Ya Kalbim?

Dil Susunca Kalem Konuştu

Merhametliydi ellerim

bir çocuğu okşarken…

Nedeni belli,

ellerimden öptün beni.

Güzeli gördü gözlerim,

Bataklığa dahi bakarken.

Gözlerimden de öpmüştün beni.

Dikti hep başım,

pes etmedim, eğilmedim hiç.

Alnımdan sıcacık öpmüştün.

Ama güçsüzdü işte kalbim…

Her yel biraz daha hırpaladı,

canı çok acıdı.

Neden kalbimden hiç öpmedin beni?