Kitap 1 · 16 Temmuz
Ah, nasıl da tüm damarlarımda dolaşıyor bu his, parmağım onun parmağına ansızın değdiğinde, ayaklarımız masanın altında karşılaştığında! Ateşten geri çekilir gibi oluyorum, ama içimdeki gizli bir güç beni tekrar ileri çekiyor—tüm duyularımda bir sersemlik hissediyorum. O! Ve onun masumiyeti, saf ruhu, küçük samimiyetlerin beni ne kadar rahatsız ettiğini hissetmiyor bile. Hatta konuşurken elini benim elim üzerine koyduğunda ve sohbetin ilgisiyle bana daha da yaklaştığında, o muhteşem nefesinin dudaklarıma ulaşabileceği mesafeye geldiğinde—sanki havaya karışacak gibi oluyorum, sanki bir fırtınanın etkisiyle. Ve, Wilhelm! Eğer bir gün bu cenneti, bu güveni ihlal etmeye cesaret edersem—! Beni anlıyorsun.
Hayır, kalbim bu kadar bozulmuş değil! Zayıf! Yeterince zayıf!—ve bu bir çöküş değil mi?—o benim için kutsal. Onun yanında tüm arzular sustu. Onunla birlikteyken nasıl hissettiğimi asla bilemiyorum; sanki ruhum tüm sinirlerimde geri dönüyor. O, piyanoda bir meleğin gücüyle çaldığı bir melodiye sahip, o kadar sade ve o kadar derin! Bu onun sevdiği şarkı ve sadece ilk notasını çaldığında, tüm acılardan, karmaşadan ve kaygılardan beni kurtarıyor.
Eski müziğin büyüleyici gücü hakkında hiçbir şey bana imkansız gelmiyor. Ne kadar etkiliyor beni o sade şarkı! Ve onu nasıl da güzel bir şekilde sunduğunu, çoğu zaman kafama bir kurşun sıkmak istediğim anlarda bile! Ruhumdaki karmaşa ve karanlık dağılırken, yeniden daha özgür nefes alıyorum.