Bugün
Ela artık on dört yaşındaydı.
Çocukluğunun üzerinden geçen yıllar, onu yaşıtlarından farklı birine dönüştürmüştü.
Sınıfındaki bazı çocuklar teneffüste ne yiyeceklerini, hafta sonu nereye gideceklerini ya da hangi oyunu oynayacaklarını konuşurken Ela'nın aklında bambaşka bir şey vardı.
Okulu.
Geleceği.
Ve bir gün bu evden çıkıp kendi hayatını kurabilmek.
Sabahları alarm çalmadan birkaç dakika önce uyanırdı.
O sabah da gözlerini açtığında odasında dolan gün ışığıyla tavana baktı.
Saat altı buçuktu.
Ev sessizdi.
Ela yatağından kalktı, üstünü değiştirdi ve aynanın karşısında saçlarını topladı.
Sonra masanın üzerindeki kitaplarına baktı.
Bir an durdu.
Kitaplarından birini eline aldı.
Kapağını açtı.
Dün gece çalıştığı konunun altını çizdiği yerleri tekrar okudu.
Ela için ders çalışmak artık sadece okul başarısı değildi.
Bu, kendi geleceğine açılan tek kapıydı.
Kapının dışından Fadime'nin sesi geldi.
"Ela!"
Ela kitabını hemen kapattı.
"Efendim?"
"Kalktın mı sen?"
"Evet."
"O zaman mutfağa gel. Kahvaltıya yardım et."
Ela kitabını çantasına koydu.
"Tamam."
Mutfakta Fadime kahvaltı hazırlıyordu. Mehmet çoktan masaya oturmuş, telefonuyla uğraşıyordu. Caner de sandalyeye yayılmıştı.
Ela masaya tabakları koydu.
Mehmet başını kaldırmadan konuştu
"Çayımı da koy."
Ela ona baktı.
"Çaydanlık orada."
Mehmet kaşlarını kaldırdı.
"Sen koysana."
Ela birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra çaydanlığı aldı
Ama artık bunu eskisi gibi boynu bükük yapmıyordu.
Sadece tartışmanın hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini bildiği için yapıyordu.
Hakan masaya oturdu.
Ela da sandalyeye geçmek üzereyken babasının sesi geldi.
"Sen oturma. Önce mutfağı toparla."
Ela durdu.
"Okula geç kalacağım."
Hakan gazeteden gözlerini kaldırdı.
"Okul iki dakikaya kaçmıyor."
Ela saate baktı.
"Benim dersim var."
Hakan'ın sesi sertleşti.
"Ben sana ne dedim?"
Ela cevap vermedi.
Mutfağa geri döndü.
Birkaç dakika sonra çantasını alıp kapıya yöneldi.
Ayakkabılarını giyerken Hakan arkasından seslendi.
"Ela."
Ela döndü.
"Efendim?"
"Okuldan sonra direkt eve geleceksin."
"Tamam."
"Arkadaşlarınla dolaşmak yok."
"Tamam."
Hakan bir süre ona baktı.
"Bir de..."
Ela bekledi.
"Erkeklerle fazla konuştuğunu duymayayım."
Ela'nın yüzü ifadesiz kaldı.
Bu cümleyi kaç kere duyduğunu artık hatırlamıyordu.
"Tamam baba."
Kapıyı açtı.
Dışarı çıktı.
Kapı kapandığında yüzündeki ifade değişti.
İlk kez rahatça nefes aldı.
Okula giderken kulaklığını taktı.
Yol boyunca derslerini düşündü.
Son sınavından aldığı notlar.
Bir sonraki sınavı.
Ve başvurmak istediği okulun şartlarını.
Çünkü Ela'nın ailesi onun geleceğini düşünmüyordu.
Ama Ela düşünüyordu.
Hem de yıllardır.
Okulun kapısından içeri girdiğinde arkadaşları ona seslendi.
"Ela!"
Ela sönüp gülümsedi.
"Ne oldu?"
"Bugün sınav sonuçları açıklanacakmış."
Ela'nın yüzü bir anda ciddileşti.
"Gerçekten mi?"
"Evet."
Ela'nın kalbi hızlandı.
Bu sınav onun için önemliydi.
Çünkü iyi bir not, gelecekte istediği okula gidebilme ihtimalini biraz daha artıracaktı.
Sınıfa girdiğinde öğrenmeni elindeki kâğıtlarla içeri girdi.
Herkes sustu.
Öğretmen sınav kâğıtlarını dağıtmaya başladı.
Ela'nın kâğıdı sırasına bırakıldığında birkaç saniye bakmadı.
Sonra çevirdi.
96.
Gözleri büyüdü.
Dudaklarının kenarında küçük bir gülümseme oluştu.
Kimse fark etmedi.
Ama Ela o an kendisiyle gurur duydu.
Çünkü bu not, sadece bir sınavın sonucu değildi.
Bu, yıllardır kendisine söylenen bütün "yapamazsın"ların karşısına koyduğu küçücük bir cevaptı.
Yapabiliyordu
Ve artık bunu kendisi de biliyordu.
Akşam eve döndüğünde kâğıdı çantasından çıkardı.
Fadime mutfaktaydı.
"Anne."
"Ne var?"
"Sınavdan 96 aldım."
Fadime kısa bir süre ona baktı.
"İyi."
Sonra arkasını döndü.
Ela birkaç saniye bekledi.
Eskiden olsa annesinden gerçek bir "Aferin"i beklerdi.
Artık beklemedi.
Kâğıdı çantasına geri koydu.
Odası sayılan küçük bir alana.
Masasına oturdu.
Kitabını açtı.
Kalemini eline aldı.
Ve çalışmaya devam etti.
Çünkü Ela artık on dört yaşındaydı.
Ailesinin sevgisini kazanmak için değil...
Kendi hayatını kazanmak için çalışıyordu.
Yorumlar
- Enes Tok: arkadaşlarınla daha çok paylaş o notları aile anlayamaz bazen sadece inan kullansan harçalacak çok şey var!
- Azra Özdemir: Bütün notlar senin için önemli ama 96 süper bir başlangıç bencillik yapma filmi kesme ela
- Eylül Nadir: Karşılığını aldığın dersi yitirme duygunu beslemeye devam et
- Eda Korkmaz: Kitabı alıp çantanı hazırlama zamanın geldiğini anla artık