Delirmenin Lüksü

Saatlerce bir kitabın aynı sayfasını okudum.

Kendimi günlerce odama hapsettim.

Kimseyle konuşmadım,

Sessizliğe boğdum sesimi.

Film açtım ağlamak için,

Gözümden yaş dahi akmadı.

Gece ayazda kaldım, donmadım.

Güneşin alevine attım bedenimi, yanmadı.

Yalan yanlış ilaçlar da aldım,

Çare olur belki...

İyi de olamadım.

Ne ölebildim ne de yaşayabildim.

Delirmenin lüks olduğu bir döneme denk geldim...

Yorumlar