”
“Peki ya Rovan?”
“Onu da ara. Önce hayatta olup olmadığını öğrenmemiz gerekiyor.”
Adam kapıya yöneldiğinde Matteo yeniden seslendi.
“Bir şey daha. Bu araştırmadan kimse haberdar olmasın.”
“Anlaşıldı.”
Kapı kapandı.
Matteo, masadaki notu eline aldı. Rovan'ın adını yeniden karşısında görmek, geçmişte kapandığını sandığı bir konuyu hatırlatmıştı. Üstelik Dylan da aynı isme ulaşmış olabilirdi.
Bunu öğrenmeden harekete geçmek istemiyordu.
Mireia, saraydaki çalışma odasında tek başına oturuyordu. Önündeki dosyayı açmış, eski belgeyi yeniden inceliyordu.
“Çocuk, kuzey geçidinden çıkarıldıktan sonra…”
Cümlenin devamı kopmuştu. Belgenin altındaki tarih ise Asher'ın kaybolduğu döneme aitti.
Mireia kâğıdı yerine koydu. Çekmecedeki küçük bölmeyi açıp içinden başka bir belge çıkardı. Üzerinde yalnızca bir tarih ve silinmiş bir imza vardı.
Bir süre ona baktıktan sonra kapı çalındı.
“Gir.”
İçeri giren görevli, elindeki küçük zarfı uzattı.
“Bu, çalışma odanızın kapısına bırakılmış.”
Mireia zarfı aldı.
“Kim getirmiş?”
“Gören olmamış, kraliçem.”
Görevli çıktıktan sonra Mireia zarfı açtı. İçindeki kâğıtta tek bir cümle yazıyordu:
“Rovan'ın adını yeniden arıyorlar.”
Mireia'nın eli durdu.
Bu mesajı kimin gönderdiğini bilmiyordu. Ancak saraydaki araştırmalardan haberdar olan birinin bulunduğu açıktı.
Kâğıdı masaya bıraktı. Dylan'ın bu isme ulaştığını öğrenirse Matteo'ya haber vermesi gerekecekti. Fakat Matteo'ya her şeyi anlatmak da istemiyordu.
Sonunda ayağa kalktı ve çekmecesindeki dosyayı kilitledi.
Önce Matteo'yla konuşacaktı.
Akşam olduğunda Dylan ve David, Fiona'nın yanına döndü. Rovan'ın adını ve kuzey kıyısıyla ilgili duyduklarını anlattılar.
Fiona bir süre düşündü.
“Kuzey kıyısına hemen gitmeyelim. Önce elimizdeki bilgileri karşılaştıralım. Belki eski liman kayıtlarında Rovan'a ait bir iz bulabiliriz.”
David itiraz edecek gibi oldu ama Dylan ondan önce konuştu.
“Doğru söylüyor. Bir söylentinin peşinden hazırlıksız gitmek istemiyorum.”
Fiona masanın üzerindeki belgeleri ayırdı.
“Ben liman kayıtlarına bakacağım. Siz de Rovan'ın saraydan ayrıldığı tarihe yakın belgeleri inceleyin.”
Dylan başını salladı.
Tam çıkmak üzereyken bir görevli kapıda belirdi.
“Prens Dylan, sizin için bir zarf bırakılmış.”
Dylan zarfı aldı.
“Kimden?”
“Bilmiyorum. Koridordaki masanın üzerinde bulunmuş.”
Zarfın üzerinde isim yoktu. Dylan açıp içindeki kâğıdı çıkardı.
“Rovan'ı arıyorsanız kuzey kıyısına bakın.”
David kâğıdı onun elinden aldı.
“Bu, yaşlı görevlinin söylediği şeyle aynı.”
Fiona yazıya dikkatle baktı.
“Biri sizin ne araştırdığınızı biliyor. Ama bu, bize yardım ettiği anlamına gelmez.”
Dylan kâğıdı geri aldı.
“Belki de bizi oraya çekmek istiyor.”
“Yine de bu ipucunu görmezden gelemeyiz,” dedi David.
“Görmezden gelmeyeceğiz. Ama önce kimin gönderdiğini anlamaya çalışacağız.”
Dylan zarfı cebine koydu. Artık iki ayrı kaynaktan aynı yeri işaret eden bilgiye sahiptiler. Bu, kuzey kıyısına gitmek için yeterliydi; fakat orada neyle karşılaşacaklarını bilmiyorlardı.
Gece ilerlerken Mireia, Matteo'nun şatosuna ulaştı. Matteo onu kapıda karşıladı.
“Bir gelişme mi var?”
Mireia cebinden aldığı mesajı uzattı.
Matteo yazıyı okuduğunda yüzü ciddileşti.
“Rovan'ın peşine d