BÖLÜM — ESKİ KAYITLARIN İZİNDE
BÖLÜM — ESKİ KAYITLARIN İZİNDE
Handan çıkalı çok uzun zaman olmamıştı ama kendimi sanki saatlerdir sokaklarda dolaşıyormuş gibi hissediyordum.
Aklımda sürekli aynı sorular vardı.
Babam ne bırakmıştı?
Victor bunu neden saklıyordu?
Ve o iki adam neden aynı kaydın peşindeydi?
17 numaralı evden uzaklaşırken çantamı sıkıca tuttum. İçindeki kâğıt aklımdan çıkmıyordu.
Ama elimde yalnızca birkaç cümle vardı.
Bunların ne anlama geldiğini hâlâ bilmiyordum.
Bir süre yürüdükten sonra aklıma hukuk bürosu geldi.
Daha önce incelediğim defterde Blackwood ve babamın adı aynı kayıtta bulunuyordu. Üstelik sayfanın altında kısa bir not vardı.
“...Blackwood'un bilgisi dahilinde...”
Belki de o sayfada gözümden kaçan başka bir şey vardı.
Yeniden hukuk bürosuna gitmeye karar verdim.
---
Hukuk bürosuna vardığımda hava kararmaya başlamıştı.
Kapının önünde kısa bir süre bekledim. İçeride birilerinin olup olmadığını anlamaya çalıştım.
Sonra tokmağı çaldım.
Bir süre sonra kapı açıldı.
Daha önce konuştuğum görevli karşıma çıktı.
Beni görünce kaşlarını kaldırdı.
— Yine mi siz?
— Rahatsız etmiyorum, değil mi?
— Hayır ama bugün üçüncü gelişiniz.
Başımı hafifçe eğdim.
— Eski kayıtlarla ilgili bir şey daha sormam gerekiyor.
Adam bir süre yüzüme baktı.
— Yine hangi kaydı arıyorsunuz?
— Blackwood ailesiyle ilgili olanı.
Adamın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Çok kısa sürmüştü ama bunu fark etmiştim.
— Neden o kayıt? diye sordu.
— Çünkü babamın adı da aynı sayfada yazıyordu.
Adam cevap vermedi.
Bu sessizlik beni daha da şüphelendirdi.
— Ivan'ı tanıyor muydunuz?
Görevli gözlerini kaçırdı.
— Ben o kadar eski kayıtları bilemem.
— Ama az önce yüzünüz değişti.
Sözlerim biraz sert çıkmıştı.
Adam kapıyı biraz daha açtı.
— İçeri gelin.
Onu takip ederek küçük odaya girdim.
Masanın üzerine birkaç defter koydu.
— Hangi sayfayı aradığınızı hatırlıyor musunuz?
Not defterimi çıkardım.
— Sayfa numarasını yazmıştım.
Numarayı gösterdim.
Adam defterleri tek tek kontrol etmeye başladı.
Ben de karşısında sessizce bekledim.
Bir süre sonra aradığım defteri buldu.
— Bu mu?
Başımı salladım.
— Evet.
Defteri önüme çekti.
Sayfayı açtığımda daha önce gördüğüm isimler yine karşıma çıktı.
Blackwood.
Ivan.
İkisinin yanında eski bir tarih ve bazı ödemeler yazıyordu.
Bu kez sayfanın altındaki satıra daha dikkatli baktım.
Önceden fark etmediğim küçük bir kelime vardı.
Mülk devri.
Kaşlarımı çattım.
— Burada bir mülkten söz ediliyor.
Görevli başını salladı.
— Öyle görünüyor.
— Bu mülk kime aitti?
Adam satırları inceledi.
— Kayıt tam değil.
— Ama bir isim olmalı.
Parmağımı sayfanın üzerine koydum.
— Burada bir harf var. B.
Adam biraz daha yaklaştı.
— Evet. Soyadının baş harfi olabilir.
— Blackwood mu?
Adam cevap vermeden önce kısa bir süre düşündü.
— Olabilir.
Bu cevap beni tatmin etmemişti.
— Babamın bu kayıtla ne ilgisi vardı?
Görevli defteri kapatmak istedi.
Elimi sayfanın üzerine koydum.
— Lütfen. Babamın adı burada boşuna yazmıyor.
Adam derin bir nefes aldı.
— Hanımefendi, bazı eski kayıtların tamamı elimizde değil.
— Eksik olan sayfalar nerede?
Bu kez cevap vermedi.
Sessizliği, bir şey sakladığını düşündürüyordu.
Tam yeniden soru soracakken binanın dışından bir ses geldi.
Bir at arabası durmuştu.
Görevli başını kapıya çevirdi.
Ben de istemsizce ona baktım.
Sokağın dışından birkaç kişinin konuştuğu duyuluyordu.
— Buraya mı geldiler? diye sordum.
Adam parmağını dudaklarına götürdü.
— Sessiz olun.
Kalbim hızlandı.
Birileri mi bizi izliyordu?
Görevli defteri hızla kapatıp rafa kaldırdı.
Sonra bana döndü.
— Arka kapıdan çıkın.
— Neden?
— Şimdi çıkmanız gerekiyor.
Adamın yüzündeki endişeyi görünce daha fazla soru sormadım.
Çantamı aldım ve odanın arka tarafındaki kapıya yöneldim.
Ama dışarı çıkmadan önce geri döndüm.
— Eksik sayfaları nerede bulabilirim?
Görevli bir süre bana baktı.
Sonra sesini alçalttı.
— Eski arşiv binasında.
— Nerede?
— Nehir tarafında. Kullanılmayan eski bir bina.
— Orada ne bulacağım?
Adam kapıya baktı.
— Bilmiyorum. Ama aradığınız kayıtlar oraya gönderilmiş olabilir.
Başımı salladım.
— Teşekkür ederim.
Arka kapıdan çıktım.
Dar bir geçitten geçerek sokağa ulaştım.
Bir süre yürüdükten sonra durup hukuk bürosuna baktım.
Eksik kayıtlar.
Eski arşiv binası.
Babamın adı.
Artık önümde yeni bir yer vardı.
Ama bu kez daha dikkatli olmalıydım.
Çünkü peşimde olan kişilerin hâlâ vazgeçmediğini biliyordum.