15. BÖLÜM — KARANLIKTAN GELENLER
15. BÖLÜM — KARANLIKTAN GELENLER
Sabah olur olmaz handan çıktım.
Dün gece kapımın önünde bulduğum kâğıt hâlâ cebimdeydi.
Eski kayıtların arasında cevabı bulacaksın.
Nereye gideceğimi biliyordum.
Hukuk bürosuna.
Ama daha sokağın başına gelmeden arkamdan gelen ayak seslerini fark ettim.
Yavaşladım.
Ayak sesleri de yavaşladı.
İçime bir huzursuzluk çöktü.
Arkamı dönmeden yürümeye devam ettim.
Biraz sonra dar bir sokağa girdim.
Ayak sesleri hâlâ peşimden geliyordu.
Bu kez dönüp baktım.
Kimse yoktu.
Belki de yanılıyordum.
Tam önüme döndüğümde sokağın diğer ucunda iki adamın durduğunu gördüm.
Biri bana doğru yürümeye başladı.
— Eleanor Blackwood.
Olduğum yerde kaldım.
— Beni nereden tanıyorsunuz?
Adam cevap vermedi.
Tam o sırada arkamdan başka birinin geldiğini fark ettim.
Üçüncü adam da sokağın girişinde durmuştu.
Yolumu kapatmışlardı.
— Lord Richard seni geri istiyor, dedi önümdeki adam.
İçimdeki korkuya rağmen sakin görünmeye çalıştım.
— Ben geri dönmeyeceğim.
— Bunu tahmin etmiştik.
Bir adım daha attı.
Geri çekildim.
— Bana yaklaşmayın.
Adam bir anda koluma uzandı.
Elini ittim.
— Bırak beni!
Bu kez kolumu daha sıkı tuttu.
Kendimi kurtarmaya çalıştım.
— Yardım edin!
Sokağa baktım.
Kimse yoktu.
Adam beni kendine doğru çekmeye çalışırken bütün gücümle direndim.
Tam o sırada arkamızdan bir ses geldi.
— Bırakın onu.
Adamın eli hâlâ kolumdaydı.
Hepimiz aynı anda sesin geldiği yere baktık.
Sokağın girişinde üç adam duruyordu.
Üçünü de daha önce hiç görmemiştim.
Öndeki adam birkaç adım ilerledi.
— Duymadınız mı?
Richard'ın adamlarından biri ona döndü.
— Bu seni ilgilendirmez.
— Artık ilgilendiriyor.
Sesi sakindi.
Richard'ın adamı bir anda üzerine yürüdü.
Her şey birkaç saniye içinde oldu.
Öndeki adam kenara çekildi.
Yanındaki adamlardan biri Richard'ın adamının önüne geçti.
Diğeri de gelen hamleyi savuşturdu.
Sokak bir anda karıştı.
Ben birkaç adım geriye çekildim.
Ne olduğunu tam olarak göremiyordum.
Sadece kısa süren bir mücadelenin ardından Richard'ın adamlarının geri çekildiğini gördüm.
İçlerinden biri öfkeyle üç yabancıya baktı.
— Bunun hesabını vereceksiniz.
Üç yabancıdan hiçbiri cevap vermedi.
Richard'ın adamları birbirlerine baktı.
Sonra sokağın köşesinden uzaklaşıp gözden kayboldular.
Bir süre olduğum yerde kaldım.
Hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.
Sonra bana yardım eden üç adama baktım.
Öndeki adam bana döndü.
— İyi misiniz?
Başımı salladım.
— Evet... İyiyim.
Sesimin titrediğini fark ettim.
Adam birkaç saniye bana baktı.
— Burada daha fazla kalmayın.
— Siz kimsiniz?
Adam cevap vermeden önce kısa bir süre sustu.
— Bunun şu an bir önemi yok.
Kaşlarımı çattım.
— Beni kurtardınız. Elbette önemi var.
Adam yine cevap vermedi.
Yanındaki adamlardan biri sokağın girişine baktı.
Öndeki adam tekrar bana döndü.
— Sadece dikkatli olun.
Cebimdeki kâğıdı düşündüm.
Eski kayıtları düşündüm.
Babamın adını.
Üç cinayeti.
Şimdi de beni bulmaya çalışan adamları.
Her şey birbirine karışmıştı.
— Teşekkür ederim, dedim.
Adam sadece başını salladı.
Arkamı dönüp yürümeye başladım.
Birkaç adım sonra istemsizce arkama baktım.
Üç adam hâlâ oradaydı.
Beni izliyorlardı.
Sonra tekrar önüme döndüm.
Kim olduklarını bilmiyordum.
Neden yardım ettiklerini de.
Ama şu an bunu düşünmenin sırası değildi.
Hukuk bürosuna gitmem gerekiyordu.
Eski kayıtlarda ne olduğunu öğrenmeliydim.