Kitap 1 · 30 Temmuz
Albert geldi ve ben gideceğim; eğer o, her açıdan kendimi karşısında bulmaya hazır olduğum en iyi, en asil insan olsa bile, onun bu kadar mükemmelliğe sahip olduğunu görmek dayanılmaz. — Mülk! — Yeter, Wilhelm, nişanlı geldi! İyi, sevimli bir adam, ona iyi davranmak lazım. Neyse ki ben karşılamada yoktum! Bu kalbimi parçalardı. Ayrıca, o çok dürüst ve Lotte’nin yanında henüz bir kez bile onu öpmemiş. Tanrı ona bunu mükafatlandırsın! Kızın önünde duyduğu saygı nedeniyle onu sevmek zorundayım. O bana iyi davranmak istiyor, ve sanırım bu, Lotte’nin daha çok etkisi; çünkü kadınlar bu konuda ince düşünür ve haklıdırlar; eğer iki hayranı birbirleriyle iyi geçinebiliyorsa, bu her zaman onların yararına olur, ne kadar nadir olursa olsun.
Yine de Albert’e saygımı esirgemem. Onun sakin dış görünüşü, karakterimin saklayamadığı huzursuzlukla çok canlı bir şekilde zıtlık oluşturuyor. O çok duygulu ve Lotte’nin değerini biliyor. Görünüşe göre pek huysuzluğu yok, ve biliyorsun, bu benim insanda en çok nefret ettiğim günah.
Beni akıllı bir insan olarak görüyor; Lotte’ye olan bağlılığım, onun tüm davranışlarından duyduğum sıcak sevinç, onun zaferini artırıyor ve onu daha çok seviyor. Acaba onu kıskanmak için bir kez bile rahatsız ediyor mu, bunu bir kenara bırakıyorum; en azından onun yerinde olsam bu şeytan karşısında tamamen güvende hissetmezdim.
Her neyse, benim Lotte ile olma sevincim gitti. Bunu bir saflık mı yoksa bir körlük mü diye adlandırmalıyım? — Ne önemi var isimlerin! Olayın kendisi anlatıyor! — Albert gelmeden önce, şimdi bildiğim her şeyi biliyordum; ona karşı hiçbir iddiada bulunmam gerektiğini biliyordum, ve de bulunmadım — yani, bu kadar sevimliliğe karşı bir şey istememek mümkün olduğunca — ve şimdi o, diğerinin gerçekten gelip kızı alacağını görünce büyük gözlerle bakıyor.
Dişlerimi sıkarak acıma halime gülüyorum, ve bu durumu kabul etmem gerektiğini söyleyenlere iki kat, üç kat gülüyorum. — Bu sahte bahaneleri üzerimden atın! — Ormanda dolaşıyorum, ve Lotte’ye gittiğimde, Albert onun yanında bahçede çardağın altında oturuyorsa ve daha fazla ilerleyemiyorsam, deli gibi neşeleniyor ve birçok şaka, karmaşık şeyler yapmaya başlıyorum. — "Tanrı aşkına," dedi Lotte bugün, "sizi rica ediyorum, dün akşamki gibi bir sahne yapmayın! Böyle neşeli olduğunuzda korkunç oluyorsunuz." — Aramızda, onun ne zaman meşgul olduğunu bekliyorum; vız! Dışarıda olduğumda, onu yalnız bulduğumda her zaman iyi hissediyorum.