GECE YARISINDAN SONRA AÇILIR
Scarlett, okuldan eve dönerken daha önce hiç fark etmediği eski bir kütüphanenin önünde durdu. Binanın taş duvarları yosun tutmuştu. Pencereler kalın perdelerle kapalıydı ve içerisi zifiri karanlıktı.
Kapının üzerinde paslanmış eski bir tabela asılıydı.
“Sadece Gece Yarısından Sonra Açılır.”
Scarlett şaşkınlıkla tabelaya baktı.
“Bir kütüphane neden sadece gece yarısından sonra açık olur ki?” diye kendi kendine mırıldandı. Merakı aklından çıkmıyordu.
Ertesi gece saat 00.00 olduğunda yeniden kütüphanenin önüne geldi. O anda ağır ahşap kapı, kimse dokunmadan yavaşça gıcırdayarak açıldı.
İçeriden eski kitapların, tozun ve nemli tahta rafların kokusu yükseliyordu. Scarlett’in kalbi hızla atmaya başladı. Bir an geri dönmeyi düşündü. Ama merakı korkusundan daha ağır bastı. Derin bir nefes aldı ve yavaşça içeri adım attı…
Kapı arkasından ağır bir gürültüyle kapandı. İrkilerek arkasına döndü. Kapıyı açmaya çalıştı ama kol kıpırdamıyordu.
Derin bir nefes alıp etrafına baktı.
Kütüphane düşündüğünden çok daha büyüktü. Tavana kadar uzanan ahşap raflar, yüzlerce eski kitapla doluydu. Tavandan sarkan birkaç sarı lamba dışında hiçbir ışık yoktu.
Tam geri dönmeyi düşünürken, rafların arasından baston sesi duyuldu.
Tak… Tak… Tak…
Yaşlı bir adam ağır adımlarla ortaya çıktı. Üzerinde siyah, uzun bir cübbe vardı. Bembeyaz saçları omuzlarına kadar uzanıyordu.
“Hoş geldin, Scarlett.” dedi sakin bir sesle. Scarlett şaşkınlıkla geri çekildi. “Benim adımı nereden biliyorsunuz?”
Yaşlı adam cevap vermedi. Sadece elindeki eski üyelik kartını uzattı. Kartın üzerinde gerçekten de Scarlett yazıyordu.
“Bu… Bu imkansız.”
“Buraya gelen herkesin kartı hazır olur.” dedi yaşlı adam. Scarlett istemeden kartı aldı.
“Kütüphanede yalnızca üç kural vardır.” dedi yaşlı adam.
“Birincisi… Fısıltıları takip etme.”
“İkincisi… Saat gece bir olmadan buradan çık.”
Scarlett yutkundu. “Ya üçüncüsü?”
Yaşlı adamın yüzündeki ifade bir anda ciddileşti. Scarlett’e doğru biraz eğildi ve sesini alçalttı.
“Üçüncü kural…”
Bir an sustu.
“Eğer kitaplardan biri senin adını fısıldarsa… Onu sakın açma.”
Scarlett ne diyeceğini bilemedi.
“Benim adımı mı?” diye sordu.
Yaşlı adam cevap veremedi. Sadece arkasındaki kitap raflarına baktı.
“Bunu asla unutma ,Scarlett.”
Yaşlı adam sözlerini bitirdiğinde kütüphanede derin bir sessizlik oluştu. Scarlett, adamın
baktığı raflara doğru çevirdi başını.
“Peki ya bu kurala uymazsam?” diye sordu.
Yaşlı adam bu kez doğrudan ona baktı.
“Uymaman gereken tek şey kurallar değil,” dedi.
Scarlett’in yüzündeki merak yerini endişeye bıraktı.
“Ne demek istiyorsunuz?”
Yaşlı adam cevap vermeden arkasını döndü ve masasına doğru yürümeye başladı. Scarlett birkaç saniye olduğu yerde kaldı. Tam arkasını dönüp raflara bakacakken… Fısıltı yeniden duyuldu.
“Scarlett…”
Bu kez ses daha yakındı. Scarlett donup kaldı. Sesin nereden geldiğini anlamak için etrafına baktı. Ama kütüphanede kendisinden başka kimse yoktu.
Scarlett birkaç saniye boyunca kıpırdamadan durdu. Gözleri karanlık rafların arasında dolaşıyordu.
“Orada biri mi var?”
Cevap gelmedi. Tozlu raflara doğru ilerledi
Yorumlar
- çağrı sarıhan: o kadar ters bir olay olmasaydı keşke merakın seni tehlikeye atacak
- Aysel Maden: bu işin içinde bir oyun var gibi duruyor bence dikkatli ol scarlett
- Aleyna Mengü: bir şeylerin ters gittiğinden emindim iyi düşün bu düğümü çözmen lazım
- Ece Boz: Sadece gece yarısı açık olan bir kütüphane neler dönecek burda kim bilir