19. BÖLÜM — GİZLİ KAYIT
19. BÖLÜM — GİZLİ KAYIT
Ayak sesleri merdivenlerde gittikçe yaklaşıyordu.
Olduğum yerde sessizce bekledim.
Kalbim hızla atıyordu.
Odaya baktım.
Kapının yanında duruyordum ama saklanacak fazla yer yoktu.
Masanın altına eğildim.
Tam o sırada kapının önünde ayak sesleri durdu.
Kapı yavaşça açıldı.
İki adam içeri girdi.
Nefesimi tuttum.
İçlerinden biri odaya baktı.
— Burada olmalı.
Diğeri masaya yaklaştı.
— Emin misin?
— Evet. Bu evin hâlâ kullanıldığını biliyoruz.
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra masanın çekmecelerini açmaya başladılar.
Elimi ağzıma götürdüm.
Çantamdaki kâğıdı düşündüm.
“Blackwood kayıtlarını bul.”
Demek ki onlar da bir şey arıyordu.
— Kutuyu bulabildin mi? diye sordu adamlardan biri.
Diğeri başını iki yana salladı.
— Hayır. Burada olması gerekiyordu.
— Peki ya kayıt?
— O da yok.
Bir an durdum.
Kayıt mı?
Hangi kayıt?
Adam masanın üzerindeki çekmeceyi kapattı.
— Victor bunu yıllardır saklıyor.
Victor'un adını duyunca dikkat kesildim.
— Peki kız bu eve nasıl ulaştı?
— Bilmiyorum.
— Anahtar onda mıydı?
— Büyük ihtimalle.
Elimi cebime attım.
Anahtar hâlâ oradaydı.
Demek ki bu anahtarın peşindeydiler.
Adamların konuşmalarını dinlemeye devam ettim.
— Ivan'ın bıraktığı kayıt ortaya çıkarsa her şey değişir.
İçim ürperdi.
Babam.
Yine onun adı geçiyordu.
Diğer adamın sesi daha alçak çıktı.
— O kayıt bulunmadan hiçbir şey yapamayız.
— Victor ne yapmamızı istedi?
Kısa bir sessizlik oldu.
— Kayıtları bulmamızı.
Sonra ayak sesleri yeniden duyuldu.
Adamlar odadan çıkmaya hazırlanıyordu.
Tam kapı kapanacakken biri durdu.
— Bir dakika.
Olduğum yerde donup kaldım.
Adam tekrar odaya baktı.
Gözleri masanın üzerinde gezindi.
Sonra pencereye yöneldi.
Bir süre dışarı baktı.
— Burada biri bulunmuş.
Diğeri ona yaklaştı.
— Nereden anladın?
— Masanın üzerindeki toz bozulmuş.
Kalbim daha da hızlandı.
Adam birkaç adım daha attı.
Ben masanın altında sessizce bekliyordum.
Tam bulunduğum tarafa yaklaşacakken dışarıdan bir at arabasının sesi duyuldu.
İki adam bir anlığına pencereye yöneldi.
Bu fırsatı kaçırmadım.
Yavaşça geriye çekilip odanın arka tarafındaki küçük kapıya ulaştım.
Kapıyı sessizce açtım.
Dar merdivenlerden aşağı inmeye başladım.
Bu kez çok daha dikkatliydim.
Arkamdan ses gelmiyordu.
Alt kata indiğimde arka kapıya ulaştım.
Kapıyı açıp dışarı çıktım.
Soğuk hava yüzüme çarptı.
Bir süre olduğum yerde durup nefesimi toparladım.
Sonra çantamı açtım.
Az önce bulduğum kâğıdı çıkardım.
“Ivan'ın bıraktığı şey burada değil.”
Babamın bıraktığı bir kayıt vardı.
Victor Blackwood bunun ortaya çıkmasını istemiyordu.
Ve o adamlar da aynı kaydın peşindeydi.
Ama kayıt neredeydi?
Kâğıdı tekrar çantama koydum.
Sonra aklıma hukuk bürosundaki defter geldi.
Blackwood.
Ivan.
Eski ev.
Belki de cevap hâlâ o eski kayıtlardaydı.
Başımı kaldırıp 17 numaralı eve baktım.
Bu evin geçmişimle sandığımdan daha fazla bağlantısı olduğu açıktı.
Ama bunun ne olduğunu henüz bilmiyordum.
Öğrenmek için araştırmaya devam etmem gerekiyordu.