Kitap 1 · 28 Ağustos
Doğru, eğer hastalığım tedavi edilebilseydi, bu insanlar bunu yapardı. Bugün doğum günüm ve sabahın erken saatlerinde Albert'ten bir paket alıyorum. Paketi açarken hemen gözlerime Lotte'nin tanıştığımda taktığı soluk kırmızı kurdalardan biri çarpıyor; o zamandan beri ondan birkaç kez istemiştim. İçinde iki tane duodez boyutunda kitap var; küçük Wetstein'lik Homer, yürüyüşte Ernest'le birlikte taşımak istemediğim bir baskı. Bak! İşte böylece benim dileklerimi yerine getiriyorlar, dostluğun o küçük inceliklerini arıyorlar ki bunlar, vereni alçaltan o göz alıcı hediyelerden bin kat daha değerlidir.
Bu kurdelayı bin kez öpüyorum ve her nefes alışımda, o birkaç, mutlu, geri dönüşü olmayan günle dolu olan o mutlulukların anısını içime çekiyorum. Wilhelm, böyle, ve ben şikayet etmiyorum; hayatın çiçekleri sadece birer görüntü! Kaç tanesi geçip gidiyor, ardında bir iz bırakmadan; kaç tanesi meyve veriyor, ve bu meyvelerden kaç tanesi olgunlaşıyor! Yine de yeterince var; ama yine de—ah kardeşim!—olgun meyveleri göz ardı edebilir, küçümseyebilir, tadına bakmadan çürümeye bırakabilir miyiz?
Hoşça kal! Harika bir yaz; sık sık Lotte'nin bahçesindeki meyve ağaçlarının üstünde oturuyorum, uzun çubukla armutları tepeye çıkarıyorum. O aşağıda duruyor ve ben ona düşürünce alıyor.