Düşmandan Aşka
İdil, Aras'ın neden bu kadar sessiz olduğunu anlamaya çalışıyordu. Teklifini kabul ettiği günden beri onun gözlerinde garip bir ifade vardı. Sanki mutlu olması gereken bir adam, yıllardır beklediği bir şeyin gerçekleştiğini görmüş ama bunun sevincini yaşamayı unutmuştu.
Bir akşam İdil, Aras'ı çalışma odasında tek başına buldu.
“Benden bir şey saklıyorsun,” dedi.
Aras başını kaldırıp ona baktı.
“Ne sakladığımı düşünüyorsun?”
“Bilmiyorum. Ama bu evliliği neden kabul ettiğini gerçekten bilmiyorum.”
Aras birkaç saniye sustu. Sonra çekmeceden eski, yıpranmış bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta iki adam vardı: Mahmut ve Yusuf.
İdil fotoğrafa baktığında yüzündeki ifade değişti.
“Bu... babamla amcan değil mi?”
“Evet.”
“Peki neden bana bunu gösteriyorsun?”
Aras fotoğrafı masanın üzerine bıraktı.
“Çünkü sana anlatılan hikâyenin eksik olduğunu düşünüyorum.”
İdil'in kalbi hızlandı.
“Ne demek istiyorsun?”
Aras gözlerini ondan ayırmadan konuştu.
“Mahmut'un ölümü bir kaza değildi.”
Odanın sessizliği bir anda ağırlaştı.
İdil başını iki yana salladı.
“Hayır. Yıllardır herkes aynı şeyi söylüyor.”
“Ben de yıllarca aynı şeyi duydum.”
“Peki sen ne öğrendin?”
Aras'ın yüzündeki sert ifade ilk kez kırıldı.
“Annem, Mahmut'un öldüğü gece oradaymış.”
İdil'in nefesi kesildi.
“Annen mi?”
“Evet. Ve bana yıllarca susmam gerektiğini söyledi. Çünkü gerçeği ortaya çıkarırsam sadece babamın değil, senin ailendeki insanların da hayatının değişeceğini biliyordu.”
İdil bir adım geri çekildi.
“Benim ailemden biri mi yaptı bunu?”
Aras cevap vermedi.
Bu sessizlik, İdil'in duyabileceği en korkunç cevaptı.
Tam o sırada kapının ardından bir ses geldi.
“Aras...”
İkisi de kapıya döndü.
Kapıda Yusuf duruyordu.
Yaşlı adamın yüzü bembeyazdı.
“Annen sana her şeyi anlattı mı?” diye sordu.
Aras ayağa kalktı.
“Henüz değil.”
Yusuf'un gözleri İdil'e kaydı.
“Öyleyse artık öğrenmesinin zamanı geldi.”
İdil şaşkınlıkla Yusuf'a baktı.
“Ne öğrenmem gerekiyor?”
Yusuf derin bir nefes aldı.
“Mahmut öldüğü gece, yalnız değildi.”
Aras'ın yüzündeki ifade değişti.
Yusuf devam etti:
“Ve onu öldüren kişi, yıllardır sandığınız kişiden çok daha yakındı.”
İdil, Aras'a baktı.
Aras ise ilk kez gerçekten şaşkındı.
Çünkü babasının söyleyeceği şey, onun yıllardır kurduğu intikam planının bütün yönünü değiştirebilirdi.