23. BÖLÜM — ESKİ BELGENİN PEŞİNDE
23. BÖLÜM — ESKİ BELGENİN PEŞİNDE
Arşiv binasından uzaklaştıktan sonra bir süre nereye gittiğimi bilmeden yürüdüm.
Aklım hâlâ yaşlı adamın söylediklerindeydi.
Ivan'ın elindeki bazı belgeler yıllar önce başka bir yere gönderildi.
Başka bir yer.
Ama neresi?
Bunu öğrenmeden duramazdım.
Sokağın köşesinde durup çantamı açtım.
Blackwood dosyasını çıkardım.
Sayfaları yeniden karıştırdım.
Belki gözümden kaçan bir şey vardı.
Tarihleri tek tek kontrol ettim.
Sonra bir kayıt dikkatimi çekti.
Sayfanın kenarında küçük bir not vardı.
Daha önce fark etmemiştim.
Kenar kısmına kurşun kalemle yazılmış birkaç kelime bulunuyordu.
Nehir kıyısındaki eski kayıt binası.
Altında ise bir tarih vardı.
Kalbim hızlandı.
Demek ki belgeler başka bir yere gönderilmişti.
Ve belki de bu not, onların nereye gittiğini gösteriyordu.
Sayfayı çantama koydum.
Tam yürümeye başlayacaktım ki karşı kaldırımda hareketlilik gördüm.
Üç genç adam yine oradaydı.
Onları görünce istemsizce durdum.
Bu kez arşiv binasının önünde değillerdi.
Bir dükkânın önünde konuşuyorlardı.
İçlerinden biri elindeki kâğıdı diğerlerine gösterdi.
Diğer ikisi dikkatlice baktı.
Bir süre sonra kâğıdı tekrar katladı.
Ben onları izlerken içlerinden biri başını kaldırdı.
Göz göze gelmemek için hemen önüme döndüm.
Yoluma devam ettim.
Ama artık kafamda başka bir soru daha vardı.
Onlar da ne arıyordu?
Nehir kıyısına doğru ilerlerken hava biraz daha soğumuştu.
Sokaklar kalabalıktı.
Arabalar birbiri ardına geçiyor, insanlar yanımdan hızla yürüyordu.
Ben ise çantamdaki belgeyi düşünüyordum.
Belki de aradığım cevap birkaç sokak ötede, eski bir binanın içinde duruyordu.
Bir süre sonra nehir kıyısına ulaştım.
Buradaki binalar şehrin diğer tarafındaki yapılardan daha eski görünüyordu.
Bazılarının duvarları kararmış, pencereleri yıllardır açılmamış gibiydi.
Kenarında küçük bir tabela bulunan eski bir bina gördüm.
Üzerinde silinmeye yüz tutmuş harflerle:
KAYIT DAİRESİ
yazıyordu.
İçeri girmeden önce etrafıma baktım.
Kimse beni takip ediyor gibi görünmüyordu.
Kapıyı açtım.
İçerisi beklediğimden daha sessizdi.
Tezgâhın arkasında orta yaşlı bir adam oturuyordu.
Başını kaldırıp bana baktı.
— Yardımcı olabilir miyim?
Çantamdaki belgeyi çıkardım.
— Eski kayıtları arıyorum.
Adam belgeye baktı.
— Hangi kayıtları?
— 1801 yılına ait olanları.
Adam kaşlarını çattı.
— Oldukça eski kayıtlar.
— Blackwood ailesiyle ilgili bir belge arıyorum.
Adam birkaç saniye düşündü.
— Blackwood mu?
— Evet.
Bu kez yüzündeki ifade değişti.
— Neden?
— Aileme ait bir kayıt olduğunu düşünüyorum.
Adam sandalyesinden kalktı.
— Biraz bekleyin.
Arka taraftaki kapıdan geçip gözden kayboldu.
Ben olduğum yerde bekledim.
Birkaç dakika sonra elinde eski bir defterle geri döndü.
Defteri masanın üzerine bıraktı.
— Burada bazı kayıtlar var.
Hemen yanına oturdum.
Adam defteri açtı.
Sayfaları yavaşça çevirmeye başladı.
Parmağı bir satırın üzerinde durdu.
— Burada Blackwood adı geçiyor.
Kalbim hızlandı.
— Nerede?
Adam satırı gösterdi.
İsmin yanında başka bir isim daha vardı.
Ivan.
Bir süre konuşamadım.
— Bu kayıt neyle ilgili?
Adam satırı tekrar okudu.
— Bir mülk devri.
— Hangi mülk?
Adam sayfanın altına baktı.
— Burada adres yazıyor.
Adresin bir kısmı silinmişti.
Ama son kelime okunuyordu.
Whitechapel.
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım.
Whitechapel.
Eski ev.
17 numara.
Demek ki bütün bunlar birbirine bağlanıyordu.
— Bu kaydın devamı var mı?
Adam defteri çevirdi.
— Normalde olması gerekir.
Sayfaları kontrol etti.
Sonra başını kaldırdı.
— Ama burada yok.
İçimdeki heyecan bir anda yerini hayal kırıklığına bıraktı.
— Yine mi eksik?
Adam başını salladı.
— Görünüşe göre.
Tam o sırada dışarıdan bir ses geldi.
Kapının önünde biri durmuştu.
Adam başını kaldırıp kapıya baktı.
Ben de arkamı döndüm.
Camın ardından üç kişinin gölgesi görünüyordu.
Üç genç adam.
Onlardı.
Neden buraya gelmişlerdi?
Adam sessizce bana baktı.
— Onları tanıyor musunuz?
Başımı salladım.
— Hayır.
Adam birkaç saniye kapıya baktı.
— O zaman dikkatli olun.
— Neden?
Cevap vermedi.
Defteri kapattı.
— Aradığınız kayıt burada değil.
— Ama Whitechapel bağlantısı var.
— Evet.
— Peki kayıt nerede?
Adam derin bir nefes aldı.
— Bunu öğrenmek istiyorsanız eski kayıtların tutulduğu başka bir bölüme bakmanız gerekecek.
— Nerede?
Adam cevap vermeden önce kapıya tekrar baktı.
— Şimdi gitmelisiniz.
Ben de fazla ısrar etmedim.
Belgeyi çantama koydum.
Kapıya yöneldim.
Tam çıkacakken adam arkamdan seslendi.
— Genç hanım.
Döndüm.
— Ivan'ın adına dikkat edin.
Kaşlarımı çattım.
— Neden?
Adam bir süre sustu.
— Çünkü onun adı geçtiğinde bazı eski insanlar hâlâ huzursuz oluyor.
Ne demek istediğini anlamadım.
Ama daha fazla soru soramadan kapıyı açtım.
Sokağa çıktığımda üç genç adamı göremedim.
Etrafıma baktım.
Hiçbiri görünmüyordu.
Yine de içimde kötü bir his vardı.
Yürümeye devam ettim. Aklım hâlâ adamın söylediklerindeydi.
Blackwood ve Ivan'ın adı aynı kayıtta geçiyordu.
Üstelik bu kayıt Whitechapel'daki eski evle bağlantılıydı.
Ama hâlâ bilmediğim çok şey vardı.
Özellikle de o eksik sayfa.
Yaşlı adamın sözleri de aklımdan çıkmıyordu.
Ivan'ın elindeki belgeler başka bir yere gönderilmişti.
Belki de aradığım cevaplardan biri hâlâ o belgelerin arasındaydı.
Bir sonraki durağım belliydi.
Eski kayıtların tutulduğu yeri bulmalıydım.
Çünkü babamın geçmişiyle ilgili ne kadar çok şey öğrenirsem, karşıma o kadar fazla soru çıkıyordu.
Ve ben artık bu soruların cevaplarını bulmak istiyordum.
Yorumlar
- Kayra kendi: yoğunluk seni cevapsız bırakacak gibi görünüyor
- Emre Kuş: Çok garip bir yerdesin dikkat et daha fazlasını öğrenemedin
- Umay Vuralcan: Gittiğin yere çoğu insan seyrek gelmiyor dikkatli olmalısın
- Nisa Fidan: şu belgeleri bulman şart yoksa cevapları asla öğrenemeyeceksin
- Eylül Nadir: Belki de bu kaydı asla bulamayacaksın tedbirli ol @otukenkalem00
- Eda Sezer: Hadi ama onları neden göz ardı ediyorsun hemen gitmelisin
- Ahucannn: bu adres biraz ürkütücü ama mutlaka gitmelisin oraya
- Eda Korkmaz: yaşlı adamın söylediklerine iyice dikkat et süper önemli