Kitap 1 · 11 Temmuz

Sevgili Wilhelm,

Frau M. çok kötü durumda; onun hayatı için dua ediyorum, çünkü Lotte ile birlikteyim. Onu nadiren bir arkadaşında görüyorum ve bugün bana harika bir olay anlattı. Eski M. cimri, kuralcı bir adam; hayatı boyunca karısını sıkıntıya sokmuş ve kısıtlamış. Ama kadın her zaman kendine bir yol bulmayı başarmış.

Birkaç gün önce, doktor onun hayatının sona erdiğini söylemiş. Bu durumda, kocasını çağırdı (Lotte odadaydı) ve ona şöyle hitap etti: "Ölümümden sonra karışıklık ve üzüntü yaratabilecek bir şeyi itiraf etmem gerekiyor. Şu ana kadar ev işlerini mümkün olduğunca düzenli ve tasarruflu bir şekilde yürüttüm; ama bana affetmeni istiyorum, çünkü seni bu otuz yıl boyunca kandırdım. Evliliğimizin başında mutfak ve diğer ev masrafları için çok az bir miktar belirledin. Evimiz büyüdükçe, işimiz genişledikçe, haftalık harçlığımı artırmaya ikna edemedin; kısacası, en büyük zamanlarımızda bile, yedi guldenle yetinmemi istedin.

Ben de bu durumu itiraz etmeden kabul ettim ve fazlalığı haftalık olarak kasadan aldım, çünkü kimse kadının kasayı çalabileceğini düşünmezdi. Hiçbir şeyi israf etmedim ve bunu itiraf etmeden, ebediyete doğru rahatça gidebilirdim, eğer benim yerime ev işlerini yürütecek olan kişi kendine bir çare bulamazsa ve sen de her zaman ilk eşinin bununla başa çıktığını iddia edebilseydin."

Lotte ile insan aklının inanılmaz körlüğü hakkında konuştum; birinin, yedi guldenle yetinmenin arkasında başka bir şey olabileceğini düşünmemesi ne garip. Ama ben de, peygamberin sonsuz yağ testi gibi, evlerinde bunu kabul eden insanları tanıdım.

Sevgiyle, Werther