Keşfet

HİCRAN

Divan

Vezin: Feilatün /Feilatün /Feilatün/ Feilün

Bir güzel aşk ile gönlüm sana meftun olmuştu o gece

Sana her gün bakışım gizli bir ümit idi hep içimde

Ben seni görür idim söylemeye çok korkarak her demde

Bir söz ile bozulur sandığım bütün şeyler vardı gönlümde

Sen devletin başında ben uzakta kalmış sessizce bir yerde

Bir selâmın yeterdi yıllarca seni bekledim ben o halde

Her gün seni görürdüm uzaktan seni seyreder dururdum

Bir bakışın gelince bin gece seni beklerdim usulca

Ne yaklaşmak mümkünmüş ne sana söz söylemekmiş kaderim

Bu sevdayı içimde hep saklamakmış kaderim ey gönül

Kays gibi ben de kaldım bir Leylâ'dan yüz görmeden yıllarca

Ne bir yüz gördüm senden ne bir söz aldım yine ben senden

Sen benim için uzak erişilmez bir yıldızdın göklerde

Ben senin için yalnız adı yok bir gölgeydim bu yerde

Yıllar böyle geçerken içimde büyüdü bu sevda sessizce

Bir kelime diyemeden gönlümde kaldı bu aşkım gizlice

Bir gece ansızın memleket karan lığa gömüldü o vakit

Şehir sustu, gökteki yıldızlar da soldu birden o gece

Bir haber geldi bana sen toprağa düştün artık ey yârim

Bir vatan uğruna canını verdin ey şehidim sevgilim

O haberle dünyamın bütün rengi karardı bir anda

Gönlümde saklı olan son ümit de savruldu o anda

Hâlimden etmem şikâyet kaderim de bu imiş ey Rabbim

Bu aşk ile yanmak da benim nasibim imiş hep bu dünyada

Kanûnî'ye âşık olan cariye gibi yanarım gizlice

Adını söylemeden aşkın ile yanarım ben ömrümce

Ne seni suçlar gönlüm ne kendimi ben kınarım ey yârim

Bir gizli sevda ile ömrümü ben tamamlarım sessizce

Şimdi artık korku yok söylemekten hiç çekinmem ey sevgim

Çünkü sen toprağın altında sessiz yatarsın ey yârim

Ben sana yazdım bütün söylemediğim o sözü nihayet

Bir mektupta topladım yıllardır saklı bu aşkı nihayet

Her satırda sen vardın her kelâmda sen vardın hep sevgim

Her satırda aşk vardı her kelâmda sen vardın ey yârim

Dünya bilmez derdimi ben de söylemem hiç artık kimseye

Bir tek sana yazdığım mektup kalacak artık hep ardımda

Seni sevdim diyemedim korktum seni yitirmek korkusundan

Bir sevdayı kaybetmek korkusuyla seni sevdim gizlice

Şimdi artık ne korku ne de susmak var bende bu dünyada

İçimde ne var ise yazdım o mektub uma ben ey yârim

Bu sevdayı dünyada kimseler hiç anlamazdı zaten

Yaşarken söylesem de hiçbir dil bunu anlatmazdı inan

Belki ölümden sonra sır çözülür bilinmez ey sevgim

Belki cennet kapısında aşkımız hiç gizli kalmaz artık

Rabbimden tek dileğim sana yakın ben olayım ey yârim

Hiç değilse cennette yanında ben kalayım da ey yârim

Beni senin hûrin etsinler de sana varayım Rabbim

Dünyada kavuşmadım cennette sana kavuşayım artık

Beni cennette hûrin eylesinler sana varayım ey yârim

Hiç değilse orada sana beni versinler de ey Rabbim

Bir ömür söylemedim şimdi söyledim sana ben ey sevgim

Dünyada susan dilim kavuşsun artık sana hep ey yârim

Ey gizli kalan sevda ey içimdeki hicranım ey sevgim

Sen benim son duamsın sen benim son nefesimsin ey yârim

Ne dünya bildi bizi ne biz dünyaya açıldık hiçbir gün

Bir sır gibi yaşadık bir sır gibi de gittik sessizce

Sen toprağa düştüğün gün yarım kaldı bu ömrüm ey yârim

Ben de o günden beri yarım yaşarım artık ben bu dünyada

Bir tek duam var artık cennet olsun durağım ey Rabbim

Beni senin hûrin et Rabbim, sana varayım ben ey yârim